บทที่ 297
ในใจของเซียวเวยเวย ก็ต้องมีไม่พอใจบ้าง
เธออยากจะเป็นคนรักของเซียวอี้เชียนต่อไปมากกว่า ในขณะเดียวกันเซียวอี้เชียนก็จะสามารถแนะนำให้เธอรู้จักคนใหญ่คนโตอื่นๆ
เช่นนี้ ตนเองก็จะได้อาศัยใบบุญของเซียวอี้เชียน แล้วก็จะสามารถบริหารคนของตนเองได้ แล้วค่อยๆ กลายเป็นคนดังของเมืองจินหลิง
พอถึงตอนนั้น ตนเองไม่เพียงได้ผลประโยชน์มากมาย บริษัทเซียวซื่อก็จะได้ผลดีไปด้วย ส่วนตนเอง ก็จะกลายเป็นที่พึ่งของบริษัทเซียวซื่อ กลายเป็นคนควบคุมบริษัทเซียวซื่อ
แต่ที่เธอคิดไม่ถึงก็คือ เซียวอี้เชียนกลับเอาเธอเป็นเครื่องมือ เพื่อที่จะเอายามาหนึ่งชุด ถึงกับยอมเอาตนเองไปให้กับเว่ยฉางหมิงอย่างนั้นหรือ?
ตนเองอยากเป็นคนรักของเซียวอี้เชียน แล้วเป็นคนดังของสังคมระดับสูง แต่ไม่อยากเป็นของเล่นของคนในสังคมระดับสูง ถ้าเรื่องที่ว่าเป็นของเล่น มันแพร่ออกไป ในชีวิตนี้ก็อย่าได้หวังว่าจะได้ไต่เต้าไปที่สูงได้อีกเลย
ดังนั้น เธอก็ดึงมือของเซียวอี้เชียน แล้วพูดออดอ้อนว่า “อี้เชียน ฉันรักคุณขนาดนี้ ก็อยากอยู่ข้างๆ คุณ ไม่อยากไปไหน.......”
ตอนนี้เซียวอี้เชียนก็เริ่มรำคาญเซียวเวยเวย เพราะว่าเซียวเวยเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ไม่คู่ควรกับราคา เท่าที่เคยเที่ยวผู้หญิงมาทั้งหมด
ดังนั้น เขาก็เลยอยากจะปล่อยเซียวเวยเวยออกไป เพื่อแลกกับผลประโยชน์สุดท้าย
เขาเอาเธอให้กับเว่ยฉางหมิง จะกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้
ตอนนี้ตนเองไม่มีกำลังทำเรื่องในมุ้งแล้ว เอาเซียวเวยเวยไว้ ก็ได้แต่มอง แต่ทำไม่ได้ แต่ว่า ถ้าเอาเซียวเวยเวยให้ไป แล้วตระกูลเว่ย
สามารถรักษาตนเองจนหายได้ ตนเองยังสามารถไปหาผู้หญิงคนอื่นได้
ดังนั้น เขากูพูดเสียงขรึมกับเซียวเวยเวยว่า “อย่ามาเล่นไม้นี้กับผม ผมให้คุณไปอยู่กับน้องเว่ย ก็ไปเสีย อย่ามาพูดมาก”
น้ำตาของเซียวเวยเวยก็ไหลบาก ร้องไห้พูดว่า “อี้เชียน หรือที่คุณมาอยู่กับ ไม่ได้เป็นเพราะว่าชอบฉันหรอกหรือ? ถ้าชอบฉันจริง จะเอาฉันไปให้คนอื่นได้อย่างไร?”
เซียวอี้เชียนก็ยิ้มร้ายๆ ออกมา พูดว่า “ถือว่าคุณรู้สถานการณ์ดี!”
พูดไป แล้วเขาก็ผลักเซียวเวยเวยไปยังอ้อมกอดของเว่ยฉางหมิง แล้วหัวเราะพูดว่า “คืนนี้ก็ไปนอนกับประธานเว่ยแล้วกัน!”
เว่ยฉางหมิงก็กอดเซียวเวยเวย ในใจก็ตื่นเต้นอย่างมาก ยิ้มพูดว่า “เวยเวย ผมให้คนไปเปิดห้องโรงแรมไว้แล้ว คืนนี้เราก็ไปทำความรู้จักกันหน่อยแล้วกันนะ!”
เซียวเวยเวยค่อยๆ เช็ดน้ำตา ในใจก็แค้นมาก
ครั้งฟนึ่ง เซียวเวยเวย เธอเป็นถึงที่รักของตระกูลเซียว เป็นคนที่มีชายมากมายมาตามจีบ เธอมีหัวใจที่ถือตัว จะหาแฟน ก็จะหาแต่ลูกเศรษฐี พวกกระจอกๆ ไม่อยู่ในสายตา
แต่ว่า เธอไม่คิดเลยว่า ที่ตนเองวางแผนมาทั้งหมด สุดท้ายจะมีผลเป็นแบบนี้
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...