วันนี้ หลังจากที่กู้เย้นจงได้ยินเรื่องที่สำนักว่านหลงจะฆ่าตระกูลเย่แล้ว ก็ออกไปขอความช่วยเหลือทุกทั่วที่
เดิมทีเขาคิดที่จะใช้ตัวตนและใบหน้าาของตัวเอง ไปขอพวกผู้ช่วยให้เย่เฉินสักหน่อย
แต่ว่า ตอนนี้สมาชิกของตระกูลใหญ่ในเย่นจิง ประหม่าและเกรงกลัวต่อเรื่องนี้แล้ว
ชื่อเสียง พละกำลังของสำนักว่านหลงล้วนแต่แข็งแกร่งอย่างมาก ถึงขนาดที่ว่าทุกคนในตระกูลใหญ่เหล่านี้ที่เย่นจิง ต่างก็ลงความเห็นว่าครั้งนี้ตระกูลเย่จะต้องตายอย่างไม่มีข้อสงสัยแน่นอน
เพราะงั้น ในเวลานี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปเกี่ยวพันกับตระกูลอีก
นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไม ซูเฉิงเฟิงถึงได้ดีใจจนลืมตัวแบบนี้
เพราะว่าในสายตาของทุกคน ครั้งนี้ตระกูลเย่หลีกหนีไม่พ้นแน่นอน
สำนักว่านหลงเหมือนกับรถรบเหล็กที่มีกองกำลังจำนวนมาก สามารถบดขยี้ร่างกายและเลือดเนื้อของตระกูลเย่ภายใต้วงล้อได้อย่างสบายๆ!
เพราะงั้น คนเหล่านี้ได้ยินว่ากู้เย้นจงจะต้องไปช่วยเหลือที่ภูเขาเย่หลิงซาน ตกใจพูดปฏิเสธอย่างต่อเนื่องเลย
อย่าว่าแต่มาช่วยเหลือเลยนะ แม้แต่พวกเขาจะพูดอะไรหน่อยกับกู้เย้นจงยังไม่กล้าเลย ไล่เขาออกไปจากบ้านอย่างกับขับไล่เทพพระเจ้าแห่งโรคระบาดออกไปเลย
กู้เย้นจงวิ่งเต้นอยู่ข้างนอกทั้งวันแล้ว ไปเสียเที่ยว แถมยังถูกทำให้รู้สึกโกรธที่ไม่ได้รับความธรรมด้วย
เกิดความโมโหทั้งวันอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้ตอนที่เขากลับมาความดันโลหิตเพิ่มสูงขึ้นมาก เกือบจะหมดสติไป
ในเวลานี้เขา กำลังนอนให้ยาลดความดันโลหิตอย่างนิ่งๆที่ห้องรับแขก หลินหว่านชิวภรรยาของเขาคอยดูแลอยู่ข้างๆ
เย่เฉินได้ฟังคำพูดของกู้ชิวอี๋ รีบพูดกล่าวว่า : “รีบพาฉันเข้าไปดูลุงกู้ เขาเป็นคนที่เคยกินยาอายุวัฒนะมาก่อน ทำไมถึงโมโหจนทำให้ความดันโลหิตสูงได้ นี่คือโมโหจนกลายเป็นแบบไหนเนี่ย……”
พูดแล้ว เย่เฉินก็ลากกู้ชิวอี๋ ก้าวเข้าไปในคฤหาสน์
เมื่อเข้าประตูมา ก็เห็นกู้เย้นจงนอนเอนอยู่บนโซฟา ให้น้ำเกลือไปพลางพูดด่าทอไปพลางว่า : “ไอพวกชอบประจบสอพลอคนฐานะสูงแต่วางตัวปั้นปึ่งกับผู้ที่มีฐานะต่ำกว่าหมาเย็ดแม่พวกนี้ ปกติคอยประจบประแจงรอบกายฉันอย่างหน้าไม่อายเหมือนหมาเลยยังไงอย่างนั้น ตอนนี้ฉันออกไปขอกำลังคนจากพวกเขานิดหน่อย เพื่อสนับสนุนกองกำลังให้ดูยิ่งใหญ่ แต่ละคนแทบอยากจะไล่ฉันออกจากประตูบ้าน สารเลวจริงๆ!”
พูดมาถึงตรงนี้ เย่เฉินก็ยักไหล่พร้อมยิ้มว่า : “เขาไม่มา เรื่องรับตระกูลเย่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี คุณท่านใหญ่อยู่ในวัยที่แข็งแกร่งและทรงพลัง ผมก็ไม่สามารถที่จะดึงให้เขาลงมาจากตำแหน่งของผู้นำตระกูลได้”
กู้เย้นจงดีใจอย่างมีความสุขทันที โพล่งพูดออกไปอย่างตื่นเต้นมากว่า : “เฉินเอ๋อ!ที่คุณพูดมาเป็นความจริงเหรอ?!”
เย่เฉินพยักหน้ายิ้มพร้อมพูดว่า : “แน่นอน เรื่องแบบนี้ผมจะหลอกคุณได้ยังไงกันล่ะ?คุณอยากให้ผมเป็นผู้นำตระกูลเย่ สืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อผม และส่งเสริมให้ตระกูลเย่เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้นไม่ใช่เหรอ?คำพังเพยนี้กล่าวไว้ได้ดีมาก ปราศจากการทำลายล้าง ย่อมไร้การประกอบสร้าง!ถ้าหากตระกูลเย่ไม่มีวิกฤตเลยสักนิด จะยินยอมให้ผมนั่งอยู่ในตำแหน่งผู้นำตระกูลได้อย่างไรกันละ?”
“เพราะงั้น วิธีการที่ดีที่สุดก็คือทำลายกฎเดิมแล้วสร้างกฎใหม่ขึ้นมา!”
“และว่านพั่วจวินคนนี้ เป็นคนช่วยผมทำลายตระกูลเย่!”
เมื่อกู้เย้นจงได้ฟังคำพูดของเย่เฉินแล้ว อึ้งไปครู่หนึ่ง เอ่ยถามโดยทันทีว่า : “ฉันเอ๋อ สำนักว่านหลงนี้แข็งแกร่งมากจริงๆ สมุนที่อยู่ภายใต้คำสั่งของเขามีมากกว่าหลายหมื่นคน คุณอย่าเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง ยิ่งกว่านั้นคนมากมายขนาดนี้ด้วย!”
เย่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า : “ลุงกู้ไม่ต้องเป็นกังวล สมุนของสำนักว่านหลงมีมากมายก็จริง แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นทหารรับจ้างที่พวกเขาใช้เงินจ้างมา หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นเล็กน้อย คนกลุ่มนี้ก็หลบหนีกันอย่างกระเจิงทันที อีกอย่างกลุ่มคนที่แท้จริงหลักๆของพวกเขามีแค่หนึ่งร้อยกว่าคนเท่านั้น ไม่น่าเกรงกลัวเลยสักนิด ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...