พอทุกคนได้ยิน ย่อมพากันตกปากรับคำ
พวกเขาต่างเข้าใจเย่เฉินอย่างมาก รู้ว่าเขาจะจัดการอย่างเงียบๆ ในเมื่อเย่เฉินไม่ให้แพร่งพราย ทุกคนย่อมไม่มีทางหักหลัง
เย่เฉินมองไปทางซูเฉิงเฟิง พลางกล่าวอีกว่า “เรื่องที่ยกตำแหน่งให้ซูจือหยู ยังคงต้องประกาศให้คนนอกรับรู้เสียหน่อย ไม่อย่างนั้นผมกังวลว่าเธอจะยืนได้ไม่มั่นคงในตระกูลซู”
ซูเฉิงเฟิงรีบพยักหน้ากล่าวว่า “นั่นน่ะสิๆ! วันนี้ผมสารภาพผิดต่อหน้าวิญญาณพ่อแม่คุณเย่ พรุ่งนี้ผมก็จะประกาศเรื่องนี้ให้คนนอกรับรู้อย่างเป็นทางการ! จะต้องทำให่จือหยูรับช่วงต่ออย่างราบรื่นแน่นอน!”
“ดี” เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพอใจ กล่าวว่า “หลังลงนามข้อตกลงเรียบร้อย ประกาศข่าว มอบอำนาจเสร็จสิ้นหมดแล้ว ผมจะจัดให้คนส่งคุณไปมาดากัสการ์ ขอเพียงคุณทำงานให้ดี ไปมาดากัสการ์จะต้องนำของสิ่งใดมา พาคนไหนมา ขอเพียงอย่าทำเกินไปนัก ผมล้วนไม่ก้าวก่าย เพื่อไม่ให้เสียเวลาคุณสามารถให้คนเตรียมตัวได้เลย”
ซูเฉิงเฟิงพูดด้วยความตื่นเต้นเหลือจะกล่าว “ขอบคุณคุณเย่ครับ! ขอบคุณคุณเย่ครับ! ผมต้องการพาซูอานสุ้นพ่อบ้านของผมไปด้วย ให้เขาเตรียมของและคนไปมาดากัสการ์ให้พร้อม......”
เวลานี้ซูอานสุ้นที่กำลังรอซูเฉิงเฟิงได้รับชัยชนะกลับมาอยู่ที่ตระกูลซู ฝันก็ยังคิดไม่ถึงว่าเจ้านายของเขา ได้ตัดสินใจแล้วว่าต้องการพาเขาไปมาดากัสการ์ด้วยกัน
และเวลานี้เย่เฉินก็กล่าวกับเย่โจงฉวนอีกว่า “คนของสำนักว่านหลงกับตระกูลซูคุกเข่าอยู่อย่างนี้ก่อน อีกเดี๋ยวเราจะทำพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษค่อยทำตัวตามปกติ”
เย่โจงฉวนรีบกล่าวว่า “อย่างนั้นฉันจะให้ทุกคนเตรียมพร้อมเดี๋ยวนี้!”
เย่เฉินพยักหน้า สายตามองไปยังเฮเลน่าที่ล้อมรอบด้วยฝูงชนจนยากจะแทรกเข้าไป พร้อมกล่าวกับเย่โจงฉวนว่า “จริงสิ ช่วงบ่ายอย่าลืมเตรียมเครื่องบินคองคอร์ดให้พร้อม ส่งเฮเลน่ากลับประเทศ”
เย่โจงฉวนกล่าวขึ้นทันที “วางใจได้เลยเฉินเอ๋อ เครื่องบินฉันเตรียมพร้อมแล้ว สามารถขึ้นเครื่องได้ตลอดเวลา”
เย่เฉินถามอย่างประหลาดใจว่า “ตระกูลรอธส์ไชลด์? หรือว่าโอลิเวียคนนั้นกำลังคบหากับคนของตระกูลรอธส์ไชลด์?”
เฮเลน่าเอ่ยปากกล่าวว่า “จากที่ฉันทราบ เดิมทีโอลิเวียไม่มีแฟน......อีกทั้งก่อนหน้านี้ราชวงศ์ยุโรปเหนือกับตระกูลรอธส์ไชลด์ไม่ได้มีการติดต่ออะไรกัน......ดังนั้นเรื่องนี้จึงกะทันหันอยู่บ้าง”
เย่เฉินได้ยินคำว่าตระกูลรอธส์ไชลด์ ก็ขมวดคิ้วแน่นอย่างห้ามไม่อยู่
แม้เขาจะรู้มาตลอดว่าตอนนั้นตระกูลรอธส์ไชลด์เป็นศัตรูคู่อาฆาตกับบิดา และคิดว่าตระกูลรอธส์ไชลด์มีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นมือมืดอยู่เบื้องหลังในการสังหารบิดามารดา แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับตระกูลรอธส์ไชลด์โดยตรงมาตลอด
ที่มีความเกี่ยวข้องอันน้อยนิดเพียงอย่างเดียวกับตระกูลรอธส์ไชลด์ ยังคงเป็นWalter Horowitzกับพ่อของเขาSteve Horowitzที่ถูกตนขังไว้ที่สถานฝึกสุนัขคนนั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...