พูดแล้ว ซ่งหวั่นถิงก็บอกเรื่องที่ตอนนั้นตัวเองเพราะว่าเคราะห์ร้าย ถูกอาจารย์ล่ายฮ่องกงจอมปลอมคนนั้นหลอกลวง จนถึงไอ้สกุลล่ายถูกเย่เฉินจับได้ สุดท้ายประสบการณ์ที่เย่เฉินช่วยตัวเองทำลายค่ายล็อกมังกร ตั้งแต่ต้นจนจบให้กับเซียวชูหรัน
เซียวชูหรันได้ยินจนตกตะลึงอ้าปากค้าง เดิมทีเธอคิดว่าอุบายที่สามีตัวเองเรียกว่าฮวงจุ้ยนั้น ก็มีความหมายค่อนข้างหลอกลวงไม่มากก็น้อย
แต่ตอนนี้ได้ยินซ่งหวั่นถิงแนะนำแบบนี้ เธอถึงได้เข้าใจว่า เดิมทีสิ่งของอุบายนั้นของเย่เฉินเป็นเพียงแค่ของไม่มีอยู่จริง แต่มีผลอย่างแท้จริง
ดังนั้น เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: “เมื่อก่อนฉันกังวลเป็นพิเศษว่าสามีของฉันดูฮวงจุ้ยให้คนอื่นโดยธรรมชาติ ซึ่งเป็นการหลอกลวงยุทธภพอย่างหนึ่ง กลัวว่าคนเหล่านั้นจะย้อนกลับมาคิดบัญชีกับเขา ตอนนี้ได้ยินคุณพูดแบบนี้ ฉันก็วางใจมากขึ้น”
ซ่งหวั่นถิงยิ้มเล็กน้อย พูดด้วยความจริงใจเป็นอย่างมาก: “อาจารย์เย่แตกต่างกับมิจฉาชีพยุทธภพเหล่านั้นเป็นอย่างมาก อาจารย์เย่พรสวรรค์ที่แท้จริง นี่ก็เป็นเหตุผลที่ทุกคนก็เคารพกันอย่างทั่วถึงทุกด้าน”
พูดถึงตรงนี้ ดวงตาของซ่งหวั่นถิงเปล่งประกายด้วยแสงระยิบระยับ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ใช่แล้วนายหญิงเย่ ฉันสงสัยมาโดยตลอด ฐานะเดิมและอาจารย์ถ่ายทอดวิชาของอาจารย์เย่คืออะไรกันแน่ เขาอายุขนาดนี้ จะชำนาญทักษะที่ลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูกมาขนาดนี้ได้ยังไง?”
เซียวชูหรันตอบด้วยความจริงจัง: “บอกกับคุณอย่างไม่ปิดบังนะคุณซ่ง สามีของฉันเท่าที่ฉันรู้จักเขา ไม่ได้มีอาจารย์ถ่ายทอดวิชาอะไร ยิ่งไปกว่านั้นเขาสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งนานมากแล้ว กลายเป็นเด็กกำพร้า เติบโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงตั้งแต่เด็ก ฉันคิดว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ไม่น่าจะสอนสิ่งเหล่าให้กับเขา สำหรับว่าเขาเรียนรู้ทักษะเหล่านี้จากไหนกันแน่ ฉันก็ไม่ค่อยรู้”
ซ่งหวั่นถิงก็ถามไปตามสถานการณ์: “นายหญิงเย่ คุณบอกว่าอาจารย์เย่เขาสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งนานมากแล้ว งั้นทักษะเหล่านี้ของเขา ก็อาจจะก่อนหน้าที่พ่อแม่ของเขาเสียไป มีพ่อแม่ของเขาส่งต่อให้เขา ถ้าหากเป็นพรสวรรค์แต่กำเนิด ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้ตั้งแต่อายุยังน้อย”
“ที่สำคัญกว่านั้นคือ กู้ชิวอี๋ไม่ได้เป็นเพียงแค่ดาราธรรมดา ผู้คนมากมายรู้ว่า ภูมิหลังครอบครัวของเธอแข็งแกร่งมาก เป็นตระกูลกู้ห้าอันดับแรกในประเทศ! ยิ่งไปกว่านั้นเป็นลูกสาวคนเดียวของกู้เย้นจงประธานกู้ซื่อกรุ๊ป!”
“อาจารย์เย่สามารถมีการหมั้นหมายกับกู้ชิวอี๋ที่หน้าดีร่ำรวยแบบนี้ สามารถพิสูจน์ได้ว่าตัวของอาจารย์เย่ก็เป็นทายาทของตระกูลที่มีชื่อเสียง!”
“และเมื่อมองดูในประเทศแล้ว มีตระกูลใหญ่จำนวนไม่มากสามารถที่คู่ควรเหมาะสมกับตระกูลกู้ และภายในขอบเขตของเย่นจิง ตระกูลใหญ่แบบนี้ก็น้อยมาก มีเพียงตระกูลซูและตระกูลเย่……”
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ในใจของซ่งหวั่นถิงก็กระตุกหนึ่งที คำถามภายในส่วนลึกของหัวใจก็ค่อยๆชัดเจนขึ้น: “ตระกูลเย่?! อาจารย์เย่?! หรือว่า……”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...