กู้เย้นจงที่อยู่ข้างๆก็พูดด้วยความเห็นด้วยเป็นอย่างมาก: “หนานหนาน แม่ของลูกพูดถูก แม้ว่าเฉินเอ๋อจะมีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับตระกูลอาน แต่ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกันมากนัก ประกอบกับว่าแม่ของเฉินเอ๋อก็เสียชีวิตแล้ว ตระกูลอานกับเฉินเอ๋อห่างเหินกันมานานหลายปี ถ้าหากต้องการให้พวกเขานับญาติกันใหม่ในอนาคต จะต้องมีสายสัมพันธ์ตรงกลาง และลูก ก็ย่อมเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสายสัมพันธ์นั้น!”
“และครั้งนี้หวางเวยเวยเห็นแก่เกียรติยศของตระกูลอาน มาทำชุดแต่งงานให้กับลูก ในตัวของมันนี้ก็มีโอกาสที่ดีมากสำหรับการก้าวหน้า ลูกไปสหรัฐอเมริกาในครั้งนี้ ถือโอกาสไปเยี่ยมเยียนหวางเวยเวยตามสถานการณ์ ทุกอย่างก็ย่อมบรรลุผลสำเร็จเป็นธรรมดา”
กู้ชิวอี๋พยักหน้าด้วยความรู้แจ้งกระจ่างอย่างฉับพลัน และรีบพูดว่า: “ได้ค่ะพ่อ หนูรู้แล้วค่ะ”
ในเวลานี้ เย่เฉินและเซียวชูหรันภรรยาได้กลับมาถึงบ้านแล้ว
เซียวชูหรันเพราะว่ายังยอมรับไม่ค่อยได้ที่กู้ชิวอี๋จะออกจากวงการเพลงอย่างกะทันหัน ในขณะที่ถือโทรศัพท์อยู่ตลอดก็เข้าร่วมกิจกรรมใหม่ที่มีรายการค้นหายอดฮิตเป็นอันดับหนึ่งในเวยป๋อไปด้วย แฟนคลับหลายสิบล้านคนร่วมกันขอให้กู้ชิวอี๋อยู่ในวงการบันเทิง
ตอนที่เธอยุ่งกับการเลื่อนดูโทรศัพท์ เย่เฉินมาถึงในลานบ้านคนเดียว และโทรหากู้เย้นจง
เขารู้ว่าคืนนี้กู้เย้นจงจะออกจากเมืองจินหลิง กลับไปเย่นจิง แต่เมื่อกี้นี้อยู่ในงานคอนเสิร์ต เพราะว่าภรรยาก็อยู่ ยิ่งไปกว่านั้นผู้คนมากเกินไป เขากับกู้เย้นจงก็ไม่ได้สื่อสารอะไรกัน ดังนั้นจึงรีบโทรหาเขา อยากจะขอให้เขาและหลินหว่านชิวเดินทางปลอดภัย
เมื่อรับสาย กู้เย้นจงพูดอย่างยิ้มแย้มว่า: “เฉินเอ๋อ นายถึงบ้านแล้วเหรอ?”
เย่เฉินรีบพูดว่า: “ใช่ครับลุงกู้ ผมถึงบ้านแล้ว ลุงและน้าหลินล่ะครับ? ออกเดินทางไปสนามบินหรือยังครับ?”
“ใช่”กู้เย้นจงพูดอย่างยิ้มแย้มว่า: “พวกเราอยู่ระหว่างทางแล้ว พอดีว่าคืนนี้หนานหนานก็จะกลับไปพร้อมกับพวกเราด้วย ดังนั้นครอบครัวพวกเราทั้งสามคนกลับไปด้วยกัน”
“ได้ครับ”เย่เฉินตอบรับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย กลับไปเข้าร่วมพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษ เป็นเรื่องราวที่เขารับปากกับปู่ ในเมื่อรับปากคนอื่นเขาแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ย่อมต้องปฏิบัติตามสัญญาเป็นธรรมดา
แต่ว่า เย่เฉินกับคนของตระกูลเย่ก็ไม่ต้องการมีการติดต่อกันมากนัก ดังนั้นเดิมทีเขาก็ไม่ได้ตั้งที่พักอยู่ในตระกูลเย่
ไม่อย่างนั้น ก้มหน้าเงยหน้าก็สามารถที่จะเห็นเย่ฉางหมิ่นอาคนนั้นของตัวเอง ไม่เพียงเธอที่หนักใจ ตัวเองก็ไม่มีความสุข
ถึงเวลานั้นถ้าหากพักอยู่ในบ้านของกู้เย้นจง ก็ย่อมสะดวกมากกว่าเป็นธรรมดา
กู้เย้นจงเห็นว่าเย่เฉินรับปาก ก็พูดอย่างมีความสุขมากในทันทีว่า: “งั้นพวกเราก็ตกลงตามนี้ ถึงเวลาก่อนที่นายจะออกเดินทางมาเย่นจิง บอกกล่าวกับลุงล่วงหน้า!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...