วันรุ่งขึ้น ในช่วงเช้าตรู่
เย่เฉินและเซียวชูหรันลุกขึ้นทีละคน หลังจากที่อาบน้ำลงไปทานอาหารเช้าข้างล่าง
ตามกระบวนการหลายวันเหล่านี้ หลังจากที่เย่เฉินทานข้าวเสร็จ ขับรถส่งเซียวชูหรันไปทำงาน แต่ว่าสถานที่ทำงานอาจไม่แน่นอน อาจจะไปที่บริษัท และก็อาจจะไปสถานที่ก่อสร้างของตี้เหากรุ๊ป หรือว่าเป็นคฤหาสน์เก่าที่ตู้ไห่ชิงประมูลมาใหม่หลังนั้น
แต่ว่า ตอนที่เซียวชูหรันทานข้าวหลังจากที่ยุ่งอยู่กับโทรศัพท์ ก็พูดกับเย่เฉินอย่างตื่นเต้นว่า: “สามี! คุณซ่งหวั่นถิงของตระกูลซ่งนัดฉันไปคุยเรื่องการลงทุนในโครงการที่ซ่งซื่อกรุ๊ป!”
เย่เฉินไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะว่าเมื่อวานนี้ซ่งหวั่นถิงได้แสดงความหมายนี้ออกมาอย่างชัดเจนแล้ว
ในมุมมองของเย่เฉิน เหตุผลที่ซ่งหวั่นถิงทำแบบนี้ คงจะหวังว่าสามารถที่จะช่วยเหลือการเริ่มต้นธุรกิจของเซียวชูหรันได้ มาตอบแทนที่ตัวเองช่วยเหลือเธอ
ดังนั้น เย่เฉินก็ไม่ได้คิดมาก ก็ถามเธอว่า: “งั้นเดี๋ยวทานข้าวเสร็จฉันส่งเธอไปที่ซ่งซื่อกรุ๊ป หรือว่าจะไปที่อื่นเหรอ?”
“ไปซ่งซื่อกรุ๊ป!”เซียวชูหรันพูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย: “ตอนนี้คุณซ่งเป็นประธานของซ่งซื่อกรุ๊ป ด้านการลงทุนโครงการนี้ เธอน่าจะตัดสินใจได้โดยตรง ดังนั้นฉันก็จะต้องรีบไปพูดคุยกับเธอ ดูว่าสามารถที่จะดำเนินการได้โดยเร็วที่สุดหรือเปล่า”
หม่าหลันที่อยู่ข้างๆก็อดไม่ได้ที่จะอุทานว่า: “ชูหรัน ตอนนี้ลูกจะร่วมลงทุนกับซ่งซื่อกรุ๊ปเหรอ? พระเจ้า! นี่ก็สุดยอดเกินไปแล้วนะ!”
เซียวชูหรันรีบพูด: “แม่ค่ะ หนูแค่ไปคุยกับคุณซ่งเท่านั้น ดูว่ามีความเป็นไปได้ที่จะร่วมลงทุนกันหรือเปล่า”
หม่าหลันพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ประธานบริษัทใหญ่ขนาดนั้นอย่างคนอื่นเขาเชิญลูกไปคุยการลงทุน งั้นยังต้องคิดอีกเหรอ? คงจะสำเร็จอย่างแน่นอน! แบบนี้ บริษัทของลูกก็จะก้าวหน้าไปอีกขั้น”
เซียวชูหรันพูดว่า: “เรื่องนี้หลังจากที่คุยกับคุณซ่งแล้วถึงจะรู้”
เธอเพิ่งจะพูดชื่อของตัวเองกับแผนกต้อนรับ ซ่งหวั่นถิงก็ได้รับข่าว ลงมาจากห้องทำงานมาต้อนรับด้วยตัวเอง และทำให้เซียวชูหรันค่อนข้างรู้สึกประหลาดใจที่ได้รับความสำคัญอย่างไม่คาดฝัน
ซ่งหวั่นถิงเชิญเซียวชูหรันไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ก็ตรงไปที่ประเด็นนำแผนการวางแผนสำหรับโครงการก่อสร้างหลายโครงการของซ่งซื่อกรุ๊ปออกมา และพูดกับเซียวชูหรันว่า: “นายหญิงเย่ โครงการเหล่านี้ทั้งหมดอยู่ในระหว่างเตรียมการ ได้เริ่มดำเนินการในเร็วๆนี้ แผนการออกแบบของขั้นตอนไซต์งานก่อสร้างออกมาแล้ว แต่ว่าแผนการออกแบบตกแต่งที่ตามมาทีหลังยังอยู่ระหว่างการเสนอราคา ถ้าหากนายหญิงเย่สนใจ โครงการเหล่านี้ก็สามารถที่จะส่งมอบให้บริษัทของคุณมาทำได้”
เซียวชูหรันตกใจจนพูดไม่ออก เพราะว่าโครงการเหล่านี้ที่ซ่งหวั่นถิงนำออกมา การรวมทุนรวมเกินหนึ่งร้อยห้าสิบหมื่นล้าน
ตามมาตรฐานของอุตสาหกรรมการก่อสร้าง ค่าออกแบบสถาปัตยกรรมโดยรวม โดยทั่วไปคิดเป็นประมาณสามเปอร์เซ็นต์ และในขณะที่ต้นทุนของการออกแบบตกแต่งภายใน โดยทั่วไปคิดเป็นประมาณหนึ่งจุดห้าเปอร์เซ็นต์
ถ้าหากตามอัตราส่วนนี้ ค่าออกแบบสำหรับโครงการเหล่านี้เพียงค่าออกแบบตกแต่งภายในอย่างเดียว ก็สองร้อยล้านกว่า
ถ้าหากได้รับการก่อสร้างอยู่ในมืออีก กำไรจะเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่าสองเท่า!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...