“หนักมาก”แม่ของเฮเลน่ากล่าวว่า“รายละเอียดอื่นๆค่อนข้างซับซ้อน สาเหตุหลักๆคืออายุมากแล้ว อวัยวะภายในร่างกายเลยค่อยๆเสื่อมลง แม่ได้ยินมาว่า เธอเวลาเหลืออีกแค่สองสามเดือน สองสามวันมานี้ อาของลูก แอบเตรียมงานแอบเริ่มเตรียมพิธีบรมราชาภิเษกน้องสาวลูกอย่างเงียบๆ”
เฮเลน่าพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“ถ้าโอลิเวียได้ขึ้นครองราชย์ มันเป็นเรื่องดีสำหรับเรานะคะ อย่างน้อยเธอก็เห็นแก่ในความเป็นพี่น้องมาหลายปี เธอจะปฏิบัติต่อคุณแม่อย่างดี”
“ขอให้เป็นแบบนั้น”แม่ของเฮเลน่ายิ้มอย่างขมขื่น แล้วกล่าวว่า“ตั้งแต่ที่พ่อของลูกจากไป ในวังก็ไม่มีใครเห็นแม่เป็นสมาชิกในราชวงศ์เลย ถ้าโอลิเวียได้ขึ้นสืบบัลลังก์ อาจจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงก็ได้”
เฮเลน่ารีบกล่าว“รอโอลิเวียขึ้นสืบบัลลังก์ หนูจะหาโอกาสคุยกับโอลิเวียค่ะ อย่างน้อยก็ให้มอบเงินค่าครองชีพในทุกเดือน ให้เป็นเหมือนตอนที่คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ ถ้าไม่ไหวจริงๆ หนูจะไปรับคุณแม่มาอยู่หัวเซี่ยค่ะ”
“ช่างเถอะลูก”แม่ของเฮเลน่าพูดอย่างปวดใจ“ตอนนี้ลูกยังไม่ได้แต่งเข้าตระกูลเย่ ทุกอย่างยังไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แม่ไม่อยากเพิ่มภาระให้ลูก”
เฮเลน่าถอนหายใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แล้วจู่ๆเสียงกริ่งก็ดังขึ้น
เธอรีบพูดกับแม่ว่า“แม่คะ มีคนมากดกริ่งค่ะ หนูขอไปดูก่อนนะคะ”
“ไปเถอะ”แม่ของเฮเลน่ากำชับว่า“ลูกไม่ต้องเป็นห่วงแม่นะ ลูกต้องดูแลสุขภาพของตัวเองให้ดี”
“หนูรู้แล้วค่ะแม่”
วางสายเสร็จ เฮเลน่าก็เดินมาที่ประตู เธอส่องจากตาแมว ก็พบว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอก คือเย่ฉางหมิ่นอาสาวของเย่เฟิง รวมถึงถังซื่อไห่พ่อบ้านของตระกูลเย่
เมื่อเฮเลน่าได้ยินอย่างนั้น เธอก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาในทันที
เธอรู้อาการของโรคที่เธอเป็นดี ต่อหน้าของหมอผู้เชี่ยวชาญมันไม่สามารถปิดบังได้ด้วยซ้ำ ขอแค่หมอตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจของตนเอง จะต้องพบความปิดปกติจากคลื่นไฟฟ้าของหัวใจอย่างแน่นอน สามารถเห็นปัญหาใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของตัวเอง
จู่ๆตระกูลเย่ก็ส่งคนมาตรวจร่างกายของตัวเอง แน่นอนว่าเฮเลน่าไม่กล้าตอบตกลง
ดังนั้น เธอจึงโพล่งออกไปอย่างไม่คิดว่า“คุณผู้หญิงเย่คะ ขอบคุณความหวังดีของคุณกับคุณท่านเย่นะคะ แต่ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ ไม่รบกวนพวกคุณดีกว่า!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...