ซูโสว่เต้าตกใจกับกลิ่นอายที่เต็มไปด้วยการสังหารนั่นของเย่เฉินแล้ว
ในเวลานี้เขา ในสมองก็มีแค่ความคิดเดียวเท่านั้น งั้นก็อย่าให้สมาชิกตระกูลซูตาต่ำเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เด็ดขาด
ทางที่ดีที่สุดอย่าให้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยสักนิด
แต่ว่า เขาจะรู้ได้ยังไงล่ะ เฒ่าชราแก่หง่อมของเขานั่น ในเวลานี้ตื่นเต้นจนทนไม่ไหวแล้ว รอแค่พรุ่งนี้เช้า ขึ้นไปภูเขาเย่หลิงซานพร้อมกับว่านพั่วจวิน เป็นสักขีพยานในความพินาศของตระกูลเย่!
เวลานี้ซูเฉิงเฟิง กินอาหารค่ำไปพลาง พร้อมใช้ตะเกียบชี้ๆไปสามสี่จาน พูดกับพ่อบ้านซูอานสุ้นว่า : “อานสุ้น มื้ออาหารค่ำนี้ไม่มีเหล้า รู้สึกขาดไปนิดหนึ่งนะ !”
ซูอานสุ้นรีบยิ้มพร้อมพูดว่า : “คุณท่าน หมอบอกว่าให้ท่านลดการดื่มเหล้า พยายามไม่ดื่ม อีกอย่างพรุ่งนี้ท่านจะต้องตื่นตั้งแต่เช้าด้วยไม่ใช่เหรอครับ?ผมกลัวว่าท่านดื่มเหล้าแล้วจะทำให้เสียงาน เพราะงั้นจึงไม่ได้เตรียมครับ”
ซูเฉิงเฟิงพูดด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกว่า : “ฉันถามนายนะ วันนี้เป็นวันอะไร?”
ซูอานสุ้นรีบพูดกล่าว : “4 เมษายนครับ ทำไมเหรอ?”
ซูเฉิงเฟิงพูดด่าว่า : “เหลวไหล ฉันจะไม่รู้เหรอว่าวันนี้เป็นวันที่ 4 เมษายน?!ฉันหมายความว่า วันนี้เป็นวันพิเศษอะไร?”
ซูอานสุ้นกลอกตาวนไปมา คิดอย่างรวดเร็ว รีบพูดชมทันทีว่า : “ขอตอบคุณท่าน วันนี้เป็นวันที่สำนักว่านหลงฆาตกรรมตระกูลเย่ ทำให้ตระกูลเย่อัปยศอดสู! ”
“ถูกต้อง!” ซูเฉิงเฟิงหัวเราะฮ่าๆ พูดว่า : “วันนี้ แม้ว่าเปรียบเทียบกับวันปีใหม่ ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลยใช่ไหม? นายว่าวันที่ยินดีปรีดาเช่นนี้ถ้าหากฉันไม่ดื่มสักสองแก้ว จะไม่ทำให้โลงศพกว่าหนึ่งร้อยกว่าโลงนั้นที่ว่านพั่วจวินส่องให้ตระกูลเย่ผิดหวังเหรอ?!จะไม่ทำให้เย่ฉางอิงที่ต้องถูกทำลายเถ้ากระดูกในเช้าวันพรุ่งนี้ผิดหวังเหรอ?! ”
ซูอานสุ้นรีบพยักหน้าทันที : “คุณท่านพูดถูกครับ ผมจะไปเอาเหล้ามาให้ท่านเดี๋ยวนี้เลย!ท่านอยากดื่มแบบไหนครับ?”
ซูเฉิงเฟิงถึงจะพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ยิ้มกริ่มพร้อมพูดกำชับว่า : “เอาเหมาไถที่ดีที่สุด แล้วก็เอาแก้วมาให้ฉันเพิ่มอีกใบ ฉันจะชนแก้วในระยะไกลกับเย่ฉางอิง!ฮ่าๆๆๆ!”
อีกฝั่งหนึ่ง หลังจากที่เย่เฉินออกจากบ้านไร่นั่น ก็ให้ถังซื่อไห่ไปส่งเข้าที่ตระกูลกู้แล้ว
ระหว่างทางกลับ เย่เฉินมอบหมายงานให้ถังซื่อไห่ : “พ่อบ้านถัง คืนนี้กลับไป ให้คนของนายเฝ้าอยู่ด้านนอกจับตามองทุกการเคลื่อนไหวของสมาชิกตระกูลเย่ ดูว่ามีใครบ้าง ที่ดึกดื่นมืดค่ำแอบออกไปซื้อผ้าห่อศพ เมื่อใดที่มีคนออกไป ก็ส่งคนไปจับตามองไว้ ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน พรุ่งนี้หลังจากที่จัดการว่านพั่วจวินนั่นแล้ว ฉันค่อยมาคิดบัญชีกับพวกเขา!”
ถังซื่อไห่พูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า : “ครับคุณชาย!ผมจะไปจัดเตรียมเดี๋ยวนี้!”
เย่เฉินพยักหน้าแล้ว พูดพึมพำว่า : “พวกผู้ชายทั้งเด็กและผู้ใหญ่ของตระกูลเย่นี้ ใช้ชีวิตดีมานานมากแล้ว เริ่มขี้เกียจกันแล้ว หลังจากผ่านครั้งนี้ไป จะต้องฝึกอบรมพวกเขาให้ดีๆแล้ว!”
ถังซื่อไห่พูดอย่างเคารพว่า : “คุณชาย หลังจากพรุ่งนี้ไป คุณคือเทพเจ้าแห่งตระกูลเย่ มีคุณอยู่ คนพวกนี้ไม่กล้าทำเรื่องเลวๆอีกแน่! ”
พูดแล้ว ถังซื่อไห่ก็พูดอีกว่า : “อีกอย่าง หลังจากพรุ่งนี้ไป คุณคือการมีอยู่ที่ไม่อาจจะเอื้อมถึงได้ ในสายตาของทุกตระกูลทั่วประเทศ เหมือนกับพ่อของคุณในปีนั้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...