ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3098
เย่เฉินคิดว่า หากต้องการให้ตนไปตามหาผู้บังคับบัญชาสูงสุด ท่ามกลางทหารนับหมื่น กระทั่งยังต้องควบคุมทางฝั่งนั้นไว้ด้วย เช่นนั้นมันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเป็นไปได้เท่าไร
อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้โดยสิ้นเชิงว่า ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของทางนั้นแซ่อะไรชื่ออะไร หน้าตาเป็นอย่างไร
เมื่อถึงเวลานั้น ในทหารนับหมื่นคน ต่อให้ตนจะสามารถแฝงตัวเข้าไปได้อย่างราบรื่น แต่เกรงว่าไม่ถึงสองวันก็คงตามหาฝ่ายนั้นไม่เจอ พร้อมทั้งยืนยันสถานะของฝั่งนั้นได้
ทว่าเมื่อคิดปัญหานี้ด้วยมุมมองอื่นแล้วนั้น ก็ไม่มีอะไรซับซ้อน
ตนเข้าไปหาเขาโดยตรงเลยก็ได้
ฮามิดได้ยินคำพูดของเย่เฉินแล้ว ก็ตกอกตกใจเป็นอย่างยิ่ง เอ่ยว่า: “จะได้ยังไงล่ะเนี่ย? น้องเย่ เรื่องแบบนี้มันอันตรายมากเลยนะ นายจะเข้าไปเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายได้ยังไง?”
เย่เฉินกลับยิ้มด้วยสีหน้าสงบนิ่ง เอ่ยว่า: “ในฐานะที่ผมเป็นตัวแทนการเจรจาของคุณ ไปเจรจากับฝ่ายนั้นด้วยความเปิดเผย นี่มันจะอันตรายได้ยังไงกัน? หรือคุณคิดว่าพวกเขาจะฆ่าผมทิ้งงั้นเหรอ?”
ฮามิดเอ่ยต่อ: “ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นี่นา! ตอนนี้ฝ่ายนั้นเกลียดฉันเข้ากระดูก ไม่แน่ว่าอาจจะใช้นายเป็นตัวระบายความโกรธก็ได้!”
ฮามิด เอ่ยด้วยสีหน้ากลุ้มใจ: “น้องชาย อันที่จริงจากใจเลยนะ บางครั้งฉันก็ไม่มีความมั่นใจเท่าไรนัก เวลาในการเตรียมตัวของฉันไม่ได้นานพอ ดังนั้นทรัพยากรเลยยังไม่อุดมสมบูรณ์พอ ซึ่งมันห่างไกลจากกลยุทธ์เตรียมพร้อมสามปีที่นายต้องการในเมื่อก่อนอยู่มาก อีกทั้งตอนนี้จำนวนคนก็เพิ่มขึ้นมาหลายเท่าตัว เกือบหมื่นรายที่กินอยู่ที่นี่ จะเพิ่มการสิ้นเปลืองทรัพยากรเร็วขึ้น อย่างมากสุดก็อยู่ได้เพียงหนึ่งปีครึ่งเท่านั้น...”
พูดถึงตรงนี้ ฮามิดก็ถอนหายใจ เอ่ยด้วยความจริงจังว่า: “น้องชาย ถ้าใช้ประโยคหนึ่งของหัวเซี่ยมาบรรยายพี่ ก็คือหมูในอวยนะ!”
เย่เฉินยิ้ม เอ่ยว่า: “หมูในอวยกลัวอะไร? ขอเพียงอวยมั่นคงพอ ฝ่ายนั้นก็ไม่มีทางที่จะทำลายอวยที่มั่นคงนี้ของคุณลงภายในเวลาอันสั้นได้หรอก”
สิ้นเสียง เย่เฉินเอ่ยขึ้นอีกว่า: “อีกทั้ง คุณต้องเข้าใจไว้อย่าง สถานะตอนนี้ของคุณ กับสถานะของพวกเขานั้นไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิง แม้ว่าคุณจะถูกขังอยู่ในอวย แต่เดิมทีอวยนี้ก็เป็นรังของคุณ คุณก็แค่ถูกขังอยู่ในบ้านของตัวเองเท่านั้น ในบ้านตัวเองมีอาหารการกินเพียบ คุณมีอะไรต้องกลัวอีก? ไม่ใช่แค่ไม่ต้องกลัว คุณภาพชีวิตของคุณไม่มีทางที่จะต่ำลงเนื่องจากถูกขังไว้แน่นอน”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...