ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 306

บทที่ 306

เขาไม่พูดพร่ำทําเพลง รีบคุกเข่าตรงหน้าเย่เฉิน กล่าวด้วยความหวาดกลัวพร้อมกับแสดงความเคารพอย่างจริงใจว่า “อาจารย์เย่ หากลุงวีมีอะไรที่ทำไม่ดี ขอให้อาจารย์เย่ชี้แนะ ลุงวีจะปรับปรุงแก้ไขทั้งหมด!”

เย่เฉินพยักหน้า มองลงไปที่เขา แล้วชี้ไปที่เว่ยฉางหมิงที่ยืนงุนงงอยู่ข้างๆ แล้วถามว่า “ชายคนนี้บอกว่า คุณเป็นพี่น้องร่วมสาบานของพ่อเขา ใช่เรื่องจริงหรือเปล่า?”

ลุงวีมองไปที่เว่ยฉางหมิงแวบหนึ่ง แล้วกล่าวทันทีว่า “เรียนอาจารย์เย่ พ่อเขากับผมเป็นคนครอบครัวเดียวกัน สามารถบอกว่าเป็นเพื่อนกันได้ แต่ไม่ใช่พี่น้องร่วมสาบานแน่นอน”

“ดี” เย่เฉินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เมื่อสักครู่ไอ้หมอนี่กับคู่รักของมัน ได้แอบอ้างชื่อของคุณเพื่อเยาะเย้ยผม ข่มขู่ผม แล้วยังจะทำร้ายให้ผมตาย คุณคิดว่าเรื่องนี้จะจัดการยังไงดี? ”

ลุงวีเข้าใจในทันที ที่เย่เฉินไม่พอใจตนเอง สาเหตุทั้งหมดมาจากเว่ยฉางหมิง

เขาตะโกนใส่เว่ยฉางหมิงด้วยความโกรธว่า “ไอ้สารเลว! แกล่วงเกินอาจารย์เย่ รีบคุกเข่าลง! ”

เว่ยฉางหมิงยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

อะไรคืออาจารย์เย่? ทำไมถึงเรียกอาจารย์เย่?

มันก็แค่ไอ้ยาจกไม่ใช่เหรอ? คุณแก่จนเลอะเลือนไปแล้ว?

จากนั้น เขากล่าวตามสัญชาตญาณว่า “ลุงวี ไอ้นี่มันเป็นแค่ยาจกที่ไร้ประโยชน์? คุณเป็นคนที่สูงส่ง คุกเข่าให้เขา? คุณเป็นคนสนิทของตระกูลซ่ง! และอีกอย่างเขาได้ล่วงเกินคุณหนูใหญ่ของตระกูลซ่ง คุณควรจะฆ่าเขาถึงจะถูก!”

ลุงวีตัวสั่นด้วยความโกรธ

จะให้ตนเองฆ่าอาจารย์เย่? แม่งฉิบหายคุณมันบ้าไปแล้ว!

ชนชั้นสูงในเมืองจินหลิง ไม่มีใครไม่รู้จักเย่เฉินอาจารย์เย่?

คุณท่านใหญ่ของตระกูลซ่งก็ได้อาศัยเข็มวิเศษกับยาวิเศษ ร่างกายถึงได้ฟื้นฟูได้ดังเดิม!

ในขณะนี้ลุงวีวางมือลงบนพื้น เขาเงยหน้าขึ้นมองเย่เฉินและกล่าวด้วยความตื่นตระหนก “อาจารย์เย่ เป็นเพราะผู้น้อยคบเพื่อนแบบไม่ใส่ใจ ไม่คาดคิดว่าเพื่อนของผู้น้อยจะมีลูกชายที่ไม่รู้ผิดชอบชั่วดี อาจารย์เย่โปรดมั่นใจ ผู้น้อยจะสอนบทเรียนให้เขา และให้เขารู้ถึงบทเรียนของการล่วงเกินอาจารย์เย่!”

เย่เฉินกล่าวอย่างเรียบ ๆ ว่า “ผมเป็นผู้น้อย เป็นผู้น้อยที่ไม่มีปากมีเสียง ไม่มีความสำคัญอะไร ล่วงเกินก็ได้ล่วงเกินไปแล้ว อีกอย่างเขารู้จักลุงวีอย่างคุณ ถึงผมจะโดนทำร้าย ผมก็ได้แต่อดทน!”

เมื่อลุงวีได้ยินประโยคนี้ เขารู้ได้ว่าเย่เฉินยังไม่ให้อภัยตนเอง ดังนั้นเขาจึงรีบก้มกราบสามครั้ง พร้อมกับกล่าวว่า “อาจารย์เย่ หากคุณมีอะไรไม่พอใจ คุณพูดออกมาได้เลย ถึงแม้ว่าจะทำให้ผู้น้อยวีพิการ ผู้น้อยวีก็จะทำให้ชัดเจนไม่คลุมเครือแน่นอน!”

เย่เฉินโบกมือ “ทำให้คุณพิการมันไม่จำเป็น ผมแค่อยากรู้ ถ้าหากคนอื่นล่วงเกินคุณหนูใหญ่ของพวกคุณ คุณจะทำอย่างไร? ”

จากนั้น เย่เฉินก็ชี้ไปที่บัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยมที่อยู่ในมือของเว่ยฉางหมิง และกล่าวกับลุงวีว่า “บัตรใบนี้คุณหนูใหญ่ของพวกคุณเป็นคนมอบให้ผมเอง สาเหตุที่ทำบัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยมนี้ขึ้นมา เพื่อแสดงว่าคุณหนูใหญ่ของพวกคุณความเคารพผม ซึ่งทำขึ้นให้ผมโดยเฉพาะ ถ้าบัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยมกลายเป็นชื่อโง่ๆ ผมขอถามคุณว่า มันหมายความว่าด่าคุณหนูใหญ่ของพวกคุณว่าโง่ใช่ไหม? ”

ลุงวีหันศีรษะไป กัดฟันและรอเว่ยฉางหมิง ท่าทางเคร่งขรึม มีแววสังหารอยู่ทั่วใบหน้า แล้วกล่าวถามว่า “คนแซ่เว่ย แกมีชีวิตอยู่นานจนเบื่อแล้วใช่ไหม??? ”

------------