ผ่านไปไม่นาน ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นผู้หญิงแปดคน ก็เดินทางออกมาจากโรงพยาบาลส่วนตัวของตระกูลเย่ มายังโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงแห่งเย่นจิง
ถังซื่อไห่กับเย่ฉางหมิ่น รีบเดินทางออกจากตระกูลเย่อย่างเร่งด่วน
ตอนนี้ เฮเลน่านอนพิงอยู่บนหมอนนุ่มนิ่ม ใบหน้าอ่อนแรง
เธอหยิบมือถือขึ้นมาอย่างลังเล เพื่อขอความช่วยเหลือแม่ของเธอที่อยู่ไกลในยุโรปเหนือ
ยุโรปเหนือกับเย่นจิงห่างกันหกชั่วโมง เวลาในเย่นจิงคือบ่ายโมง ซึ่งเป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าของยุโรปเหนือ
จากที่เฮเลน่ารู้จักแม่ของเธอ ตอนนี้เธอต้องตื่นนอนแล้วอย่างแน่นอน
ผ่านไปไม่นาน ก็มีคนรับสาย แม่ของเฮเลน่าที่อยู่ปลายสายกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าคนเดียว
เธอมองเห็นเฮเลน่า จึงอดขำออกมาไม่ได้ว่า“อยู่ที่หัวเซี่ยเป็นยังไงบ้างลูก?ปรับตัวได้รึยัง?”
เฮเลน่าอยากบอกว่าตัวเองปรับตัวในหัวเซี่ยไม่ได้ แต่กลัวว่าแม่จะเป็นห่วงและปวดใจ ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า“ปรับตัวได้ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี”
พูดจบ เธอก็มองไปในวิดีโอคอล บนโต๊ะอาหารเช้าของแม่มีเพียงแค่นมหนึ่งแก้ว แล้วขนมปังไม่กี่แผ่นรวมถึงเนยหนึ่งก้อน เธออดที่จะรู้สึกสงสารไม่ได้ แล้วกล่าวว่า“แม่คะ ทำไมแม่ถึงแอบกินขนมปังที่ห้องตัวเองคนเดียวล่ะคะ?ทำไมไม่ได้ทานที่ร้านอาหารคะ”
เหล่าราชวงศ์ยุโรปเหนือที่เป็นสายเลือดโดยตรง จะอาศัยอยู่ในวัง ที่นี่ คนส่วนใหญ่จะไม่ทำอาหารกัน ราชวงศ์มีร้านอาหารของตัวเองเพื่อให้บริการสมาชิกของราชวงศ์
แม่ของเฮเลน่ายิ้มอย่างขมขื่น แล้วกล่าวว่า“หญิงหม้ายที่ไม่มีสามีแล้ว อยู่ที่นี่มีแต่คนดูถูก แม่ยอมอยู่ในห้องคนเดียว พยายามไม่ไปสุงสิงกับพวกเขาดีกว่า”
เฮเลน่าอดที่จะสะอื้นไม่ได้ เธอพยักหน้าแล้วพูดว่า“แม่คะ แม่ต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีนะคะ ไม่ต้องเป็นห่วงหนู”
“จ๊ะ……”แม่ของเฮเลน่าพยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงกล่าวว่า“จริงด้วย ยายของลูกช่วงนี้เหมือนจะสุขภาพไม่ดี ดังนั้นอาของลูกจึงบอกว่า เขากับน้องสาวต้องคอยดูแลไม่ห่าง เลยไปงานหมั้นของลูกกับเย่เฟิงที่หัวเซี่ยไม่ได้ ถึงเวลานั้นจะส่งพ่อบ้านวิลกิ้นเป็นตัวแทนของราชวงศ์ไป”
เฮเลน่ายิ้มอย่างขมขื่น แล้วกล่าวว่า“หนูพึ่งตกปากรับคำจะเกี่ยวดองกับตระกูลเย่ พวกเขาขี้เกียจมาร่วมแม้แต่งานหมั้นของตัวเอง นี่มันดูถูกกันเกินไปแล้ว……”
แม่ของเฮเลน่าส่ายหัวไปมาแล้วกล่าวว่า“ไม่ใช่ปัญหาของพวกเขา เป็นเพราะอาการของคุณยายไม่ค่อยดี ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงลุกไม่ได้ ทีมหมอหลวงได้เปลี่ยนห้องของเธอเป็นห้องไอซียู มีหมอกับพยาบาลหลายคนกำลังดูอาการอย่างใกล้ชิด””
เฮเลน่ารีบถามว่า“เป็นหนักไหมคะ?เกิดอะไรขึ้น?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...