ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3105
หลังจากนั้น เขาก็กล่าวว่า “เมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนนี้จะเจรจาสงบศึกหรือไม่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมสามารถตัดสินใจได้ ผมจะรายงานประมุขของพวกเราทันที และเขาจะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง!”
อีกฝ่ายกล่าวอย่างเหยียดหยาม “แม่งฉิบหาย ผมไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก ผมแค่จะมาบอกคุณว่าได้นัดหมายกับอีกฝ่ายแล้ว วันนี้เวลา 15.00 น. ผู้แทนเจรจาของฮามิดจะนั่งเฮลิคอปเตอร์มาที่ค่ายทหาร เมื่อถึงเวลานั้นไม่ว่าคุณจะเข้าร่วมเจรจาหรือไม่ ผมก็จะเจรจาสงบศึกกับเขา!”
หลังจากกล่าวจบ เขาเอาโทรศัพท์มือถือของตนเองคืนมาจากมือของเฉินจงเหล่ย หันหลังแล้วเดินจากไป
เฉินจงเหล่ยปาดเหงื่อที่เย็นยะเยือกตรงหน้าผาก จากนั้นหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมของตนเองออกมาทันที และโทรหาว่านพั่วจวินซึ่งตอนนี้อยู่ที่เย่นจิง
ขณะนี้ว่านพั่วจวินกำลังอยู่ในบ้านเก่าของตระกูลว่าน มองดูโลงศพราคาถูกจำนวนมากมายกองอยู่ที่สนามด้วยความพอใจอย่างยิ่ง
โลงศพเหล่านี้ทำจากไม้กระดานที่ค่อนข้างบางและผุพัง
แม้ว่าโลงศพจะทาสีแดงคุณภาพต่ำ แต่สามารถมองเห็นช่องว่างบนกระดานโลงศพที่มีขนาดพอที่จะใส่เหรียญได้หนึ่งเหรียญ
นอกจากนี้ กลิ่นของสีคุณภาพต่ำนั้นยังฉุนมาก และถึงแม้จะอยู่ในสถานที่โล่ง ยังทำให้คนรู้สึกไม่สบายตาและลำคอเล็กน้อย
เมื่อเห็นโลงศพราคาถูกมากมาย ว่านพั่วจวินถามลู่เห้าเทียนด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจว่า “ลู่เห้าเทียน คุณซื้อโลงศพที่ผุพังพวกนี้มาจากไหน? ผมมีชีวิตอยู่มา 20 กว่าปีแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นโลงศพที่ผุพังแบบนี้มาก่อน......”
ลู่เห้าเทียนถามเขาว่า “ประมุข ถ้าตระกูลเย่ตกลงตามเงื่อนไขของคุณ คุณจะทำอย่างไรกับเย่ฉางอิง? อย่างไรเสียเขาก็ตายไปนานหลายปีแล้ว”
ว่านพั่วจวินกล่าวอย่างเย็นชา “ผมได้วางแผนชะตากรรมของเย่ฉางอิงไว้นานแล้ว หลังจากที่โลงศพของพ่อแม่ของผมย้ายไปที่ภูเขาเย่หลิงซานแล้ว ผมจะทำลายกระดูกของเย่ฉางอิงเป็นเถ้าถ่านต่อหน้าหลุมศพของพ่อแม่ผม! ให้ดวงวิญญาณของพ่อแม่ที่อยู่บนสวรรค์ได้เห็นว่า ในที่สุดผมก็ได้แก้แค้นให้พวกท่านได้สำเร็จแล้ว!”
และขณะนี้ ทหารผู้ใต้บังคับบัญชาของว่านพั่วจวินวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับโทรศัพท์ดาวเทียม และกล่าวโพล่งออกมาว่า “ประมุข! สายจากพญาหมาป่าเนตรเขียว!”
ว่านพั่วจวินขมวดคิ้วและกล่าวเฉียบขาดว่า “ทางที่ดีเขาควรจะมีข่าวดีรายงานผม!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...