คำพูดของกู้เย้นจง ทำให้ภายในใจของเย่เฉินไม่อาจสงบสุขได้
พอนึกถึงพ่อที่เดินทางออกจากเย่นจิง ด้วยความผิดหวังและความไม่อยากยอมแพ้ต่อโชคชะตา แล้วต้องตายอยู่ต่างแดน ในใจของเย่เฉินก็เจ็บเหมือนมีมีดมากรีด
เมื่อก่อน เขาไม่อยากข้องเกี่ยวกับตระกูลเย่ เพราะเขารู้ดีว่า พ่อกับตระกูลเย่ขัดแย้งกัน กระทั่งตระกูลเย่ต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้พ่อแม่ของเขาต้องตาย
ด้วยเหตุนี้เอง เขาถึงหลบหลีกจากตระกูลเย่ พยายามไม่ไปข้องเกี่ยวกับตระกูลเย่
แต่คำพูดของกู้เย้นจงทำให้เขาเข้าใจแล้วว่า พ่ออยู่ในตระกูลเย่ อันที่จริงแล้วเขาไม่อยากยอมแพ้ต่อโชคชะตา!
เพราะ ตอนนั้น ตระกูลเย่ติดค้างเขา!ติดค้างความกระตือรือร้นของเขา!ติดค้างช่วงชีวิตในวัยที่สวยงามของเขา!
เป็นอย่างที่กู้เย้นจงพูด พ่อของเขาตายเพราะความเกลียดชัง ตนในฐานะลูกชายคนเดียวของเขา ไม่เพียงแต่ต้องทวงความยุติธรรมให้เขา ยิ่งต้องแบกรับความหวังของเขา ทำตามคำสั่งเสียของเขา!
แบบนี้ ถึงจะสามารถปลอบโยนดวงวิญญาณของเขาบนสวรรค์ได้อย่างแท้จริง!
ไม่เช่นนั้น ถึงตนจะแข็งแกร่งมากแค่ไหน จะรวยแค่ไหน ถ้าเขาไม่สามารถสืบทอดคำสั่งเสียของเขาได้ ในจุดนี้ ตนก็ไม่สามารถเติมเต็มความหวังของพ่อก่อนตายได้!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินก็รินเหล้าให้ตัวเองจนเต็มแก้วอย่างเงียบๆ แล้วยกแก้วขึ้นด้วยสองมือ จากนั้นก็พูดกับกู้เย้นจงอย่างหนักแน่นว่า“ลุงกู้ครับ ขอบคุณสำหรับการชี้แนะของคุณลุงนะครับ!ผมจะสืบทอดคำสั่งเสียของคุณพ่อ เป็นผู้นำของตระกูลเย่ ให้ตระกูลเย่ก้าวไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก!”
พูดถึงตรงนี้ เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม“ก่อนที่จะบรรลุเป้าหมายสูงสุด ผมจะทำให้ทั้งตระกูลเย่ยอมจำนนต่อผม!ผมจะทำให้ตระกูลเย่ก้าวเดินตามผม!ไม่ว่าใครหน้าไหน จะเป็นเหมือนยี่สิบปีก่อนไม่ได้ ทิ้งพ่อไว้กลางทางของภูเขา!”
“ดี!”กู้เย้นจงตื้นตันใจมาก เขาตะโกนเสียงดัง แล้วลุกขึ้น“เฉินเอ๋อ!ไม่ว่าจะตอนไหน ขอให้นายจำไว้ว่านายเป็นลูกชายของเย่ฉางอิง!นายจะต้องแบกรับความหวังของพ่อนาย ไปยืนบนจุดสูงสุดของโลก ให้ตระกูลเศรษฐีชั้นนำยอมจำนนต่อนาย!ให้ตระกูลเย่ ตระกูลซู ทำให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ คุกเข่าอยู่ต่อหน้าของนาย ให้เกียรติและเคารพนาย!”
ว่านพั่วจวินจะต้องปรากฏตัวขึ้นด้วยพลังที่คิดว่าจะสามารถเหยียบย่ำตระกูลเย่ได้ สิ่งนี้ สำหรับตระกูลเย่แล้วมันคือหายนะ แต่สำหรับตนแล้ว มันคือโอกาส!
เขาว่ากันว่าคุณไม่สามารถสร้างใหม่ได้โดยไม่ทำลายของเก่า
ตระกูลเย่อยู่ภายใต้การนำพาของคุณท่านเย่ เติบโตอย่างมั่นคง ถ้าหากตนเองกลับมาแย่งอำนาจของเขาอย่างไร้เหตุผล ตนจะต้องถูกทุกคนตราหน้าว่าเป็นคนอกตัญญู
ดังนั้น อยากจะแย่งอำนาจของคุณท่าน ก็จะต้องมีเหตุผล
และว่านพั่วจวิน ก็เป็นโอกาสที่ดีที่สุด!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เย่เฉินก็แอบพูดในใจว่า“ให้ว่านพั่วจวินออกโรงก่อน แล้วแสดงดีๆ ให้เขาจู่โจมให้ตระกูลเย่พังพินาศไปก่อน ในตอนที่ร่วงหล่น ให้ฉันเย่เฉินรับช่วงต่ออำนาจของตระกูลเย่!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...