ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 2926

หลังจากที่ซูจือเฟยเอ่ยคำว่า “ผมตัดสินใจแล้ว” จบ ก็ลุกขึ้นหันหลังกลับไปยังห้องนอนตัวเองทันที

หลังกลับมายังห้องนอนแล้ว เขาก็โพสต์วิดีโอสั้นที่อัดเสร็จล่วงหน้าลงบนโซเชียล

เวลาต่อมา เขาก็โทรหาลูกน้องของตัวเอง จัดเตรียมลูกน้องที่จะติดตามตัวเองไปยังวัดต้าจาวพรุ่งนี้เช้า

ลูกน้องของเขาตกตะลึงกับการตัดสินใจของเขาเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งก็ไม่อยากไปกับเขาด้วย

ทว่า แม้ซูจือเฟยจะไม่มีเงินก้อนใหญ่ ทว่าหากต้องใช้จ่ายล้านจนถึงสิบล้านเพื่อซื้อตัวลูกน้องเหล่านี้ สำหรับเขาแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไร

ดังนั้น คนกลุ่มนี้จึงเริ่มเตรียมที่จะเดินทางไกลในวันพรุ่งนี้เช้าเพราะถูกเงินจำนวนมากล่อตาล่อใจ ข้างนอก ซูจือหยูและตู้ไห่ชิงไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี

ตู้ไห่ชิงเอ่ยถามซูจือหยู: “จือหยู ลูกว่าพี่ชายของลูกเป็นอะไรไป? ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ตัดสินใจเช่นนี้ออกมาได้?”

ซูจือหยูเอ่ยด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมอย่างรุนแรง: “หนูก็คิดไม่ตกจริงๆ ...พี่ชายชอบกู้ชิวอี๋มากอยู่ตลอด ทุ่มเทแรงกายที่ยิ่งใหญ่มากไปกับงานคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋ แต่ว่าค่ำพรุ่งนี้ก็เป็นเวลาจัดแสดงคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋แล้ว ตามหลักการ เขาไม่มีทางที่จะออกไปจากจินหลิงในเวลานี้ได้ นี่มันก็เท่ากับว่าความพยายามทั้งหลายล้วนเสียเปล่าแล้วไม่ใช่หรือ?”

“ใช่น่ะสิ...” ตู้ไห่ชิงเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม: “ตอนนี้พี่ชายของลูกเหมือนถูกมนตร์ดำเข้าเลย แม่สงสัยว่าเขาถูกเรื่องอะไรทำให้สะเทือนใจมาหรือเปล่า?”

ซูจือหยูส่ายหน้า เอ่ยอย่างจริงจัง: “วันนี้หนูไปเจอเฮ่อจือชิวทางเย่เฉินมา เลยไม่รู้เรื่องพี่ชายในวันนี้ หรือไม่ให้หนูไปหาถามใครสักคนดูดีกว่าไหม”

ตู้ไห่ชิงเอ่ยเห็นด้วย: “ลูกต้องไปถามเกี่ยวกับเส้นทางการเดินทางของพี่ชายลูกวันนี้ให้แน่ชัดก่อน จากนั้นดูว่าเขาไปเจอใครมาบ้าง ไปที่ไหนมาบ้าง แล้วค่อยไปเลือกเบาะแสที่คุ้มค่า”

ซูจือหยูพยักหน้า เอ่ยว่า: “ได้ค่ะแม่ หนูเข้าใจดี แม่สบายใจได้”

ในเวลานี้ วิดีโอสั้นของซูจือเฟย ก็โด่งดังขึ้นมาบนโซเชียล

เรื่องระยะนี้ที่เกิดขึ้นในตระกูลซู ถูกประชาชนทั้งประเทศนำมาเป็นเรื่องฆ่าเวลาและหัวข้อสนทนากันเรียบร้อย จนกระทั่งถึงช่วงเวลาแรก ขณะที่ซูจือหยูจัดงานประกาศทางออนไลน์ ประชาชนทั้งประเทศล้วนติดตามการกระทำทุกก้าวของตระกูลซูอย่างคึกคัก

เดิมทีคิดว่า ซูจือหยูเมื่ออยู่ในงานประกาศ จะไม่หยิบยกประเด็นที่ว่าให้ซูเฉิงเฟิงรับผิดชอบต่อเรื่องนี้ แสดงถึงการประนีประนอมของซูจือหยู และแสดงออกถึงจุดจบของความแค้นของบ้านเศรษฐีนี้

เนื้อหาข้อความเขียนว่า: “ผู้มีพระคุณ วันนี้พี่ชายฉันไปที่ตี้เหากรุ๊ป ไปเจอคุณหรือเปล่า?”

เย่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย

ซูจือหยูทำไมถึงตามหาตนได้เร็วขนาดนี้?

ดูเช่นนี้แล้ว ยัยตัวเล็กนี้ในใจจะต้องนำเรื่องของพี่ชายตัวเอง เข้ามาเกี่ยวข้องกับตัวเองแล้ว

เมื่อคิดได้ว่าในอนาคตทั้งสองฝ่ายยังต้องร่วมมือกัน เย่เฉินก็ไม่ได้ปิดบัง เขาเดินออกจากประตู เดินเข้าสวน จากนั้นตอบกลับด้วยการส่งข้อความเสียง: “ถูกต้อง วันนี้พี่ของเธอมาที่ตี้เหากรุ๊ป มองผิวเผินคือมาหาหวังตงเสวี่ยน แต่ที่จริงต้องการสืบเรื่องตัวตนของฉัน”

ซูจือหยูก็ส่งข้อความเสียงสอบถาม: “ถ้างั้นอยู่ๆ ที่เขากลายเป็นแบบนี้ เป็นเพราะคุณเหรอ?”

เย่เฉินยอมรับอย่างตรงไปตรงมา: “ถูกต้อง เขาให้คนไปเช็กทะเบียนรถเมียฉัน การกระทำนี้ทำให้ฉันไม่พอใจมาก ไม่เพียงแต่เท่านี้นะ เขายังคิดที่จะล้วงสถานะที่แท้จริงของฉันให้ได้ด้วย ในเมื่อเขาดันทุรังมาหาเรื่องเอง ถ้างั้นฉันก็ทำได้แค่สนองให้เขา”