เมื่อเย่เฉินได้ยินคำพูดนี้ คนทั้งคนก็สั่นสะท้านในทันที รีบจอดรถที่ข้างทาง และอ้าปากพูดว่า: “พี่ชาย พี่อย่าตื่นตกใจ ผมถามพี่ ระดับโดยรวมของกองกำลังรัฐบาลเป็นยังไง?”
“ไม่ยังไงนะ”ฮามิดพูด: “แต่ว่าครั้งนี้พวกเขาจ้างทหารรับจ้างได้สุดยอดมาก เป็นสำนักว่านหลงอันดับห้าแรกของโลก ว่ากันว่าสำนักว่านหลงได้ส่งทหารหนึ่งหมื่นนายมาช่วยเหลือกองกำลังรัฐบาล”
เย่เฉินขมวดคิ้วถาม: “สำนักว่านหลง ที่มาคืออะไร?”
“ฉันก็ไม่ค่อยรู้”ฮามิดตอบ: “ว่ากันว่าเป็นองค์กรทหารรับจ้างที่ก่อตั้งโดยชาวจีน ในช่วงไม่กี่ปีมานี้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว ทั้งขนาดและความสามารถก็แข็งแกร่งมาก! พวกเขาเป็นทหารคุณภาพ สูงกว่ากองกำลังรัฐบาลมาก! โดยพื้นฐานก็เป็นระดับกองกำลังพิเศษของประเทศพัฒนาแล้ว!”
เย่เฉินพูดด้วยความประหลาดใจ: “องค์กรนี้ผมก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ ผมรู้จักแค่แบล็ควอเตอร์สหรัฐอเมริกา คอสแซคของรัสเซีย สำนักว่านหลงนี้ ผมได้ยินเป็นครั้งแรก”
ฮามิดถอนหายใจ: “ปกตินายก็ไม่ได้มีโอกาสจัดการกับทหารรับจ้างอะไร คงจะไม่รู้จักคนกลุ่มนี้ พูดให้เคลียร์พวกเขาก็เป็นทหารมืออาชีพที่ปฏิบัติการในเชิงพาณิชย์ รับเงินทำงาน อยู่ที่ในพื้นที่มีความวุ่นวายอันเกิดจากภัยสงครามของพวกเราแบบนี้ก็คล่องแคล่วที่สุด สำนักว่านหลงนี้ ว่ากันว่าอยู่ใต้บังคับบัญชาการหลายหมื่นนาย ยอดฝีมือชั้นสูงในนั้นก็มีเกือบหนึ่งร้อยนาย พลังแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เทพสงครามของพวกเขาเอาผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาการหนึ่งในราชันสงครามที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ส่งมาถึงซีเรีย……”
เย่เฉินถามเขา: “อย่าวิตกกังวล ระดับของกองทหารพิเศษจะถูกปืนยิงก็ตายได้ แม้ว่าทหารคุณภาพคนเดียวของพี่สู้เขาไม่ได้ แต่พี่มีจังหวะเวลาที่เหมาะสม ตราบใดที่พี่สามารถใช้ความเหนือกว่าของตัวเองให้เป็นประโยชน์ได้ ต่อสู้ขึ้นมาไม่แน่อาจจะไม่แพ้”
จากนั้น เย่เฉินก็ถามว่า: “ป้อมปราการถาวรและอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลังสร้างได้เป็นยังไง?”
ฮามิดรีบพูดว่า: “ช่วงนี้ฉันให้พวกเขาทำงานล่วงเวลามาโดยตลอด! แต่ว่าภาระงานนี้มีมากเกินไปจริงๆ ภายในเวลาสั้นขนาดนี้ ก็เป็นเรื่องยากมากที่จะปฏิบัติแผนการนี้ให้เป็นจริงได้ทั้งหมด……”
เย่เฉินพูดอย่างใจเย็นว่า: “ผมเข้าใจ พี่ก็บอกผมมาว่า ป้อมปราการถาวรที่กำลังป้องกันอยู่ที่ด้านหน้าและอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลัง สามารถที่จะใช้งานได้หรือเปล่า?”
ตอนที่เย่เฉินยังเด็กเขาก็ได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็นได้ยินอยู่เป็นประจำ ก็เข้าใจอุปกรณ์อาวุธเป็นอย่างมาก
ดังนั้น เขาแทบจะพูดโดยไม่ต้องคิดว่า: “ปืนใหญ่152มิลลิเมตรที่ผลิตในรัสเซียมีหลายรุ่น แต่ผมคาดเดาว่าสามารถมาถึงที่ซีเรียได้ น่าจะเป็นรุ่นที่ผลิตในปี1970หรือ1980 ถึงขนาดรุ่นนานกว่านั้น ดังนั้นระยะที่มีประสิทธิภาพน่าจะเป็นประมาณยี่สิบกิโลเมตร”
ฮามิดถามด้วยความประหลาดใจ: “น้องชาย เรื่องนายก็รู้ด้วยเหรอ?”
เย่เฉินอือคำหนึ่ง แล้วก็ถามว่า: “อีกฝ่ายมีพลังยิงทางอากาศหรือเปล่า?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...