ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3177
เย่โจงฉวนไม่สนใจ เขาหันไปมองถังซื่อไห่ แล้วสั่งอย่างเฉียบขาดว่า“ซื่อไห่ แกไปเรียกหมอของตระกูลเราที่เป็นผู้เชี่ยวชาญมา ให้ไปตรวจสุขภาพเฮเลน่าที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ละเว้นความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดหัวใจ อีกอย่างให้เจาะเลือดตัวอย่างมากด้วย แล้วเอาไปตรวจสอบในห้องวิจัยเลือด”
ถังซื่อไห่รีบกล่าวว่า“ได้ครับคุณท่าน ผมจะไปเตรียมการเดี๋ยวนี้แหละครับ”
เย่เฟิงรีบก้าวข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“คุณปู่ครับ！คุณปู่จะหาหมอเพื่อไปตรวจสุขภาพของเฮเลน่า เพียงเพราะคำพูดแค่ประโยคเดียวของเย่เฉินเนี่ยนะ？คุณปู่คิดถึงความรู้สึกของเฮเลน่าบ้างไหมครับ？ถ้าเธอปฏิเสธเรื่องนี้ล่ะ？ถ้าเธอติดใจเรื่องที่ครอบครัวของเราปฏิบัติต่อเธอจะทำยังไงครับ？”
เย่โจงฉวนโบกมือไปมา“เรื่องแบบนี้เชื่อมั่นในสิ่งที่ทำ อย่ากลัวแม้ตอนนี้มันยังไม่เป็นจริง ให้ซื่อไห่ไปถามเถอะ ถ้าเฮเลน่าต่อต้าน เราก็จะไม่บังคับ แต่ถ้าเธอไม่คิดอะไร งั้นก็ให้ตรวจสุขภาพเพื่อความสบายใจของเรา”
ถังซื่อไห่พยักหน้าทันที แล้วกล่าวว่า“ถ้าอย่างงั้นผมขอไปเตรียมตัวก่อนนะครับ ถึงเวลานั้นผมจะพยายามหาผู้เชี่ยวชาญที่เป็นผู้หญิง แบบนี้คุณเฮเลน่าน่าจะไม่ปฏิเสธ”
เย่เฟิงรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก
แต่ในเวลาแบบนี้ เขาไม่กล้าพูดอะไร เพียงแต่ในใจรู้สึกเกลียดชังเย่เฉินมากยิ่งขึ้น
ต่อมา เขาก็รีบมองไปทางเย่ฉางโคงพ่อของตนเอง หวังว่าเขาจะสามารถช่วยตัวเองได้บ้าง
เย่ฉางโคงไม่อยากเสียเปรียบ จึงรีบโพล่งออกไปว่า“คุณพ่อครับ ผมคิดว่า……”
“เดิมทีฉันยังหวังให้พวกเขาช่วยฉันล้างแค้น ตอนนี้ดูท่าฉันคงจะคิดมากไป ถ้าแม้แต่พวกเขายังต่อกรอะไรกับเย่เฉินไม่ได้ ภายภาคหน้าตระกูลเย่ก็จะไม่มีใครต่อกรกับเขาได้อีก……”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ จู่ๆเย่ฉางหมิ่นก็รู้สึกว่า ตัวเองจะต้องรีบหาทางกระชับความสัมพันธ์กับเย่เฉินแล้ว
ในตอนที่เย่ฉางหมิ่นกำลังครุ่นคิดไม่หยุดนั้น จู่ๆเย่โจงฉวนก็กล่าวว่า“ฉางหมิ่น แกเป็นอาใหญ่ของเฟิงเอ๋อ ไปพร้อมกับพ่อบ้านถังเถอะ ถ้าเฮเลน่ารู้สึกไม่ดี ก็ให้แกช่วยเกลี้ยกล่อมเธอหน่อย ใช้เหตุผล พูดให้เธอเข้าใจ จุดประสงค์เพื่อให้เธอยอมรับการตรวจสุขภาพ เราหวังดีกับเธอ ถ้าเธอเกิดเป็นอะไรขึ้นมา เราจะไม่สามารถอธิบายอะไรกับคนในครอบครัวของเธอได้”
เย่ฉางหมิ่นรีบตอบตกลง แล้วพยักหน้าพูดว่า“ได้ค่ะพ่อ งั้นหนูจะไปกับพ่อบ้านถังค่ะ！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...