ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 304
บทที่304
เว่ยฉางหมิงรับบัตรสมาชิกมาดู เขาขมวดคิ้วทันที
ไม่ต้องพูดถึง ฝีมือการทำของบัตรใบนี้ แม่งทำดีมากเลย!
ฝีมือการทำบัตรดีกว่าบัตรสมาชิกทั่วไปของตนเองมาก!
แต่ ยังไม่เคยได้ยินว่าคลับเฮาส์ฮุยหวงมีบัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยม! เห็นได้ชัดว่ามีเพียง 4 ระดับเท่านั้น!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ เว่ยฉางหมิงมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว
บัตรใบนี้ต้องเป็นของปลอมแน่นอน!
แม่งฉิบ ไอ้ยาจกคนนี้ มันช่างมีความกล้า!
กล้าปลอมบัตรสมาชิกคลับเฮาส์ของตระกูลซ่ง ทำแบบนี้มันก็ไม่แตกต่างจากการทำเช็คปลอมของธนาคาร?
ดังนั้น เขาจึงตะคอกทันทีและกล่าวว่า “ไอ้เด็กเมื่อวานซืน รีบคุกเข่าขอโทษฉันแล้วยอมรับผิด แล้วก็รีบออกไปจากที่นี่! มิเช่นนั้น ฉันจะแจ้งลุงวีพ่อบ้านของตระกูลซ่ง แกรู้ไหมว่าฉันมีความสัมพันธ์อะไรกับลุงวี ลุงวีกับพ่อของฉันเป็นพี่น้องร่วมสาบาน!”
อันที่จริง พ่อของเว่ยฉางหมิงกับลุงวี ไม่ได้เป็นพี่น้องร่วมสาบานกันแต่อย่างใด
พวกเขาสองคนเป็นคนบ้านเดียวกันเท่านั้น และเป็นเพราะว่ารู้จักกันมานาน ดังนั้นพวกเขาจึงมีความสนิทกันเล็กน้อย
ลุงวีทำงานให้ตระกูลซ่งมานาน เพราะฉะนั้นจึงมีตำแหน่งที่พิเศษ
อาจกล่าวได้ว่า นอกจากหลายคนที่เป็นคนใหญ่คนโตของตระกูลซ่งแล้ว เขาก็เป็นอีกคนที่มีอำนาจและฐานะสูง
เซียวเวยเวยที่อยู่ข้าง ๆได้กล่าวกับเว่ยฉางหมิงทันทีว่า “ฉางหมิง อย่าเสียเวลาพูดกับไอ้ยาจกคนนี้ เรียก รปภ. ของคลับเฮาส์ฮุยหวงมาโดยตรงเลย บอก รปภ. ว่าเมื่อสักครู่เขาพูดอะไรไปบ้าง? รปภ. พวกนั้นไม่ปล่อยเขาไว้อย่างแน่นอน! แล้วก็บอกลุงวีด้วยว่าให้บทเรียนที่รุนแรงกับไอ้ยาจกนี้ ทำให้มันพิการ สูญเสียความเป็นชายชาตรีไปเลย!”
ที่เซียวอี้เชียนไม่สามารถเป็นชายที่สมบูรณ์ได้ เหมือนเป็นฝีมือของเย่เฉิน เรื่องนี้ทำให้เซียวเวยเวยรู้สึกคับแค้นในใจตลอด ฉะนั้นเธอจึงหวังให้คนอื่นทำร้ายเย่เฉินจนสูญเสียความเป็นชายชาตรีไปเช่นกัน
เมื่อเว่ยฉางหมิงได้ยินประโยคนี้ ก็ตบมือเซียวเวยเวยเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “เวยเวยคุณวางใจได้ ผมจะเรียก รปภ. มาตอนนี้ แล้วทำร้ายมันให้ตายไปเลย!”
เมื่อพูดจบ เขารีบตะโกนเสียงดัง “รปภ. ไปตายที่ไหนหมดแล้ว? รีบมาเร็ว! มีคนแอบอ้างเป็นสมาชิกของคลับเฮาส์ฮุยหวง เป็นการลบหลู่คุณหนูใหญ่ของพวกคุณ!”
เมื่อสิ้นเสียงนี้ ได้มีเสียงที่เข้มแข็งและเคร่งขรึมดังขึ้น “ใครเอะอะเสียงดัง? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
เย่เฉินเงยหน้าขึ้นมอง ดีแล้ว พ่อบ้านตระกูลซ่ง ตาแก่ที่แซ่วีมาแล้ว!
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...