ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 307
บทที่ 307
เว่ยฉางหมิงถูกลุงวีทำให้ตกใจจนตัวสั่นสะท้าน
เขารู้สึกหวาดกลัว แต่เขาก็ยังแสร้งทำเป็นรู้สึกน้อยใจและกล่าวว่า “ลุงวี ข้อมูลที่แสดงในล็อบบี้ตรงชั้น1 ไม่มีบัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยม ไอ้หมอนี้สร้างขึ้นมาเองอย่างแน่นอน คุณอย่าถูกเขาหลอกน่ะ!”
“ถูกต้อง!” เซียวเวยเวยกล่าวโดยไม่รู้ว่าชีวิตจะเป็นหรือตาย เธอพูดประชดประชันว่า “คนไร้ยางอายประเภทนี้เกิดมายังไม่เคยพบเคยเห็น หลอกว่าเป็นสมาชิกก็ช่างเถอะ ยังมาบอกว่าเป็นบัตรอีกระดับหนึ่ง แล้วยังปลอมบัตรสมาชิกขึ้นมาอีก นิสัยช่างเลวร้ายจริง ๆ ไม่เห็นตระกูลซ่งอยู่ในสายตาเลย!”
เซียวเวยเวยอยากประณามเขา เอาพฤติกรรมของเย่เฉิน เชื่อมโยงกันเพื่อให้ขัดแย้งกับตระกูลซ่ง
เมื่อเป็นเช่นนี้ ตระกูลซ่งก็จะไม่ปล่อยเย่เฉินไว้อย่างแน่นอน
แต่เธอมองข้ามความสัมพันธ์ระหว่างเย่เฉินและตระกูลซ่งโดยสิ้นเชิง
แม้ว่าตั้งแต่ต้นจนจบเธอไม่เชื่อว่าไอ้ยาจกอย่างเย่เฉิน จะมีเส้นสายกับคนชนชั้นสูงจริง ๆ และได้รับความเคารพและนับถือจากคนชนชั้นสูง แต่นั่นก็เป็นความจริง
เวลานี้ลุงวีถูกสองคนนี้ทำให้โกรธจนตัวสั่น แล้วกัดฟันกล่าวว่า “แกสองคนรู้หรือไม่ว่า บัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยมนี้ คุณหนูใหญ่ของพวกเราเป็นคนทำขึ้นมาเองให้อาจารย์เย่โดยเฉพาะ? ในโลกนี้มีเพียงเขาคนเดียวที่มี! พวกแกยังกล่าวล่วงเกินอาจารย์เย่อย่างไม่ลดละ! และล่วงเกินคุณหนูใหญ่ของพวกเรา วันนี้ลุงวีจะไม่ให้อภัยพวกแก!”
“ห๊ะ? !” รู้สึกมีเสียงดังติ๊ด ๆ อยู่ในใจ บัตรสมาชิกVIPพรีเมี่ยมใบนี้เป็นของจริงหรือนี่? !
ยิ่งไปกว่านั้น ระดับนี้ถูกกำหนดโดยคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง?
นั่นหมายความว่าตนเองได้ด่าคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง?
โอ้สวรรค์.........นี่คือรนหาที่ตายเองใช่ไหม? !
เว่ยฉางหมิงและเซียวเวยเวยมองหน้ากัน ทั้งสองกำลังตื่นตระหนกตกใจเป็นอย่างมาก
เสียโถปัสสาวะ? มันเหม็นสาบ น่าขยะแขยงแค่ไหน!
ตัวเว่ยฉางหมิงเป็นผู้ชาย เขารู้ดีว่าโถปัสสาวะสกปรก และน่าขยะแขยงแค่ไหน............
มีคนมากมายปัสสาวะที่นั่น แค่นิ้วมือแตะโดนยังน่าขยะแขยงมาก ตอนนี้จะให้ตนเองไปเลีย นี่เป็นการหยามกันใช่ไหม? !
ดังนั้น เขาจึงรีบขอร้องลุงวีว่า “ลุงวี เพื่อเห็นแก่หน้าพ่อของผม คุณปล่อยผมไปสักครั้ง...... โถปัสสาวะมันไม่ใช่ของที่จะไปเลียกันได้ มันน่าขยะแขยงเกินไป……...”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...