ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3033

หลังจากที่ฮามิดและเย่เฉินจบการสนทนา ในใจก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนหายใจ ตัวเองสามารถที่จะได้รับแรงบันดาลใจมากมาย จากเย่เฉินอยู่เสมอ

สิ่งนี้ทำให้เขาตระหนักว่า ครั้งนี้กองกำลังรัฐบาลได้รำลึกตัวเองอย่างเอิกเกริก มีความเป็นไปได้มากที่จะทำให้ตัวเองมีโอกาสเติบโตและพัฒนา

ถ้าหากตัวเองสามารถที่จะชนะการต่อสู้ที่กองกำลังน้อยต่อสู้กับศัตรูที่มากมายแบบนี้ได้ ถ้าอย่างนั้นชื่อเสียงของตัวเองอยู่ในกองกำลังฝ่ายค้านทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน!

สิ่งนี้ทำให้เขาเข้าใจมากขึ้นว่า สามารถมีความโชคดีในความโชคร้ายหรือเปล่า ก็ดูว่าตัวเองสามารถที่จะต้านทานการโจมตีของคนแปดพันคนนี้ได้หรือเปล่า

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็แอบพูดในใจว่า: “ไม่ถูก! ตอนนี้พวกเขาอย่างมากก็เหลือแค่หกเจ็ดพันคน!”

เพื่อป้องกันการโจมตีของคนกลุ่มนี้ เขารีบเรียกผู้ช่วยผู้บังคับบัญชากองทหารของตัวเอง และถามในทันทีว่า: “ตอนนี้ฐานทัพของพวกเรายังมีโดรนกี่เครื่อง?”

ผู้ช่วยผู้บังคับบัญชากองทหารก็รีบพูดว่า: “ยังมีโดรนสำหรับถ่ายภาพทางอากาศยี่สิบกว่าเครื่องที่ซื้อมาจากหัวเซี่ย เพราะว่าราคาถูก ดังนั้นตอนนั้นก็ซื้อเพิ่มมาบ้าง”

ฮามิดถามอีกครั้ง: “แบตเตอรี่ของโดรนมีอายุการใช้งานนานแค่ไหน?”

ผู้ช่วยผู้บังคับบัญชากองทหารครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า: “น่าจะประมาณยี่สิบห้านาที อย่างมากไม่เกินครึ่งชั่วโมง”

ฮามิดพยักหน้า และพูดอย่างราบเรียบว่า: “แม้ว่าเวลาจะสั้นไปหน่อย แต่ก็พอใช้แล้ว นายรีบออกคำสั่งลงไป โดรนทั้งหมดก็เข้าสู่สภาพเตรียมพร้อมทำสงคราม ฉันต้องการให้มีโดรนอย่างน้อยห้าลำสังเกตการณ์อยู่บริเวณโดยรอบฐานทัพของพวกเราตลอดเวลา จะต้องระวังหน่วยกองทหารเล็กของศัตรูอ้อมจากด้านข้างมาสอดแทรกช่องว่างที่อ่อนแอ ค้นพบมีสัญญาณแบบนี้ จะต้องรายงานให้ฉันทราบโดยเร็วที่สุด!”

“ได้ครับจอมพล!”

ฮามิดก็พูดอีกว่า: “ใช่แล้ว บอกนักบินโดรน จะต้องดึงความสูงของโดรนขึ้นมา และพยายามอย่าให้ศัตรูค้นพบ!”

ผู้ช่วยผู้บังคับบัญชากองทหาร หันหลังลงไปจัดการดำเนินงาน

นับตั้งแต่ก่อตั้งสำนักว่านหลงมาจนถึงทุกวันนี้ ยังไม่เคยเกิดความล้มเหลวน่าสลดใจขนาดนี้มาก่อน

เขาไม่กล้ารายงานต่อราชันสงครามอย่างเฉินจงเหล่ยในทันที เพียงแค่ต้องการรีบจัดการฮามิดให้ได้ และลบล้างความอับอาย

เนื่องจากว่า พวกบ้านนอกอย่างฮามิดแบบนี้ ระดับติดตั้งอาวุธและระดับการฝึกโดยรวม ขนาดทหารอาสาสมัครทั่วไปก็เทียบไม่ได้

ตัวเองมีความเพียบพร้อมมากขนาดนี้ กลับถูกอีกฝ่ายพรากไปหลายร้อยคนในคราวเดียว นี่เป็นความอัปยศครั้งใหญ่ที่ไม่สามารถยอมรับได้

ดังนั้น ตอนนี้เขาคิดเพียงแค่ว่ารีบกำจัดฮามิดให้สิ้นซาก ถึงเวลานั้นนำความดีความชอบในการสู้รบไปรายงานผู้เสียชีวิตให้กับเฉินจงเหล่ย ก็สามารถที่จะกอบกู้เกียรติยศกลับมาได้บ้าง

เพราะว่า เขาในเวลานี้ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับกลยุทธ์อ้อมจากด้านข้างที่จะเกิดขึ้น และตัดสินใจที่จะนำทีมเข้าโจมตีด้วยตนเอง จำเป็นต้องโจมตีจนฮามิดรับมือไม่ทัน!