“ไม่มี”ฮามิดพูดว่า: “กองกำลังรัฐบาลทั้งหมดก็มีซุคฮอยซู-24ที่ผุๆพังๆสิบกว่าลำ ส่วนใหญ่อยู่ในโรงเก็บเครื่องบินไม่สามารถบินได้ ที่ยังสามารถบินได้ก็ยังจะต้องปกป้องเมืองหลวง โจมตีผู้ก่อการร้ายเป็นครั้งเป็นคราว ไม่สามารถหากำลังมาโจมตีฉันได้ด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นซุคฮอยซู-24มาก็ไม่มีความหมายอะไร ไม่มีอะไรมากไปกว่าการโยนระเบิด”
จากนั้น ฮามิดก็พูดว่า: “สำหรับเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ ฉันกลับไม่กลัวเขามา ถึงยังไงประสิทธิภาพเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธของพวกเขาก็ไม่ค่อยดีนัก ที่นี่ฉันมีขีปนาวุธยิงไหล่ไม่น้อย ยิงเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธได้อย่างง่ายดาย ฉันคาดการณ์ว่าพวกเขาก็ไม่อยากให้เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธรนหาที่ตาย”
เย่เฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดว่า: “ดูเหมือนว่า มีความเป็นไปได้สูงที่มันจะเป็นสงครามภาคพื้นดินเพียงอย่างเดียว งั้นตอนนี้พี่กลับยังไม่ต้องกังวล”
จากนั้น เย่เฉินก็พูดว่า: “ผมแนะนำให้พี่สังเกตความตั้งใจของฝ่ายตรงข้ามก่อน เพราะว่าจำนวนคนของอีกฝ่ายเดิมทีก็เหนือกว่าเป็นอย่างมาก ถ้าหากพวกเขาต้องการหักโหม ไม่มีทางที่จะนำปืนใหญ่มามากมายขนาดนี้ ดังนั้นความตั้งใจเชิงกลยุทธ์ของพวกเขา น่าจะเหมือนกับรูปแบบสงครามภาคพื้นดินระหว่างประเทศเมื่อหลายสิบปีก่อน ต้องการทำยุทธวิธีทหารราบกับพี่!”
ฮามิดรีบถามว่า: “ยุทธวิธีทหารราบคืออะไร?”
เย่เฉินพูดว่า: “ก็คือทหารราบทำสงครามกับยุทธวิธีทหารราบ พูดให้เคลียร์ก็คือทหารปืนใหญ่ถล่มทหารราบอย่างเร่งรีบ ทหารราบสู้ทหารปืนใหญ่ไม่ได้ ใช้อยู่ในสถานการณ์ตอนนี้ของพี่ อีกฝ่ายน่าจะตั้งใจใช้ปืนใหญ่ระดมยิงครอบคลุมต่อพี่ก่อน หลังจากที่ระเบิดพี่จนยับเยิน ลดบุคลากรลงครึ่งหนึ่ง หลังจากที่ประสิทธิภาพการต่อสู้ลดลงครึ่งหนึ่ง ค่อยใช้ยานเกราะคุ้มกันทหารราบบุกประชิด”
ฮามิดพูดอย่างเห็นด้วย: “นายพูดถูก ฉันว่าพวกเขาคงจะต้องการวางระเบิดฉันอย่างแน่นขนัดก่อนอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินก็พูดว่า: “วางระเบิดไม่กลัว เพราะว่าพี่มีอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลังแล้ว ตอนนี้ก็รีบนำบุคลากรและสิ่งของที่จำเป็นในการดำรงชีพรวมทั้งอาวุธที่มีค่าทั้งหมดไปยังอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลัง ต่อจากนั้นก็รีบให้คนขับเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธหลายลำนั้นของพี่ออกไป จำนวนผู้คนของอีกฝ่ายมากมาย เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธหลายลำนี้ทำอะไรไม่ได้มาก ขับออกไปหลายร้อยกิโลเมตรก่อน หาหุบเขาที่ไม่มีคนหรือว่ายอดเขาจอดไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวอีกฝ่ายเริ่มระดมยิง เฮลิคอปเตอร์หลายลำนั้นของพี่คาดการณ์ว่าก็ต้องพังทลายทั้งหมด”
ในเวลานี้เย่เฉินก็พูดกับเขาว่า: “ลักษณะภูมิประเทศที่นั่นของพี่ ผมพอจะมีความทรงจำอยู่ บริเวณโดยรอบก็เป็นพื้นที่ทางเดินเนินเขา ขรุขระคดเคี้ยว ดังนั้นความเร็วของการรุกของอีกฝ่ายไม่มีทางเร็วเกินไป และพี่ก็ไม่ต้องให้เฮลิคอปเตอร์เร่งรีบออกไปในทันที”
เมื่อพูดอย่างนั้น เย่เฉินก็แนะนำอีกว่า: “ตอนนี้พี่สามารถให้เฮลิคอปเตอร์ช่วยยกอุปกรณ์หนักอันล้ำค่าเข้าไปในอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลังบ้าง ในเวลาเดียวกันยังต้องให้หน่วยสอดแนมของพี่ติดตามการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด เมื่อไหร่ที่อีกฝ่ายหยุดขบวน และเริ่มวางกำลังปืนใหญ่ ก็ให้เฮลิคอปเตอร์ออกไปเมื่อนั้น ก็ทันเวลา”
“อีกฝ่ายมีปืนใหญ่ลากจูงสามสี่สิบลำ ปืนใหญ่ลากจูงเหล่านี้ ตั้งแต่ลากจูงจนถึงหยุดอยู่ทั้งหมด จนถึงการวางกำลังทั้งหมดแล้วคำนวณพิกัดให้เรียบร้อยอีก ปรับมุมให้เรียบร้อย ทำการเตรียมตัวระดมยิงให้เรียบร้อย คือต้องใช้เวลายาวนาน พี่มีเวลาเพียงพอที่จะทำการตอบกลับ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...