ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 316

บทที่ 316

ก่อนออกจากบ้าน ในใจของเย่เฉินรู้สึกลังเลเล็กน้อย

สำหรับต่งรั่งหลินซึ่งเป็นคนที่เร่าร้อนและใจกล้า เขาไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี

อีกด้านหนึ่งเขาก็ไม่อยากทำร้ายต่งรั่งหลิน แต่อีกด้านหนึ่ง เขาก็ไม่อยากผิดต่อเซียวชูหรัน

ฉะนั้น ตอนนี้เขาตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

การแช่น้ำออนเซ็นครั้งนี้เขากังวลว่า ต่งรั่งหลินจะถือโอกาสครั้งนี้สารภาพกับตนเอง หรือไม่ก็ทำอะไรที่โดดเด่นใจกล้า

แต่ว่า เมื่อเขารับปากภรรยาแล้ว ถ้าจะกลับคำตอนนี้ก็ไม่ได้ ฉะนั้นเขาทำได้แค่เพียงเดินออกจากบ้านไปพร้อมกับภรรยา

เดินตามหลังเซียวชูหรันลงจากตึก เห็นต่งรั่งหลินยื่นศีรษะของเธอออกมาจากรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ และกล่าวว่า “เย่เฉิน เอากระเป๋าไปใส่ไว้ที่ท้ายรถ คุณนั่งเบาะหลัง ให้เซียวชูหรันนั่งเบาะหน้าจะได้เป็นเพื่อนคุยกับฉัน!”

“ได้ครับ” เย่เฉินพยักหน้า แล้วเอากระเป๋าไปใส่ไว้ที่ท้ายรถ แล้วก็ไปนั่งที่เบาะหลัง

หลังจากที่เย่เฉินขึ้นรถแล้ว ต่งรั่งหลินก็หันหลังมอง และกะพริบตาให้เขาอย่างเขินอาย

เย่เฉินแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น แล้วก็บิดขี้เกียจ “ไอ้หยา เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย ผมขอหลับสักครู่”

เมื่อพูดจบ ก็หลับตาลง แกล้งหลับอยู่ที่เบาะหลัง

ต่งรั่งหลินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยในใจ เธอรู้สาเหตุที่เย่เฉินแสดงอากัปกิริยาเช่นนี้ และเซียวชูหรันก็อยู่ที่นี่ด้วย เธอจึงไม่สามารถพูดอะไรได้

อีกอย่าง เธอก็คาดการณ์ไว้แล้วว่าเย่เฉินจะเย็นชากับตัวเอง แต่มันก็ไม่สำคัญ เพราะเธอชอบเขาแล้ว เธอจึงพร้อมที่จะใช้เวลาในการตามตื๊อเขา

เพราะเธอรู้ดีว่าชีวิตคู่ของเซียวชูหรันกับเย่เฉินเป็นเพียงแค่ในนามเท่านั้น ดังนั้นตอนนี้เธอจึงไม่มีความรู้สึกผิด

ต่งรั่งหลินรู้สึกตกใจ มือเท้ารวนไปหมด และยังไม่ได้ตั้งสติ จึงลืมที่จะเหยียบเบรก ดังนั้นรถของเธอจึงยังคงถอยไปข้างหลังอยู่

ได้ยินเพียงแค่เสียงดังรุนแรง ที่ด้านข้างรถของฝ่ายตรงข้าม ถูกท้ายรถของต่งรั่งหลินขุดจนมีรอยขีดข่วนเป็นทางยาว

ตอนนี้ต่งรั่งหลินถึงได้มีสติขึ้นมา รีบเหยียบเบรกหยุดรถ เธอขมวดคิ้วและอดไม่ได้จึงบ่นว่า “ไม่เคยเห็นคนที่มาแย่งที่จอดรถเช่นนี้? นิสัยแย่จริง? ไม่เข้าใจกฎพื้นฐานของการจอดรถตามลำดับก่อนหลังหรือไง?”

ขณะนี้ มีชายหนุ่มสวมแจ็คเก็ตหนังที่ดูโอ้อวด และหวีผมมันเยิ้มเดินลงมาจากรถสปอร์ตมาเซราติ

หลังจากที่ชายหนุ่มลงจากรถ เขามองไปที่รอยขีดข่วนที่ด้านข้างของรถ แล้วสีหน้าเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที!

เขากัดฟัน เดินมาที่รถของต่งรั่งหลิง ใช้มือตบหน้าต่างรถอย่างแรง แล้วตะโกนด่า “ไอ้ห่านี่ อีพวกแม่งตาบอดเหรอ? ไม่เห็นเหรอว่ากูกำลังจะเข้าไปจอดที่ว่างตรงนี้? แม่งฉิบหายยังจะมาขุดรถกูอีก รีบออกมาจากรถเดี๋ยวนี้! ”

------------