ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 292
บทที่ 292
ในขณะเดียวกัน เซียวอี้เชียนที่ถูกเย่เฉินทำลายเจ้าโลกไป ก็กำลังรอสายจากเกาเจี้ยนจูนโทรมา
ตั้งแต่หน้าประตูจี้ซื่อถังของซือเทียนฉีเมื่อคืน หลังจากเห็นสองพ่อลูกกำลังจะเอาน้ำมันมาจุดใส่จี้ซื่อถัง เขาก็รู้ได้ว่า ตนเองได้มี คนโง่ ไว้ให้ใช้งานแล้ว
เดิมทีเขาคิดว่า ค่อยๆ หลอกล่อพวกเขาไปก่อน แล้วโน้มน้าวให้พวกเขาลงมือกับซือเทียนฉี แล้วตนเองค่อยใช้ยาปลอมที่ตนเอง
เตรียมมา ไปสลับสับเปลี่ยนกับยาจริงของซือเทียนฉี
พอได้ยาของจริงจากซือเทียนฉีมาแล้ว เจ้าโลกที่เสื่อสมรรถภาพไปของตนเอง ก็จะสามารถกลับมาผงาดได้ดังเดิม
แต่ว่า นัดกันไว้แล้วว่าวันนี้จะติดต่อกลับมา แต่ไอ้พวกนั้นก็ยังไม่โทรหาเขาเสียที ทำให้เขาเริ่มร้อนใจ
เขาไม่รู้จักชื่อของเกาเจี้ยนจูน ดังนั้นเขาก็เลยโทรกลับไปยังเบอร์ที่เขาทิ้งไว้ให้ แต่ว่าจะโทรไปกี่ครั้ง ก็โทรไม่ติด
ยิ่งโทรไม่ติด เซียวอี้เชียนก็ยิ่งร้อนรน
นายหญิงใหญ่เซียว เซียวฉางเฉียนและภรรยาเฉียนหงเย่น ลูกสาวเซียวเวยเวยพร้อมทั้งลูกชายเซียวไห่หลง ทั้งบ้าน5คนก็รอกันอยู่ด้านข้าง ค่อยๆ มองเซียวอี้เชียนที่นั่งบนเก้าอี้อย่างระวัง
“บัดซบ！ไอ้สวะนั่น มันหลอกผมเข้าให้แล้ว！ ไม่รักษาคำพูดเอาเสียเลย！”
เมื่อโทรหาเกาเจี้ยนจูนอีกครั้ง ก็พบว่าเบอร์เขานั้นก็ยังโทรไม่ติด เซียวอี้เชียนก็หน้านิ่ง
ตอนนี้เขาแทบจะระเบิด ถ้าไม่มีพลังของความเป็นชาย ก็เป็นเหมือนกับขันทีคนหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้น เขาจึงจำเป็นต้องเอายาวิเศษณ์ของซือเทียนฉีมาให้ได้
แต่ว่า เขาก็รู้พื้นเพของซือเทียนฉีดี ไม่กล้าไปหาเรื่องกับซือเทียนฉี
เซียวเวยเวยเห็นว่าเขาร้อนรนขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยเข้าไปถามว่า “ที่รักคะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? โทรหาใครหรือ? ถึงได้ร้อนรนเช่นนี้”
“มี” เซียวไห่หลงรีบยื่นโทรศัพท์ให้เขา แล้วพูดว่า “ประธานเซียวเชิญดูเลยครับ พวกเขาสองพ่อลูกนี่แหละ วันนี้ได้หายตัวไปแล้ว”
พอเซียวอี้เชียนได้เห็นรูปของสองพ่อลูกนั้น ก็ตกใจจนสบถออกมาว่า “เชี้ย！”
แม่ง！
นี่มันเกิดอะไรขึ้น？！
นัดกันไว้แล้วว่า วันนี้จะไปจัดการซือเทียนฉีด้วยกัน สุดท้ายไอ้สองพ่อลูกหน้าโง่นี้ ก็ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยงั้นหรือ？！
หรือว่า.....หรือว่าจะเป็นฝีมือของไอ้เย่เฉินนั่น？！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...