เธอได้เตรียมแผนการที่แย่ที่สุดไว้แล้ว ถ้าหากถูกยุติการอภิเษกสมรส ตนก็ทำได้แค่กลับยุโรปเหนือ หลังจากนั้นก็ไปขอร้องโอลิเวียลูกพี่ลูกน้องของตนเอง ขอให้เธอเห็นแก่ความเป็นพี่น้อง ให้ตนกับแม่มีชีวิต
แต่ ชั่วพริบตาเดียว ความคิดที่ดูไร้สาระสำหรับเธอก็ผุดขึ้นในใจเธอเช่นกัน
เธอคิดในใจ“หรือเย่เฉินคนนั้นจะเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ?เขาอาจจะดูอาการป่วยของฉันออกตั้งแต่แรกแล้ว ไม่แน่เขาอาจจะสามารถโรคของฉันหายก็เป็นได้……”
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฮเลน่าเหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้ายได้ เธอจึงพูดในใจว่า“พรุ่งนี้ไปพบเขาที่ตระกูลเย่ ต้องหาวิธีแอบถามเขาส่วนตัวว่าสามารถช่วยชีวิตเธอได้หรือไม่”
เย่เฉินในตอนนี้ ยังอยู่ที่ตระกูลกู้ กำลังชนแก้วกับกู้เย้นจง
ทั้งสองคนดื่มกันอย่างมีความสุข ถึงอาหารบนโต๊ะจะทานหมดเกลี้ยงแล้ว แต่ก็ยังไม่อยากลงจากโต๊ะ คุณหนึ่งแก้ว ฉันหนึ่งแก้วดื่มไปด้วยคุยกันไปด้วย บรรยากาศชื่นมื่น
หลินหว่านชิวทำอะไรไม่ได้ และเธอก็ไม่อยากให้ลุงกับหลานสองคนดื่มเหล้าเปล่าๆโดยไม่มีอาการบนโต๊ะ ทำได้แค่รีบให้คนไปทำอาหารมาใหม่
กู้เย้นจงอารมณ์ดีมาก หลังจากที่เขาดื่มเยอะมากแล้ว ก็ตบบ่าของเย่เฉิน แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า“เฉินเอ๋อ วันนี้ลุงมีความสุขมากจริงๆ!อารมณ์ลุงนี้ขนาดนี้ มีสองเหตุผล!นายรู้ไหมว่าคืออะไร?”
เย่เฉินพูดอย่างยิ้มๆว่า“ผมมาเยี่ยมถึงที่บ้าน ถือว่าเป็นเหตุผลหนึ่งรึเปล่าครับ?”
กู้เย้นจงหัวเราะเสียงดัง“แน่นอนอยู่แล้ว!นายมาที่นี่ เป็นเรื่องที่ฉันมีความสุขมากที่สุด!”
กู้เย้นจงถอนหายใจ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“เฉินเอ๋อ!พ่อของนายผิดหวังต่อตระกูลเย่ เป็นเพราะตระกูลเย่กับเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน สิ่งที่พ่อของนายอยากทำ ก็คือการฟื้นฟูตระกูลเย่ ให้ก้าวไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก แต่ตระกูลเย่เป็นกังวลว่า พ่อของนายคิดแผนการสุดโต่งเกินไป ถ้าทำไม่สำเร็จ จะทำให้ตระกูลเย่ต้องเผชิญกับความสูญเสียมหาศาล”
พูดถึงตรงนี้ กู้เย้นจงก็พูดด้วยสีหน้าสะท้อนใจว่า“นี่ก็เหมือนกับกลุ่มคนที่วางแผนจะปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ เป้าหมายของพ่อนายก็คือการขึ้นไปยังจุดสูงสุด แต่คนอื่นๆ เพราะกลัวตายอยู่ดาบหน้า ในตอนที่ปืนไปจนถึงครึ่งทางก็รู้สึกอยากลงไปแล้ว พวกเขาไม่เพียงแต่จะลงไป ยังจะนำอุปกรณ์และวัสดุลงไปด้วย ตัดความหวังของพ่อนายที่จะก้าวไปสู่จุดสูงสุด พ่อของนายผิดหวัง แต่ไม่ขุ่นเคืองและไม่ดูถูกใคร”
ตอนนี้เอง กู้เย้นจงยกแก้วเหล้าขึ้นมา แล้วกระดกเหล้าที่มีดีกรีสูง พลางพูดด้วยดวงตาแดงก่ำว่า“ก่อนที่พ่อของนายจะตัดสินใจออกจากเย่นจิง เราก็เหมือนกับวันนี้ นั่งดื่มเหล้าด้วยกันทั้งวัน เพียงแต่ตอนนั้นความรู้สึกของเรา กับตอนนี้มันกลับกัน……”
พูดจบ กู้เย้นจงก็มองไปที่เย่เฉิน แล้วพูดอย่างจริงจังว่า“เฉินเอ๋อ ตอนที่พ่อของนายเดินทางออกจากเย่นจิง เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกไม่อยากยอมแพ้ต่อโชคชะตา ฉันเชื่อว่าวินาทีสุดท้ายตอนที่เกิดเรื่องกับเขา ภายในใจยังคงไม่อยากยอมแพ้ นายจะต้องสืบทอดคำสั่งเสียของพ่อนายนะ ถึงจะสู้เพื่อเขาก็ตาม นายก็ต้องเป็นผู้นำของตระกูลเย่ให้ได้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...