บทที่ 302
ถึงแม้ว่าฮวงจุ้ยของคลับเฮาส์ฮุยหวงมีความพิถีพิถันในระดับหนึ่ง แต่ในความคิดของเย่เฉิน มันไม่มีอะไรที่ลึกซึ้งและไม่มีอะไรที่พิเศษเลย
คนธรรมดาอาจคิดว่าฮวงจุ้ยที่นี่ดีมาก แต่ในความคิดของเขาคือ ฮวงจุ้ยที่นี่เหมือนน้ำเปล่า ไม่มีจุดเด่น และไม่มีจุดด้อย จืดชืดไร้รสชาติ ไม่ลึกลับซับซ้อน
เมื่อสัญญากับซ่งหวั่นถิงแล้ว เย่เฉินจะทำการเสริมฮวงจุ้ยของคลับเฮาส์ฮุยหวงให้สูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง
เขาคิดวิเคราะห์ บวกกับเคล็ดลับฮวงจุ้ยตาม《ตำราเก้าเสวียนเทียน》ในไม่ช้าเขาก็คิดวิธีได้ทั้งหมด
และในขณะนี้ ได้มีเสียงผู้หญิงดังมาจากด้านหลังของเขา
“เย่เฉิน คนไร้ประโยชน์อย่างแกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เย่เฉินขมวดคิ้วแล้วหันไปมอง เห็นเซียวเวยเวยและชายคนหนึ่งสวมชุดสูทสีขาวของแอร์เมเนจิลโด้ เซนย่าเดินเข้ามา
ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นลูกชายคนโตของตระกูลเว่ย ชื่อเว่ยฉางหมิง
หลังจากที่เว่ยฉางหมิงได้แย่งเซียวเวยเวยจากเซียวอี้เชียน เขายิ่งรักเธอมากยิ่งขึ้น
เขายังสัญญากับเซียวเวยเวยว่า จะต้องทำให้เธออยู่เหนือคนอื่น
เดิมเซียวเวยเวยไม่อยากเป็นเหมือนของเล่น ที่แย่งกันไปแย่งกันมา แต่เมื่อเห็นว่าเว่ยฉางหมิงจริงใจกับตัวเอง ดังนั้นเธอจึงเต็มใจที่จะกลายเป็นคนรักของเขา
ตามความคิดของเซียวเวยเวย แม้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลเว่ย จะเทียบเชียนเฉิงกรุ๊ปของเซียวอี้เชียนไม่ได้ แต่ก็มีทรัพย์สินอย่างน้อยหนึ่งพันล้าน เมื่อเทียบกับตระกูลเซียวในอดีต มันก็เหนือกว่ามากมาย
ฉะนั้น หลังจากที่เธอเป็นคนรักขอว่าเว่ยฉางหมิง เธอก็หยิ่งผยองเหมือนในอดีตอีกครั้ง
วันนี้คลับเฮาส์ฮุยหวงเปิดกิจการเป็นวันแรก เว่ยฉางหมิงเสียเงิน5ล้าน สมัครบัตรสมาชิกระดับสูง เพื่อพาเซียวเวยเวยมาสัมผัส และเปิดหูเปิดตา
เมื่อเว่ยฉางหมิงเห็นเซียวเวยเวยเปิดฉากตั้งแง่กับผู้ชายที่สวมชุดธรรมดา เขากอดเอวเธอไว้แน่นและถามอย่างสงสัย “เวยเวยคนนี้คือเย่เฉินลูกเขยยาจกที่คุณเคยกล่าวถึงใช่ไหม?”
“ก็คือเขา” เซียวเวยเวยกัดฟันแล้วมองไปที่เย่เฉินแล้วกล่าวว่า “ไอ้หมอนี่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนไร้ประโยชน์ ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะมาอยู่ที่คลับเฮาส์ฮุยหวงได้!”
ตอนที่เว่ยฉางหมิงจีบเซียวเวยเวย เคยได้ยินเซียวเวยเวยพูดถึงเรื่องราวของตระกูลเซียว ฉะนั้นเขาจึงจำเย่เฉินได้อย่างแม่นยำ
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเองเพิ่งจะเอาชนะใจเซียวเวยเวย และเพื่อให้เซียวเวยเวยรู้สึกรักตัวเองอย่างหมดใจ แน่นอนว่าต้องช่วยเธอออกหน้า ฉะนั้นเว่ยฉางหมิงจึงหัวเราะเย้ยหยันแล้วกล่าวกับเย่เฉินว่า “ไอ้เด็กเมื่อวานซืน คลับเฮาส์ฮุยหวงเป็นสถานที่ที่แกสามารถมาได้ด้วยเหรอ? ”
เย่เฉินใบหน้าเย็นชา และถามกลับไปว่า “ทำไมผมถึงมาไม่ได้?”
“ทำไมแกถึงมาไม่ได้?” เว่ยฉางหมิงแสยะยิ้มและกล่าวว่า “เพราะแกมันไม่คู่ควร!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...