เมื่อคนหนุ่มสาวในประเทศ ถือโดรนราคาไม่กี่พันถ่ายภาพในถิ่นทุรกันดารกลางแจ้ง ผู้ใต้บังคับบัญชาของฮามิด ก็ได้ใช้โดรนที่ไม่เป็นจุดเด่น ซึ่งสามารถบินร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อสำรวจพื้นที่สนามรบทั้งหมดได้สำเร็จ
ข้อดีของการบินร่อนอยู่กลางอากาศคือโดรนสามารถอยู่นิ่งบนท้องฟ้าและสังเกตเป้าหมายอย่างใกล้ชิด ไม่เหมือนกับโกลบอลฮอว์กของสหรัฐอเมริกาซึ่งจำเป็นต้องบินวนรอบ ๆ เป้าหมาย
และขณะที่ฮามิดกำลังชื่นชมกลยุทธ์ของเย่เฉิน เขาก็ได้เตรียมยุทธวิธีไว้แล้ว
ผ่านสัญญาณภาพที่ส่งกลับจากฟากฟ้า เขาวิเคราะห์ว่าคนของอีกฝ่ายไม่น่าจะเกินหนึ่งพันสองร้อยคน
ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้พวกเขากำลังเบี่ยงไปทางปีกตะวันตก โดยแปดสิบเปอร์เซ็นต์จะเป็นการโจมตีขนาบข้างตนเองจากปีกตะวันตก ดังนั้นเขาจึงได้สั่งการให้ทหารอีกสามร้อยคน ไปที่โครงการก่อสร้างแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ด้านหน้าของปีกตะวันตก
ถึงแม้ทหารสามร้อยคน จะเป็นจำนวนที่ไม่มากนัก แต่การใช้เวลาและสถานที่ให้เป็นประโยชน์ แต่ก็มากเกินพอที่จะต่อต้านการโจมตีของทหารมากกว่าหนึ่งพันคน
แม้ว่าแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ของฮามิดจะยังสร้างไม่เสร็จทั้งหมด แต่พวกเขายังเชี่ยวชาญในการอำพรางอีกด้วย
หลังจากผ่านแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ไปแล้ว หากพวกเขาไม่เปิดไฟ แม้ว่าจะผ่านพวกเขาไปสิบครั้ง ก็แทบจะไม่สามารถสังเกตเห็นได้
หลุมยิงของแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์เหล่านี้ ถูกปิดด้วยเศษหินขนาดเท่ากำปั้นจำนวนมากไว้ และด้านนอกก็คลุมด้วยดินสีเหลือง การอำพรางเช่นนี้มีความสมจริงอย่างยิ่ง เพราะบนภูเขาที่เต็มไปด้วยเศษหิน อิฐและดินเหลือง ซึ่งเป็นการยากที่จะมีใครสังเกตเห็น
ยิ่งไปกว่านั้น ขณะที่พวกเขาอำพราง พวกเขายังเหลือช่องว่างคล้ายประตูจากด้านในอีกหลายเส้น
ด้วยช่องว่างเล็ก ๆ นี้เพียงอย่างเดียว คนที่อยู่ภายในก็สามารถสังเกตสถานการณ์ภายนอกได้อย่างง่ายดาย
และการอำพรางที่ทำจากหินประเภทนี้ ยังง่ายต่อการถอดออก
เมื่อต้องการโจมตี เพียงแค่ใช้มือดึง ก็สามารถดึงหินออกมาทั้งหมด จากนั้นสามารถยื่นปากกระบอกปืนและยิงด้วยกำลังทั้งหมดที่มี
อย่างไรก็ตาม หลูจ้านจุนรู้สึกว่า RPG ก็เพียงพอแล้ว
การสูญเสียอย่างหนักเนื่องจากการโจมตีเมื่อสักครู่ ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของศัตรู แต่นั่นเป็นเพราะฝ่ายตนเองประเมินศัตรูต่ำเกินไป
ขอแค่ตอนนี้ตนเองให้ความสำคัญมากขึ้น และวางแผนกลยุทธ์การรบที่ถูกต้อง ตนเองจะสามารถนำทหารของสำนักว่านหลงไปบุกยึดอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย
ตอนนี้ เขาและกองทัพของเขาได้มาถึงที่เชิงปีกตะวันตกของฐานทัพฮามิดแล้ว เขาเชื่อว่าอย่างมากหนึ่งชั่วโมง สงครามจะยุติลง! คราวนี้แผนกลยุทธ์ที่หลูจ้านจุนวางนั้นมีทั้งหมดสามแผน
แผนแรกและเป็นแผนดีที่สุดคือหาทางเข้าไปที่แนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ของฮามิดอย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็บุกเข้าไปข้างใน ให้พวกเขาไม่มีเวลาตั้งตัว และฆ่าพวกเขาทั้งหมดในแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ของตนเอง
นี่คือเป้าหมายที่ผู้โจมตีคาดหวังในแผนกลยุทธ์การรบทั้งหมด เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้พวกเขาสามารถทำงานได้อย่างง่ายที่สุด บาดเจ็บและสูญเสียชีวิตน้อยที่สุด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...