สิบนาทีต่อมา หลูจ้านจุนได้คัดเลือกบุคคลเข้าร่วมโจมตีทางอ้อมออกมาแล้ว
ในครั้งนี้ เขาตัดสินใจนำพาคนยอดเยี่ยมหนึ่งพันคนของสำนักว่านหลง จากหุบเขาทางด้านซ้ายดำเนินการโอบล้อมป้อมปราการความชันที่เป็นบวกด้านหน้าของฮามิด
เขาให้เวลาครึ่งชั่วโมงกับหนึ่งพันคนที่ยอดเยี่ยมนี้เตรียมตัว ให้พวกเขาอยู่ในช่วงเวลานี้ พกพาอุปกรณ์อาวุธทั้งหมด พยายามฮึดสู้ขึ้นมาอย่างเด็ดเดี่ยว และทำลายฐานทัพทั้งหมดของฮามิดทิ้ง
ในเวลาเดียวกัน ซูหางหัวเซี่ยคฤหาสน์ตระกูลซู รถโรลส์รอยซ์กันกระสุนแบบขยายสีดำแปดคัน ค่อยๆขับรถมา และจอดอยู่หน้าคฤหาสน์อย่างเป็นระเบียบ
รถคันแรกที่อยู่ด้านหน้าสุดมีชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปีลงมา รูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง ไว้ทรงผมสกินเฮด คนคนนี้เปิดประตู และลงรถ ท่าทางที่เดินก็แข็งแรง เมื่อมองดูแวบแรกก็คือได้ผ่านการฝึกอบรมแบบมืออาชีพมาอย่างแข็งขัน
คนคนนี้มาถึงตรงหน้าสวนลานคฤหาสน์ตระกูลซู และพูดกับผู้คุ้มกันนอกประตูด้วยท่าทางที่เยือกเย็นว่า: “รบกวนแจ้งให้คุณท่านใหญ่ซูทราบด้วย ประมุขของพวกเราต้องการพบเขา”
เมื่อผู้คุ้มกันของตระกูลซูเห็นรถหรูมากมายขนาดนี้เข้ามา ก็ระมัดระวังตัวขึ้นมาในทันที
ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายพูดจาก็ไม่ได้เกรงใจมากนัก ไม่แน่อาจจะมาหาเรื่อง ดังนั้นเขาจึงรีบพูดว่า: “ขอถามหน่อยว่าประมุขท่านนั้นของคุณชื่อว่าอะไร? ผมก็จะได้แจ้งให้ทราบได้ง่าย”
คนคนนั้นพูดอย่างเย็นชาว่า: “พวกแกคู่ควรที่จะรู้ชื่อของประมุขพวกเราเหรอ บอกกับคุณท่านของพวกแก อยากรู้ฐานะประมุขของพวกเรา เดี๋ยวประมุขของพวกเราพบเจอกับเขา ก็ย่อมบอกกับเขาเป็นธรรมดา”
ผู้คุ้มกันไม่พอใจกับท่าทีของเขาเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา ก็ไม่กล้าหาเรื่อง ดังนั้นจึงทำได้เพียงเอ่ยปากพูดว่า: “งั้นคุณรอสักครู่ ผมจะไปรายงานเดี๋ยวนี้”
หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังไป และก็รีบรายงานสถานการณ์ให้ซูอานสุ้นพ่อบ้านของตระกูลซูทราบในทันที
ซูอานสุ้นรู้การเคลื่อนไหวทุกวันของคุณท่านใหญ่ซูที่สุด รวมทั้งเขาจะออกไปข้างนอกหรือเปล่า หรือว่าวันนี้เขามีแขกคนสำคัญมาเยี่ยมเยียนหรือเปล่า สิ่งเหล่านี้เขาก็รู้แจ้งกระจ่างชัด
ซูอานสุ้นรู้ดีมาก วันนี้คุณท่านใหญ่ไม่มีแผนที่จะออกไปข้างนอก และก็ไม่มีแผนการที่จะพบเจอแขกในบ้าน ดังนั้นรถโรลส์รอยซ์มาทีเดียวแปดคัน เอ่ยปากก็ต้องการพบคุณท่านของตัวเอง เรื่องนี้ค่อนข้างแปลกประหลาดจริงๆ
ท่านเฮ่อพูดอย่างจริงจังว่า: “ที่มาคืออะไร ไปตรวจสอบดูก็รู้”
จากนั้น เขาก็ก้าวไปข้างหน้า และเอ่ยปากถามว่า: “ใครต้องการพบหน้าคุณท่านของพวกเรา?!”
ชายหนุ่มคนนั้นที่เดินลงมาจากบนรถโรลส์รอยซ์ก่อนหน้านี้ พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า: “ประมุขของพวกเราต้องการพบคุณท่าน”
จากนั้น เขาตวาดด้วยความไม่พอใจว่า: “เวลาของประมุขพวกเรามีค่ามาก เมื่อกี้นี้พวกเรารอไปแล้วสองนาที ถ้าหากภายในสามนาทียังไม่เชิญประมุขของพวกเราเข้าไป ก็อย่าหาว่าประมุขของพวกเราไม่ให้โอกาสตระกูลซู!”
ซูอานสุ้นรู้สึกรำคาญอย่างไม่มีสิ้นสุด และแอบด่าในใจ: “แม่งเอ๊ย ประมุขบ้าบอโผล่หัวมาจากที่ไหน ขับรถโรลส์รอยซ์แปดคันก็ไม่ใช่แกเหรอ? ตอนนี้ตระกูลซูของพวกเราอยู่ทั้งเย่นจิง ถึงขนาดทั้งในประเทศก็เป็นตระกูลอันดับหนึ่ง ประมุขคนนี้ของพวกแกสุดยอดแค่ไหน จะสุดยอดเหนือกว่าคุณท่านของพวกเราเหรอ?”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูอานสุ้นตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่ดีว่า: “วันนี้คนที่ต้องการพบหน้าคุณท่านของพวกเรามีมากมาย นายต้องแนะนำที่มาของตัวเองก่อน ให้ฉันรู้ว่าใครกันแน่ที่ต้องการพบหน้าคุณท่านของพวกเรา ต่อจากนั้นค่อยมีคุณท่านของพวกเรามาตัดสินใจว่าเจียดเวลาอันมีค่ามาพบหน้าพวกนายหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นนายยังคิดว่าคุณท่านของพวกเราจะพบเจอใครก็ได้งั้นเหรอ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...