พูดแล้ว เธอรีบหยิบเอกสารขึ้นมา เลือกแผนการสามโครงการจากข้างใน ยื่นไปตรงหน้าเซียวชูหรัน และพูดด้วยรอยยิ้ม: “นายหญิงเย่ คุณสามารถกลับไปดูทั้งสามโครงการนี้ให้ดีได้ นี่เป็นโครงการที่พวกเราเตรียมตัวดำเนินงานให้เร็วที่สุดตอนนี้ ถ้าหากทางคุณนั้นไม่มีปัญหา พวกเราก็สามารถที่จะเซ็นสัญญาข้อตกลงในการร่วมลงทุนได้”
เซียวชูหรันพยักหน้าแล้วพูดว่า: “ได้ค่ะ คุณซ่ง เอกสารเหล่านี้ฉันจะนำกลับไป วันนี้ก็จะอ่านอย่างละเอียดหนึ่งรอบ ต่อจากนั้นพิจารณาข้อเสนอที่เป็นไปได้ออกมา ถึงเวลานั้นพวกเราค่อยสื่อสารกันอย่างละเอียด!”
“ไม่มีปัญหาค่ะ!”ซ่งหวั่นถิงหยิบนามบัตรของตัวเองออกมาหนึ่งใบ และยื่นไปตรงหน้าของเซียวชูหรัน และเอ่ยปากพูดว่า: “นายหญิงเย่ ข้างบนนี้มีข้อมูลติดต่อของฉัน ถ้าหากคุณสะดวกสามารถติดได้ฉันได้ตลอดเวลา”
“ได้ค่ะ!”เซียวชูหรันรีบลุกขึ้น และพูดว่า: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็ไม่รบกวนการทำงานของคุณซ่งแล้ว มีปัญหาพวกเราติดต่อกันทางโทรศัพท์”
“โอเค!”ซ่งหวั่นถิงเป็นคนยื่นมือข้างหนึ่งไปให้เซียวชูหรัน และพูดว่า: “หวังว่าการร่วมลงทุนจะผ่านไปด้วยดีค่ะ!”
เซียวชูหรันพยักหน้า: “หวังว่าการร่วมลงทุนจะผ่านไปด้วยดีค่ะ!”
ซ่งหวั่นถิงก็ลุกขึ้น และพูดด้วยรอยยิ้ม: “ไป ฉันส่งคุณออกไป”
ซ่งหวั่นถิงส่งเซียวชูหรันออกจากห้องทำงานของตัวเอง หลังจากที่เธอบอกลา ก็กลับไปในห้องทำงานทันที และหยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาอิโตะ นานาโกะ
อิโตะ นานาโกะในเวลานี้ กำลังรอการตอบกลับของซ่งหวั่นถิงอยู่ในตระกูลซ่ง เพราะว่าเธอรู้ว่าซ่งหวั่นถิงจะพบเจอกับเซียวชูหรันในเช้าวันนี้ ดังนั้นก็คาดหวังว่าซ่งหวั่นถิงสามารถที่จะหลอกล่อเอาข้อมูลสำคัญที่เป็นประโยชน์ มาจากในปากของเซียวชูหรันได้บ้าง
ดังนั้น ทันทีที่โทรมา เธอก็รับสายในทันที และเอ่ยปากถามว่า:“พี่หวั่นถิงเป็นยังไงบ้าง?”
ซ่งหวั่นถิงพูดตรงประเด็นในทันที: “นานาโกะ ฉันสงสัยว่าอาจารย์เย่มีหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์แปดสิบเปอร์เซ็นต์ และเก้าเปอร์เซ็นต์ เป็นคุณชายของตระกูลเย่ในเย่นจิง!”
จากนั้น ซ่งหวั่นถิงก็พูดบทสนทนาเมื่อกี้นี้ของตัวเองกับเซียวชูหรัน ให้กับนานาโกะใหม่อีกรอบหนึ่ง
มักจะรู้สึกว่า ตัวเองไม่สามารถเปรียบเทียบกับเย่เฉินได้ในหลายด้าน แต่อย่างน้อย ตัวเองยังเป็นลูกสาวตระกูลชั้นสูงที่มาจากตระกูลใหญ่
แต่ว่าตอนนี้ดูเหมือนว่า เย่เฉินไม่เพียงแต่อยู่ที่เรื่องนี้ ไม่ได้เลวร้ายกว่าตัวเองแม้แต่น้อย ในทางตรงกัน คนอื่นเขายังเป็นคุณชายที่มาจากตระกูลใหญ่กว่า
ก็บดขยี้สิ่งเดียวที่เหนือกว่าของตัวเองให้ล้ำหน้าไปในทันที
สักพัก หญิงสาวสองคนอยู่ในโทรศัพท์ก็เงียบลงมาโดยไม่ได้นัดหมาย
หลังจากผ่านไปนาน อิโตะ นานาโกะเป็นคนที่ทำลายความเงียบก่อน และเอ่ยปากพูดว่า: “พี่หวั่นถิง ก่อนหน้านี้ฉันอยู่ตอนที่ตระกูลซูและตระกูลเย่ต้องการจะร่วมลงทุนกับตระกูลของพวกเรา ได้ตรวจสอบสถานการณ์ของทั้งสองตระกูลนี้อย่างเรียบง่ายมาบ้าง ดูเหมือนว่าในบรรดาลูกชายวัยกลางคนตระกูลเย่ชาตินี้ มีอยู่คนหนึ่งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีข่าวคราวมานานแล้ว ถ้าหากเย่เฉินเป็นคุณชายของตระกูลเย่จริงๆ ก็เป็นไปได้มากที่จะเป็นลูกชายของคนคนนี้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...