ดังนั้นเขาจึงรีบเตือน “พี่ชาย คราวนี้คุณรบได้สวยงามมาก แต่ภัยพิบัติที่ลับนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก ทหารของสำนักว่านหลงสูญเสียภายใต้น้ำมือของคุณมากมาย และพวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณชดใช้”
ฮามิดยิ้มเยาะเย้ยและกล่าวว่า “ให้พวกเขามาเถอะ! ผมรู้สถานการณ์อาวุธของพวกเขา และที่ทรงพลังที่สุดคือปืนใหญ่ขนาด 152 มิลลิเมตร ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่าปืนใหญ่ประเภทนี้โจมตีฐานทัพของพวกเราอย่างไร ถ้าพวกเขาต้องการโจมตีฐานทัพของผม ทำได้เพียงใช้ศพกองขึ้นมาเรื่อย ๆ เท่านั้น!”
เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจัง “ศัตรูจะประเมินศัตรูต่ำเพียงครั้งเดียว แต่จะไม่ประเมินศัตรูต่ำไปเป็นครั้งที่สอง ตอนนี้พวกเขาเข้าใจสถานการณ์ทั่วไปและที่พึ่งพาอาศัยของคุณแล้ว รู้ว่าแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ที่ซ่อนอยู่นั้นเป็นการป้องกันหลักของคุณ ดังนั้นต่อไปพวกเขาจะทะลวงและโจมตีจุดนี้อย่างแน่นอน”
หลังจากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกครั้ง “คุณอย่าลืมว่าทหารของสำนักว่านหลงล้วนเป็นทหารรับจ้างพิเศษที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี หากพวกเขาเลิกโจมตีด้านหน้าและเปลี่ยนไปใช้การแทรกซึมที่เป็นความลับรอบด้าน ความได้เปรียบของคุณจะลดลงอย่างมาก คุณยังจำได้ไหมว่าผมบุกเข้ามาในฐานทัพของคุณได้อย่างไร ผมกระโดดร่ม แล้วเปิดร่มชูชีพที่ความสูงระดับต่ำ และลงจอดอย่างรวดเร็ว ซึ่งทหารของคุณไม่สามารถสังเกตเห็นผมเลย ถ้าอีกฝ่ายส่งกองกำลังพิเศษหลายร้อยคนโดดร่มในเวลากลางคืนลงมาในฐานทัพของคุณ และแอบแทรกซึมคุณจากภายในฐานทัพ คุณจะทำอย่างไร?”
ฮามิดเงียบทันที
ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับว่าเพิ่งอุ่นร่างกายด้วยเตาถ่าน จากนั้นก็ถูกสาดด้วยน้ำเย็น
เขาตระหนักว่าสิ่งที่เย่เฉินกล่าวนั้นถูกต้อง เหตุผลจริง ๆ ที่ตนเองสามารถชนะได้นั้นเป็นเพราะอีกฝ่ายประเมินศัตรูต่ำไป และอีกอย่างคือตนเองมีแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ที่แข็งแกร่ง
และอีกฝ่ายก็เปิดศึกรุกด้านหน้า ซึ่งทหารสำนักว่านหลงไม่ได้แสดงความสามารถที่แท้จริงออกมา
หากพวกเขาเปลี่ยนสงครามรุกทางด้านหน้าเป็นสงครามจู่โจมพิเศษ ทหารของตนเองจะไม่สามารถต้านทานได้!
เมื่อฮามิดได้ยินประโยคนี้ เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกล่าวว่า “นั่นมันก็ถูก........เมื่อคุณพูดแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น”
เย่เฉินตอบรับคำหนึ่งและกล่าวอีกครั้ง “คุณต้องเสริมกำลังภายในรัศมี 20 กิโลเมตรจากฐานทัพของคุณ หากคุณพบว่ากองกำลังของอีกฝ่ายเริ่มรวมตัวกันที่ฐานทัพของคุณแล้ว คุณต้องเหนียวแน่น และเมื่อถึงเวลากลางคืน ต้องระวังอีกฝ่ายลอยตัวลงมาทางอากาศ”
ฮามิดกล่าวอย่างเร่งรีบว่า “น้องชาย บอกตามตรง ผมมีฐานที่มั่นซ่อนอยู่หลายแห่งรอบ ๆ ฐานทัพของผม ซึ่งทั้งหมดสร้างบนภูเขา และบางแห่งก็อยู่บนหน้าผาด้วย ขอแค่พวกมันมาเป็นกองทัพขนาดใหญ่ ผมสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวได้ล่วงหน้าแน่นอน สิ่งเดียวที่ผมกังวลคือการลอยตัวลงมาทางอากาศ เมื่อถึงเวลานั้นพวกมันจะลอยลงมาจากกลางอากาศโดยตรง ไม่มีวิธีอะไรที่จะป้องกันได้!”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ผมมีวิธี! รับรองว่าพวกเขามาแล้วกลับไปไม่ได้แน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...