“ก็จริงอยู่”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ฮามิดก็เงียบสงบลงเล็กน้อย และพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: “น้องชาย ไม่กลัวนายหัวเราะเยาะ ตั้งแต่ฉันเข้าร่วมการปฏิวัติ ยังไม่เคยเห็นการต่อสู้ใหญ่ขนาดนี้มาก่อน วิตกกังวลไปหน่อยจริงๆ……”
“ไม่เป็นไร”เย่เฉินพูดปลอบ: “เรื่องราวแบบนี้ เป็นใครก็วิตกกังวลกันทั้งนั้น ตอนนี้สิ่งที่พี่ต้องทำก็คืออย่าทำให้ยุ่งเหยินวุ่นวาย”
จากนั้น เย่เฉินก็พูดว่า: “ผมเดาว่าเจตนากลยุทธ์ของอีกฝ่ายนั้นง่ายดายมาก พวกเขารู้ที่ตั้งฐานทัพของพี่ รู้ว่าฐานทัพของพี่คงจะหนีไม่พ้น ดังนั้นทันทีที่พวกเขาขึ้นมาก็จะดำเนินการระดมยิงฐานทัพทุกด้านของพี่อย่างแน่นอน และในช่วงเวลานี้สิ่งที่พี่ต้องทำก็คืออดทน!”
“ถ้าหากอีกฝ่ายยิงใสพี่ พี่อย่าได้ใช้ปืนใหญ่ตอบโต้ ก็ไม่ต้องส่งเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธของพี่ออกมา หรือว่ากองทัพยอดเยี่ยมของพี่ไปพยายามต่อสู้กลับหรือลอบโจมตี!”
“หา? ทำไมเหรอ?”ฮามิดอ้าปากพูดว่า: “ฉันกำลังอยากจะบอกกับนายว่า ฉันตั้งใจรีบส่งกองกำลังยอดเยี่ยมสามถึงห้าร้อยนายกลุ่มหนึ่งแอบผ่านไปตอนนี้ ซุ่มโจมตีขึ้นมา และรอโจมตีพวกเขาอย่างรับมือไม่ทัน!”
“อีกฝ่ายจะปล่อยให้พี่ประสบความสำเร็จอย่างง่ายดายได้ยังไง?”เย่เฉินอ้าปากพูด: “ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า อีกฝ่ายก็ต้องป้องกันอุบายนี้ของพี่อย่างแน่นอน! พี่อย่าลืมนะ พวกเขามีแปดพันนาย แบ่งออกมาสองพันนายซุ่มโจมตีอยู่ตำแหน่งบริเวณโดยรอบตำแหน่งของทหารปืนใหญ่ พี่ส่งคนสามถึงห้าร้อยไป อีกฝ่ายก็จะล้อมรอบพี่ได้อย่างง่ายดาย! ถึงเวลานั้นคนเหล่านี้ของพี่คงจะจากไปไม่หวนกลับคืนมาอย่างแน่นอน!”
ฮามิดตกตะลึงในทันที และอ้าปากพูด: “น้องชายนายพูดถูก……ฉันสะเพร่าเอง……”
“ดี!”ฮามิดรับปากอย่างหนัก และพูดว่า: “ฉันรู้แล้ว! ต้องทำตามคำแนะนำของน้องชายอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินก็พูดอีกว่า: “อีกอย่าง พี่จะต้องระวัง เมื่อไหร่ที่ยานเกราะของเขาเริ่มคุ้มกันทหารราบ บุกประชิดเข้าหาฐานทัพของพี่ และเข้าใกล้ตรงหน้าฐานทัพของพี่ พี่ค่อยให้กองกำลังยอดเยี่ยมออกจากอุโมงค์แนวป้องกันด้านหลัง มุ่งไปที่ป้อมปราการถาวรที่ด้านหน้าเพื่อโต้กลับ”
“ยิ่งไปกว่านั้นการตอบโต้ในเวลานี้ พี่ก็ต้องจำเอาไว้ว่า ไม่สามารถที่จะยิงล่วงหน้าได้ จะต้องรออีกฝ่ายเข้ามาในขอบเขตระยะที่มีประสิทธิภาพของพวกพี่!”
“ระยะใกล้ค่อยยิง ไม่เพียงแต่สามารถฆ่าศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพ ยังสามารถทำให้ทหารปืนใหญ่ไม่กล้าที่จะเสริมกำลังด้วยปืนใหญ่อย่างตามอำเภอใจ เพราะว่าทหารของพวกพี่อยู่ในป้อมปราการถาวร สามารถต้านทานการระดมยิงของปืนใหญ่ส่วนใหญ่ได้ และบนหัวทหารของพวกเขานอกจากหมวกกันน็อกก็ไม่มีอะไรเลย ถ้าเกิดเข้าสู่ระยะการสังหารของปืนใหญ่ คงจะมีผู้บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...