ลู่เห้าเทียนมองเขาด้วยความเหยียดหยามไม่พูดอะไรอีก แต่หันกลับมาตะโกนบอกคนที่อยู่รอบตัวว่า “พี่น้อง ขนโลงศพทั้งหมดที่ประมุขส่งมาให้ตระกูลเย่!”
หลังจากกล่าวจบ ยอดฝีมือนักบู๊สามดาวหลายสิบคนรีบวิ่งขึ้นไปบนรถบรรทุกพื้นเรียบ แล้วใช้เท้าถีบโลงศพที่ด้อยคุณภาพลงมาจากรถบรรทุกทันที หลังจากโลงศพที่ด้อยคุณภาพตกลงบนพื้น แตกกระจายเป็นแผ่นกระดานเต็มพื้น
หลังจากนั้น ลู่เห้าเทียนมองไปที่คนตระกูลเย่และกล่าวเยาะเย้ย “จำไว้พรุ่งนี้ตอนแปดโมงเช้า ถ้าประมุขของพวกเราไม่เห็นสิ่งที่เขาต้องการที่ภูเขาเย่หลิงซาน พวกคุณทุกคนจะต้องตาย! หลังจากตายไปแล้ว ก็ใช้แผ่นกระดานโลงศพพวกนี้!”
หลังจากนั้น เขาตะโกนใส่ผู้ใต้บังคับบัญชา “พวกเรากลับ!”
กลุ่มคนของสำนักว่านหลง ออกไปจากตระกูลเย่อย่างเอิกเกริก
และขณะนี้ บอดี้การ์ดของตระกูลเย่หนีไปหมดแล้ว
บอดี้การ์ดของตระกูลเย่ส่วนใหญ่เป็นนักบู๊ หลังจากที่พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของลู่เห้าเทียน และรู้ความน่าเกรงขามของสำนักว่านหลงแล้ว พวกเขาต่างคิดว่าคนของตระกูลเย่ต้องตายแน่นอน ดังนั้นจึงไม่มีใครอยากทำงานให้ตระกูลเย่อีกต่อไป
เพราะเมื่อตระกูลเย่ปฏิเสธสำนักว่านหลง คนตระกูลเย่ทุกคนจะกลายเป็นเป้าหมายการสังหารของสำนักว่านหลง
เมื่อถึงเวลานั้น บอดี้การ์ดอย่างพวกเขาจะเป็นคนกลุ่มแรกที่ถูกฆ่าตาย
ตอนนี้ตระกูลเย่ เหลือคนต่างแซ่เพียงสองคน
คนหนึ่งคือถังซื่อไห่พ่อบ้านของตระกูลเย่
เมื่อเย่เฟิงได้ยินประโยคนี้ ด่าด้วยความโมโหว่า “แม่งฉิบหาย คุณเป็นโรคประสาทหรือ? คุณคนเดียวจะจัดการกับสำนักว่านหลง? คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? เมื่อถึงเวลานั้นคุณจะทำให้พวกเราต้องตายด้วย!”
หลังจากนั้น เขามองไปที่เย่โจงฉวนและกล่าวโพล่งออกมา “คุณปู่! เย่เฉินเป็นคนบ้า! อาศัยฝีมือแค่นี้ของเขา พรุ่งนี้เช้าเมื่อไปถึงภูเขาเย่หลิงซานแล้ว เกรงว่าอีกฝ่ายจะชกเขาตายด้วยหมัดเดียว! เขาตายมันไม่สำคัญ แต่พวกเราไม่สามารถไปกับคนบ้าเช่นนี้ได้!”
เย่โจงฉวนจ้องเย่เฟิงด้วยสายตาที่โกรธเคืองและด่าด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “สารเลว! คุณไม่มีสิทธิ์พูด!”
“ผมไม่มีสิทธิ์พูด?!” เย่เฟิงมองเย่โจงฉวนด้วยสีหน้าตกตะลึงและคำรามอย่างโกรธจัด “ผมเป็นหลานชายคนโตของตระกูลเย่! ถ้าแม้แต่ผมก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะพูด! เย่เฉินยิ่งไม่มีคุณสมบัติ! เขามีสิทธิ์ตัดสินใจแทนตระกูลเย่ได้ แต่ผมกลับไม่สามารถพูดอะไรแม้แต่คำเดียว!”
เย่โจงฉวนชี้ไปที่เย่เฟิงและด่าด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “คนขี้ขลาดอย่างคุณ! คู่ควรที่จะเทียบกับเฉินเอ๋อหรือ?! เรื่องนี้มอบให้เฉินเอ๋อเป็นคนตัดสินใจ ถ้าใครกล้าคัดค้าน จะถูกไล่ออกจากตระกูลเย่ทันที!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...