เมื่อได้ยินคำพูดของว่านพั่วจวิน ในที่สุดซูเฉิงเฟิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่คิดว่าการประจบประแจงนั้นจะเหนื่อยขนาดนี้
ดังนั้นเขาจึงยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ว่านพั่วจวิน คุณวางใจเถอะ เมื่อถึงเวลานั้นผมจะไปสักการะที่หลุมฝังศพของพ่อแม่คุณอย่างแน่นอน!”
หลังจากนั้น เขาเจตนาถอนหายใจ และกล่าวว่า“ ตอนนี้ผมรอให้คุณบุกขึ้นไปบนภูเขาเย่หลิงซานได้อย่างราบรื่นในวันเช็งเม้ง ไม่! บุกขึ้นไปภูเขาว่านหลิงซานอย่างราบรื่น!”
แน่นอนว่าประโยคแสดงความรู้สึกของซูเฉิงเฟิงนี้ เป็นการโยนความขัดแย้งทั้งหมดที่อยู่ในใจของว่านพั่วจวินไปยังตระกูลเย่ทันที
ว่านพั่วจวินแสยะยิ้ม กัดฟันและกล่าวว่า “ตระกูลเย่ เอาอะไรมาหยุดยั้งไม่ให้ผมบุกขึ้นไปบนภูเขาว่านหลิงซานได้? เมื่อถึงเวลาแล้วผมไม่จำเป็นต้องลงมือเอง ผมแค่ส่งราชันสงครามทั้งสี่ไปเพียงคนเดียว ตระกูลเย่ก็ไม่สามารถต้านทานได้แล้ว!”
หลังจากนั้น เขามีสีหน้าที่เย็นชาและเขากล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “แต่ ผมยังต้องการให้ตระกูลเย่ได้รู้ว่าอะไรที่เรียกว่าเหนือกว่า! เมื่อถึงเวลานั้น ราชันสงครามทั้งสี่ของผมจะมารวมตัวกันที่ภูเขาว่านหลิงซาน! ผมรอวันนี้มายี่สิบปีแล้ว ยี่สิบปีที่ผ่านมาผมพยายามอย่างหนักและอดทนต่อความอัปยศอดสู เพียงเพื่อรอให้วันนี้มาถึง ผมจะไม่มีทางให้ตระกูลเย่ได้มีโอกาสหันหลังกลับได้”
ซูเฉิงเฟิงกลับมาแสดงสีหน้าประจบประแจงอีกครั้งและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นผมจะกลับไปที่เย่นจิงในวันเช็งเม้ง และหลังจากที่คุณย้ายหลุมศพแล้ว ซึ่งเป็นวันเช็งเม้งวันที่สอง ผมจะอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน!”
“ดี!” ว่านพั่วจวินพยักหน้าและกล่าวโพล่งออกมาว่า “หลังจากผมย้ายโลงศพของพ่อแม่ไปที่ภูเขาว่านหลิงซานแล้ว ผมจะนำราชันสงครามทั้งสี่ไปยังเมืองจินหลิงทันที และไม่จะเกิดอะไรขึ้นผมก็จะต้องค้นหาความจริงเรื่องการหายตัวไปของอาซู ขอแค่อาซูยังมีชีวิตอยู่ ผมจะพาเขากลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน!”
ซูเฉิงเฟิงกล่าวด้วยความตื่นเต้น “พั่วจวินลงมือด้วยตนเอง ผมเชื่อว่าโสว่เต้าจะสามารถกลับมาอย่างปลอดภัยได้!”
ว่านพั่วจวินกล่าวอีกครั้งว่า “คุณวางใจเถอะ เมื่อถึงเวลานั้นผมจะสืบหาว่าใครเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องอาซู ผมจะฆ่าเขาถอนรากถอนโคน เพื่อจะไม่เหลือภัยพิบัติที่แอบแฝงให้กับอาซู!”
ดังนั้นจึงเป็นเหตุผลที่เขาใช้ชื่อว่านหลงกรุ๊ปของพ่อ มาตั้งเป็นชื่อของสำนักว่านหลง ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายแบบหัวเซี่ย และเต็มไปด้วยกลิ่นอายแบบศิลปะการต่อสู้
และราชันสงครามทั้งสี่ของสำนักว่านหลง ยังเลียนแบบผู้พิทักษ์ทั้งสี่ในนวนิยายศิลปะการต่อสู้ และตั้งชื่อให้ตนเองสี่ชื่อที่มีกลิ่นอายศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง ได้แก่ พญาหมาป่าเนตรเขียว พญาเสือแพรขาว พญาเสือดาวหน้าดำและพญาราชสีห์ทองคำ
ในบรรดาพวกเขา พญาหมาป่าเนตรเขียวและพญาเสือแพรขาวต่างก็มีเชื้อสายจีน พญาหมาป่าเนตรเขียวคือเฉินจงเหล่ยที่อยู่ในซีเรีย และพญาเสือแพรขาวเป็นชายหนุ่มผู้ทรงพลังที่อยู่ข้างกายเขา
สำหรับพญาเสือดาวหน้าดำและพญาราชสีห์ทองคำ เป็นคนอเมริกันผิวดำเชื้อสายแอฟริกาและคนอเมริกันผิวขาวผมบลอนด์ตามลำดับ
และขณะนี้ พญาเสือดาวหน้าดำอยู่ในเยเมน และพญาราชสีห์ทองคำอยู่ในปากีสถาน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...