ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 298
บทที่ 298
หวังเหวินเฟย ว่าที่เจ้าบ่าว ทอดทิ้งเธอ จนมาเป็นคนรักของเซียวอี้เชียน แต่กลับถูกเซียวอี้เชียนมองเป็นเครื่องมือ เอาไปให้เว่ยฉางหมิง ถ้าเว่ยฉางหมิงก็เล่นตนเองจนเบื่อขึ้นมา ตนเองจะต้องถูกโยนไปให้กันนะ?
ในตอนนี้ เธอก็อดนึกถึงเซียวชูหรันพี่สาวตนเองไม่ได้
แต่ไหนแต่ไรมา เซียวชูหรันไม่ได้จิตคิดวางแผนแบบเธอ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีแฟน ก็แต่งงานกับเย่เฉินไปเลย แต่ถึงแม้เย่เฉินจะไม่
เอาไหนไปสักหน่อย แต่เย่เฉินก็ไม่ยอมให้เธอโดนดูถูกแม้แต่น้อย.....
เมื่อเทียบกันแล้ว ตนเองอาจจะไม่ใช่ผู้ชนะ
เว่ยฉางหมิงกอดเธอในอ้อมอก แล้วก็พูดกับเซียวอี้เชียนด้วยใบหน้าร้ายๆ ว่า “ประธานเซียววางใจเถอะ รอพวกเรารวบรวมตัวยาได้แล้ว จะรีบทำยามาให้คุณเลย！ ช่วยคุณหวนคืนความเป็นชาย！”
“ดีมากเลย！” เซียวอี้เชียนก็เบาใจ แล้วยิ้มพูดว่า “เช่นนั้นผมก็วางใจ รอข่าวดีจากคุณแล้วกัน！”
เว่ยฉางหมิงพยักหน้า แล้วก็มองเวลา ในใจก็ร้อนรนอยากจะร่วมหลับนอนกับเซียวเวยเวย ดังนั้น ก็เลยพูดกับเซียวอี้เชียนด้วยสีหน้ายิ้มๆ ว่า “ประธานเซียวครับ ผมว่าวันนี้ก็ดึกมากแล้ว คืนนี้เราก็คุยกันเท่านี้แล้วกันครับ?”
เซียวอี้เชียนรู้ดีว่า เว่ยฉางหมิงอดไม่ได้ที่จะไปร่วมรักกับเซียวเวยเวยแล้ว ในใจตนเองก็อิจฉาขึ้นมาเหมือนกัน
แต่ว่าเขาก็ยังพยักหน้าไปอย่างใจกว้าง พูดยิ้มว่า “ได้ครับ คืนนี้ก็คุยกันเท่านี้ พวกคุณเชิญกลับก่อนเลย！”
พูดจบ ก็พูดกับเซียวเวยเวยว่า “ดูแลประธานเว่ยให้ดี เข้าใจแล้วใช่ไหม?”
เซียวเวยเวยพยักหน้าอย่างไร้ศักดิ์ศรี ปากก็ได้แต่พูดออกมาว่า “เข้าใจแล้วค่ะ.........”
คืนนี้ เซียวเวยเวยก็กลายเป็นคนของเว่ยฉางหมิง
ถึงแม้ในใจลึกๆ ของเซียวเวยเวย จะไม่ค่อยชอบฉายาใหม่ของตนเอง แต่เว่ยฉางหมิงก็ตื่นเต้นกับตัวเธอไม่น้อยเหมือนกัน
กินข้าวเช้าแล้ว เซียวชูหรันก็ไปออฟฟิศ เซียวฉางควนก็ไปสมาคมวัตถุโบราณ ได้ยินว่า ช่วงนี้กำลังศึกษาวิธีการตรวจสอบวัตถุโบราณ
กับทางอาจารย์ดังๆ ในสมาคม ส่วนหม่าหลัน เมื่อวานก็ตกใจอย่างกับหมาตื่นคน พอเช้าวันนี้ก็แต่งตัวจัดเต็ม ออกไปเล่นไพ่นกกระจอกแล้ว
เย่เฉินก็ถูบ้านอยู่ที่บ้าน ก็ได้ยินคุณหนูตระกูลซ่ง ซ่งหวั่นถิงโทรมาหา
เย่เฉินก็ถูบ้านไป แล้วก็กดรับโทรศัพท์เปิดลำโพง
เสียงอันนุ่มนวลของซ่งหวั่นถิงดังขึ้น ถามอย่างเคารพว่า “อาจารย์เย่คะ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณอยู่ที่บ้านไหมคะ?”
“อยู่ครับ” เย่เฉินถามอย่างสงสัยว่า “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...