ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3122

สำนักว่านหลงได้สูญเสียหนักหนาสาหัสมากในตะวันออกกลางแล้ว

และถ้าจับทหารจำนวน 15,000 คนนี้ได้อีก งั้นความสูญเสียจะหนักอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

มันจะทำให้สำนักว่านหลงกลายเป็นฝ่ายตามและน่าสังเวชมากขึ้นกว่าเดิม

ถึงแม้เย่เฉินจะไม่ได้เป็นศัตรูโดยตรงกับสำนักว่านหลง แต่สัญชาตญาณทำให้เขารู้สึกว่าต่อไปสำนักว่านหลงจะกลายเป็นศัตรูของเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้นแทนที่จะล่าถอย เขาเต็มใจที่จะใช้โอกาสนี้กวาดล้างทหารทั้งหมดของสำนักว่านหลงที่อยู่ในตะวันออกกลาง!

และสิ่งที่ต้องสูญเสียเพื่อให้สามารถบรรลุเป้าหมายนี้ อย่างมากที่สุดก็คือยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดเท่านั้น

ถึงแม้ยาอายุวัฒนะจะล้ำค่า แต่ยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดอาจจะสามารถกวาดล้างทหาร 15,000 คนของสำนักว่านหลงได้ ดังนั้นสำหรับเย่เฉินแล้ว เป็นสิ่งที่คุ้มค่ามาก

ดังนั้น เขาจึงหยิบยาอายุวัฒนะออกมาโดยไม่ลังเล ตั้งใจจะใส่เข้าไปในปากทันทีเพื่อชุบชีวิต

แต่หลังจากคิดทบทวนแล้ว ประสิทธิภาพของยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ คาดว่าหลังจากฟื้นคืนชีพแล้วยังมีประโยชน์ทางด้านอื่นอีก

เช่นเดียวกับตอนที่หงห้ากำลังจะตาย การให้เขากินยาอายุวัฒนะไปหนึ่งเม็ดไม่เพียงสามารถช่วยชีวิตเขาไว้ได้ ยังรักษาอาการบาดเจ็บ กระทั่งยังปรับปรุงกลไกการทำงานของร่างกายได้อย่างมาก ซึ่งทำให้เขาดูหนุ่มขึ้นไม่น้อย

หงห้าเป็นคนกันเอง ดังนั้นเย่เฉินจึงไม่รู้สึกเสียดายยาอายุวัฒนะ

แต่วันนี้เขาเพิ่งพบผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาลคนนี้เป็นครั้งแรก จึงไม่จำเป็นต้องให้ประโยชน์กับเขา

ดังนั้น เขาจึงแบ่งยาอายุวัฒนะเป็นครึ่งหนึ่ง แล้วยัดครึ่งเม็ดเข้าไปในปากของเขา

ไม่นาน ยาในร่างกายก็เริ่มออกฤทธิ์ หัวใจที่เสียหายได้รับการซ่อมแซม และอวัยวะที่ขาดออกซิเจนก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วเช่นกัน

และหลังจากที่ยาออกฤทธิ์แล้ว แต่อีกฝ่ายยังไม่ตื่นทันที

เย่เฉินตรวจสอบอย่างละเอียด ถึงพบว่าสมองของอีกฝ่ายดูเหมือนจะยังไม่ได้รับการซ่อมแซมอย่างเต็มที่ ดังนั้นเขาจึงหยิบยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดที่เหลือ แล้วแบ่งเป็นเศษหนึ่งส่วนสาม และยัดเข้าไปในปากของเขา

ไม่นาน ผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาลก็ฟื้นอย่างช้า ๆ

หลังจากเขาฟื้นขึ้น เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่างกาย โดยเฉพาะหัวใจของเขาเจ็บปวดราวกับว่าถูกมีดแทง

เขาไม่เคยคิดว่าเย่เฉินใช้ยาที่ตนเองไม่รู้จักเพียงครึ่งเม็ด ก็สามารถช่วยคนที่ถูกตนเองชกตายไปแล้วฟื้นคืนชีพได้!

นี่.....นี่มันเป็นไปได้ยังไง?!

และเวลานี้เอง ที่เขาตระหนักว่าเย่เฉินไม่ใช่คนธรรมดาที่มีพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าฮามิดมีกุนซือที่ทรงพลังเช่นนี้ได้อย่างไร? ความสามารถของบุคคลนี้เหนือกว่าประมุขของสำนักว่านหลงมาก กระทั่งแข็งแกร่งกว่าจู่ซือที่อยู่เบื้องหลังสำนักว่านหลงอีกด้วย!

ขณะนี้เย่เฉินมองไปที่ผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาล และกล่าวเบา ๆ ว่า “คุณไม่ต้องกล่าวตำหนิเขา จิตสำนึกของเขาถูกผมควบคุมแล้ว”

ชายคนนั้นถามด้วยความประหลาดใจ “ถูกคุณควบคุมแล้ว? นี่.....นี่มันหมายความว่าอย่างไร?”

เย่เฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เมื่อสักครู่ดูเหมือนเขาจะฆ่าคุณตายไปแล้ว และผมเป็นคนที่ช่วยชีวิตคุณกลับมา คุณจะไม่ขอบคุณผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตคุณก่อนเหรอ?”

ผู้บัญชาการกองทัพของรัฐบาลไม่ใช่คนโง่เขลา เขารู้ดีว่าเมื่อสักครู่เกิดอะไรขึ้นกับตนเองอย่างชัดเจน

ตอนที่เฉินจงเหล่ยลงมือทำร้ายตนเอง เขารู้ว่าตนเองไม่รอดอย่างแน่นอน

นึกไม่ถึงว่าตอนนี้เขาได้รับการช่วยเหลือจากคนหัวเซี่ยที่อยู่ตรงหน้า