เย่ฉางหมิ่นถูกปิดประตูไม่รับแขก เรื่องที่กลับตระกูลเย่เรื่องแรกเลยก็คือ ไปฟิ้งคุณท่านเย่
เมื่อคุณท่านเย่เห็นเธอ จึงถามอย่างแปลกใจว่า“ฉางหมิ่น ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้ล่ะ?ได้ตรวจร่างกายให้เฮเลน่ารึยัง?”
เย่ฉางหมิ่นพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์“องค์หญิงแห่งยุโรปเหนือไม่ให้โอกาสเราด้วยซ้ำ หนูพูดเกลี้ยกล่อมเธอให้ตรวจสุขภาพ แต่เธอกลับบอกว่าเราลิดรอนสิทธิของเธอ ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ หนูเห็นว่าเธอยืนกรานหนักแน่นมาก ถ้าหนูยังยืนยันให้เธอตรวจร่างกาย เธอจะต้องบินกลับยุโรปเหนือไปแน่”
เมื่อเย่โจงฉวนได้ยินอย่างนั้น ก็อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ แล้วพูดพึมพำว่า“เฮเลน่าปฏิเสธการตรวจร่างกายขนาดนี้ ทำให้ฉันเชื่อในการวิเคราะห์ของเฉินเอ๋อ สุขภาพของเธอต้องมีปัญหาแน่ๆ อีกทั้งเธอเองก็ต้องรู้อย่างแน่นอน”
เย่ฉางหมิ่นรีบพูดอย่างโกรธเคืองว่า“พ่อคะ!ราชวงศ์ยุโรปเหนือรังแกกันมากไปรึเปล่าคะ?ถึงได้ส่งคนป่วนแบบนี้มาเกี่ยวดองกับเรา ตกลงพวกเขาคิดอะไรอยู่กันแน่?ถ้าเฮเลน่าเกิดโรคกำเริบขึ้นมาในอนาคต แล้วตายอยู่ในตระกูลเย่ของเรา ตระกูลเย่ของเราจะอธิบายกับคนอื่นยังไง?”
เย่โจงฉวนพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“ที่แกพูดมา มันเป็นปัญหายุ่งยากจริงๆนั่นแหละ!ถ้าเฮเลน่าที่เป็นคนป่วยแบบนี้แต่งเข้ามาตระกูลเย่ของเรา อนาคตต้องมีปัญหาไม่รู้จบแน่!”
เย่ฉางหมิ่นจึงรีบกล่าวว่า“พ่อคะ!ถ้าคุณพ่อเรียกพี่ใหญ่กับเสี่ยวเฟิงมา เราพูดเรื่องนี้กับพวกเขาให้รู้เรื่อง ถ้าเฮเลน่ายังไม่ยอมตรวจร่างกาย เราก็จะถอนการอภิเษกสมรส!”
เย่โจงฉวนโบกมือไปมา แล้วกล่าวว่า“ช่างเถอะ เรื่องนี้อย่าแพร่งพรายออกไป วันมะรืนจะเป็นพิธีไหว้บรรพบุรุษแล้ว ช่วงนี้ไม่ว่ายังไงก็ห้ามบีบบังคับให้เฮเลน่าตรวจร่างกายเด็ดขาด การที่เรายุติการอภิเษกสมรส จะมีปัญหาเข้ามาเพิ่ม ทุกอย่าง ต้องรอให้จบพิธีไหว้บรรพบุรุษก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
เย่ฉางหมิ่นรีบพยักหน้า“พ่อคิดรอบคอบมากค่ะ!หนูเป็นคนใจร้อน แทบอยากให้เฮเลน่ากับราชวงศ์ยุโรปเหนืออธิบายเรื่องนี้ ต่อหน้าให้ชัดเจน จู่ๆหนูก็ละเลยคำสี่คำที่ว่าสถานการณ์โดยรวมสำคัญที่สุด ดูเหมือนว่าในอนาคตหนูยังต้องเรียนรู้เพิ่มเติมจากคุณพ่อ”
คุณท่านเย่พยักหน้าเบาๆ แล้วกล่าวว่า“เอาล่ะ แกก็ลำบากแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ เรื่องนี้อย่าพึ่งพูดกับพี่ใหญ่กับเสี่ยวเฟิงนะ”
“ได้ค่ะ”เย่ฉางหมิ่นตอบรับ แล้วพูดอย่างนอบน้อมว่า“พ่อคะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ”
แต่ ถ้าหากตนเองอยากอยู่ในตระกูลเย่ และแต่งงานกับเย่เฟิง จะต้องผ่านอุปสรรคการตรวจร่างกายครั้งนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้น ตระกูลเย่ไม่มีทางให้ตัวเองเข้าบ้านมั่วๆได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฮเลน่าก็รู้สึกตัดพ้อในใจเล็กน้อย
เพราะคำพูดของเย่เฉิน อนาคตของตนกับแม่อาจมีโอกาสถูกทำลายได้
แต่ว่า เธอรู้ดีว่า ที่เย่เฉินพูดถึงปัญหาของตนเองไม่ได้เจตนาร้ายแต่อย่างใด อยากสุดตนเองก็ได้แค่ตัดพ้อ ไม่สามารถเอาความผิดทุกอย่างไป
เฮเลน่าที่อยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก รู้สึกหดหู่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...