ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 321

บทที่ 321

ผู้จัดการเจิงของช็องเซลิเซียนสปาเห็นฉากนี้ก็ถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้รักษาความปลอดภัยแต่ละคนก็ไม่กล้าขยับ

หลิวหมิงร้องลั่นราวกับเสียงหมูถูกฆ่าว่า “ลุงหงหยุดตีได้แล้ว！นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？！”

ท่านหงห้าใช้เท้าเหยียบไปที่ใบหน้าของหลิวหมิง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “โดยปกติฉันก็มันจะบอกว่าแกเป็นหลานคนโต ซึ่งถือว่าเป็นการให้เกียรติแกแล้วใช่ไหม แต่ทำไมเวลาอยู่ข้างนอกยังจะมาเสแสร้งแกล้งทำอีก？”

หลิวหมิงพูดอย่างตื่นตระหนกว่า “ลุงหง ผมจะไปยั่วโมโหลุงได้ยังไงกัน？ลุงพูดออกมาได้เลย ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองครับ！”

ท่านหงห้าเหยียบเขาพร้อมทั้งด่ากราดไปว่า “ความเมตตาของท่านอาจารย์เย่ที่มีต่อฉันนั้นเหมือนกับพ่อแม้แท้ๆ นายยังจะกล้ามาดูหมิ่นท่านอาจารย์เย่อีก ดูเอาเองแล้วกันว่ากำลังรนหาที่ตายรึเปล่า？！”

หลิวหมิงเพิ่งจะมาตระหนักได้ว่าเขาได้หาเรื่องคนที่ไม่สมควรหาเรื่องไปแล้ว จึงรีบร้องอ้อนวอนด้วยน้ำตา “ลุงหง ผมผิดไปแล้ว ผมเข้าใจท่านอาจารย์เย่ผิดไป ผมจะไปขอโทษเขา มันไม่ถูก มันเป็นความผิดของผม โทษผมเถอะ ผมยินดีชดใช้ให้กับความสูญเสียของเขา”

ท่านหงห้ามองไปที่รถสปอร์ตมาเซราตีของเขา จึงหัวเราะเยาะพร้อมกล่าวว่า “เด็กหนุ่มนี่ขับรถคันใหม่ซะด้วย ไม่ใช่ของนายสินะ？เรียกคนมาทุบรถของไอนี่ซะ！ทุบให้มันยับเยินไปเลย！วันนี้ฉันอยากได้ยินเสียงดังๆแบบกังวานเลย！ขับรถมาเซราตีที่พังนี่ไป มันคงได้พานายไปบนฟ้าแน่ๆ ใครๆก็กล้าที่จะมารุกราน”

“ครับ!” ชายชุดดำที่ดูกำยำด้านหลังได้ไปหยิบไม้กอล์ฟ และเข้าไปทุบรถมาเซราตีทันที

ผู้หญิงหน้าปลอมอยู่บนรถมาเซราตีกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เธอเปิดประตูแล้ววิ่งออกมา

เมื่อท่านหงห้าเห็นรูปลักษณ์ของเธอคนนี้ ก็รู้ว่าเธอไม่ใช่คนที่ดีนัก จึงพูดกับฝ่ายตรงข้ามทันทีว่า “มา เอายัยหน้าปลอมนี่มาคุกเข่าตรงนี้”

เป็นผลให้ยัยหน้าปลอมคนนั้นโดนจับมา พร้อมกับให้นั่งคุกเข่าลงบนพื้น

เธอพูดอย่างรำคาญว่า“พวกนายจะทำอะไร ฉันจะบอกอะไรพวกนายให้นะ ฉันมีแฟนคลับเป็นล้านในติ๊กต็อก ถ้ากล้ามาแหยมกับฉัน ฉันจะเปิดโปงพวกนายให้หมดเลย！”

“จะไม่พูดใช่ไหม？”ท่านหงห้าพยักหน้าพร้อมกับพูดว่า“มัดเธอแล้วพาเธอไปที่ร้านคาราโอเกะของฉัน ให้เธอไปเป็นเด็กที่นั่นสามปี ถ้ากล้าหนีจะตีให้ตาย”

“รับทราบครับ！”ลูกน้องหลายคนเดินขึ้นมา

ยัยหน้าปลอมตกใจร้องไห้ร้องขอ “ท่านห้า ฉันยอมพูดแล้ว ฉันยอมพูดแล้วยังไม่โอเคอีกเหรอ….”

ท่านหงห้าเล็งกล้องไปที่หล่อน พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “รีบพูด！”

ยัยหน้าปลอมพูดด้วน้ำตาว่า “ฉันเป็นโสเภณีรุ่นที่สอง...”

หลังจากพูดจนครบสิบครั้ง ท่านหงห้าจึงหยุดบันทึกและโหลดลงไปในติ๊กต็อกของหล่อน จากนั้นกระแทกมือถือลงกับพื้น แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

----------