ตระกูลHorowitz ว่ากันว่าเป็นเครือญาติห่างๆ ของตระกูลรอธส์ไชลด์
ความสัมพันธ์ของญาติห่างๆ ที่ว่านี้คงจะห่างไกลกันอยู่บ้างจริงๆ แม้กระทั่งสองคนนี้หายตัวไปในจินหลิงนานขนาดนี้ ก็ไม่มีใครในตระกูลรอธส์ไชลด์เคยตามหาพวกเขา
เหตุผลนี้แสดงให้เห็นว่าตระกูลอย่างHorowitzนี้ ในสายตาของตระกูลรอธส์ไชลด์แล้ว ช่างเป็นญาติที่ควรหลบเลี่ยงให้ไกลเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าครั้งนี้โอลิเวียคนนั้นถึงกับต้องแต่งให้คนในตระกูลรอธส์ไชลด์ นี่เลยทำให้เย่เฉินเกิดความสนใจขึ้นมาหลายส่วน
ด้วยเหตุนี้เขาจึงเอ่ยปากถามว่า “ทำไมจู่ๆ โอลิเวียถึงตัดสินใจแต่งงานในเวลานี้? ควีนยืนกรานว่าไม่มาสองสามวันแล้วไม่ใช่เหรอ? เธอแต่งงานเวลานี้ไม่เหมาะสมเกินไปหน่อยหรือเปล่า?”
เฮเลน่ารีบกล่าวว่า “หากโอลิเวียคิดจะแต่งงานในเวลาใกล้ๆ นี้ล่ะก็ ตอนนี้คือเวลาที่เหมาะสมที่สุด ถ้าเกิดคุณย่าจากไป เธอจะไม่สามารถแต่งงานได้อีกเป็นเวลานาน” ก
เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ “ทำไมล่ะ? ราชวงศ์ยุโรปเหนือของพวกคุณก็มีธรรมเนียมอย่างภายในช่วงเวลาที่ผู้อาวุโสจากไปจะไม่อาจแต่งงานได้เหมือนกันเหรอ?”
เฮเลน่าส่ายศีรษะ พลางกล่าวว่า “แม้พวกเราจะไม่มีธรรมเนียมนี้ แต่ฐานะของโอลิเวียนั้นพิเศษ เธอเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์คนที่หนึ่ง ดังนั้นถ้าเกิดว่าคุณย่าจากไป เธอจะต้องวางธุระส่วนตัวทั้งหมดลง แล้วนำพิธีราชาภิเษกขึ้นมาไว้ลำดับแรก”
กล่าวจบ เฮเลน่าก็กล่าวอีกว่า “ตามประเพณีของราชวงศ์ ภายในสามปีหลังจากควีนองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ จะไม่อาจแต่งงานหรือหย่าได้ เพราะสามปีก่อนขึ้นครองราชย์เป็นช่วงเวลาสำคัญในการสร้างคนรวมถึงภาพลักษณ์ของราชวงศ์ เวลาเช่นนี้ห้ามมีเรื่องส่วนตัวมารบกวน ดังนั้นโอลิเวียไม่ขึ้นครองราชย์หลังจากสามปีค่อยแต่งงานในฐานะควีน ก็ต้องจัดพิธีแต่งงานก่อนที่คุณย่าจะจากไป”
เย่เฉินถามอย่างงุนงง “จากที่คุณพูดมา ก่อนหน้านี้กระทั่งแฟนเธอก็ไม่มี ตอนนี้จู่ๆ มาประกาศว่าจะแต่งงานกับสมาชิกของตระกูลรอธส์ไชลด์ น่าจะเป็นการแลกผลประโยชน์กันหรือเปล่า?”
“ผมเดาว่าผู้ต้องการเกี่ยวดองกับองค์หญิงโอลิเวีย ก็คือสาขาของบันไดสามแห่งตระกูลรอธส์ไชลด์”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ กล่าวขึ้นอย่างสนอกสนใจ “เช่นนี้จะว่าไป หนนี้กลับเป็นโอกาสดีครั้งหนึ่งที่จะได้เข้าหาตระกูลรอธส์ไชลด์โดยตรง”
พอเย่โจงฉวนได้ยินเช่นนี้ พลันอุทานด้วยความตกใจทันที “เฉินเอ๋อ......เธอ......เธอคงไม่ได้คิดจะไปยุโรปเหนือหรอกนะ?”
เย่เฉินยิ้มกล่าวว่า “ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะไปด้วยตัวเองหรอกครับ แต่ในเมื่อตระกูลรอธส์ไชลด์ก็อยู่ด้วย ผมเลยอยากจะไปเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย”
พูดจบ เขาก็หันหน้าไปพูดกับเฮเลน่าว่า “เฮเลน่า รอหลังงานไหว้บรรพบุรุษจบแล้ว ฉันจะไปยุโรปเหนือด้วยกันกับเธอ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...