บทที่ 300
เย่เฉินพูดนิ่งๆ “ลองว่ามาครับ”
ซ่งหวั่นถิงก็รีบพูดว่า “อาจารย์เย่ ตระกูลฉันไปลงทุนกับคลับเฮาส์ฮุยหวง ลงทุนไปทั้งหมดพันกว่าล้าน ก็นับว่าเป็นโครงการใหญ่ หวั่นถิงกลัวจะมีอะไรผิด หวังว่าจะให้อาจารย์เย่มาช่วยดูฮวงจุ้ยให้หน่อย เพื่อวิเคราะห์ดวงดีร้าย”
ซ่งหวั่นถิงกล่าวเช่นนี้ ในใจก็กังวล ไม่รู้ว่าเย่เฉินจะตอบรับหรือไม่ ดวงตาโตๆ ก็จ้องมองเย่เฉิน
เย่เฉินก็ยิ้มๆ ในใจก็คิดว่า ตระกูลซ่งก็ทำดีมาตลอด นับว่าภักดีต่อตนเอง บวกกับที่ครั้งนี้ซ่งหวั่นถิงมาหาถึงที่ ด้วยท่าทางเคารพ ก็ว่าจะไปช่วยดูเสียหน่อย
ดังนั้น ก็เลยพยักหน้าไป พูดว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผมก็จะไปกับคุณครับ”
ซ่งหนั่ถิงรีบพูดว่า “ขอบคุณอาจารย์เย่ที่สละเวลา รถของฉันอยู่ด้านล่าง พวกเราออกเดินทางกันได้ตลอดเลย ไม่ทราบว่าคุณสะดวกเวลาไหนคะ?”
เย่เฉินตอบ “ตอนนี้เลยครับ จะได้ดูว่าคลับเฮาส์นั้นเป็นอย่างไรบ้าง”
ซ่งหวั่นถิงก็ดีใจมาก รีบร้อนออกไปพร้อมกับเย่เฉินอย่างเคารพ
……
ไม่นาน รถRolls-Royceของซ่งหวั่นถิง ก็ขับมาถึงยังประตูคลับเฮาส์ฮุยหวง
คลับเฮาส์ฮุยหวงตั้งอยู่ที่เขตจินไค เป็นเขตที่รุ่งเรืองที่สุดของเมืองจินหลิง
หลายปีก่อน ตระกูลซ่งเริ่มโครงการนี้ จนถึงไม่นานนี้จึงสร้างเสร็จ
คลับเฮาส์หลังนี้ ออกแบบโดยนักออกแบบระดับประเทศ การตกแต่งภายใน ก็เป็นรูปแบบที่ทันสมัยที่สุด หรูหราที่สุด
รถเพิ่งหยุดจอด ก็มีพนักงานเข้ามาเปิดประตูให้ เย่เฉินและซ่งหวั่นถิงก็ลงรถ
พูดจบ ซ่งหวั่นถิงก็ชี้ไปยังข้างบนของห้องโถง สูงกว่า10เมตร เป็นไฟแชนเดอเรียคริสตัลแขวนขนาดใหญ่ โคมไฟนั้นไม่เพียงใหญ่ แถมยังมีความสว่างมากด้วย ทั้งห้องโถงก็สว่างราวกับกลางวัน แสงไฟสาดส่อง
ซ่งหวั่นถิงก็พูดอีกว่า “อาจารย์เย่ โคมไฟนี้ ทำจากคริสตัลธรรมชาติ หนัก8.8ตัน ตระกูลซ่งเราเสียทรัพย์และกำลังไปไม่น้อย ถึงได้มันมา และเพื่อที่จะเอามันมาจากยุโรป พวกเราก็ขนส่งมาจากออสเตรีย แล้วก็มาประกบที่เมืองจินหลิง”
เย่เฉินกล่าว “ทางฮวงจุ้ยบอกไว้ว่า สถานที่ที่ทำธุรกิจ และจริงจังกับธุรกิจ แสงสว่างนั้นห้ามขาด ยิ่งมืด ก็ยิ่งมีผลต่อฮวงจุ้ย ดังนั้น ด้านโคมไฟ ไม่อาจจะลดทอนค่าใช้จ่ายได้”
ซ่งหวั่นถิงก็พยักหน้า พูดว่า “อาจารย์เย่ตักเตือนได้ถูกต้องค่ะ หวั่นถิงน้อมรับฟัง”
พูดจบ ซ่งหวั่นถิงก็พูดกับเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่คะ ชั่นบนสุดของที่นี่ ไม่เปิดให้คนภายนอก นอกจากคนตระกูลซ่งแล้ว ก็มีแต่คุณที่เป็นสมาชิกVIPสูงสุด ถึงจะสามารถขึ้นไปได้ พวกเราลองขึ้นไปดูกันไหมคะ?”
เย่เฉินก็โน้มหัวเบาๆ “ได้ครับ”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...