แผนการในตอนแรกของเย่เฉิน คือนำยาอายุวัฒนะออกมาให้เฮเลน่าหนึ่งเม็ด
ในจำนวนครึ่งเม็ดนั้นรักษาโรคให้เฮเลน่า ครึ่งเม็ดที่เหลือให้เธอนำกลับไปมอบให้ควีนแห่งยุโรปเหนือที่ชีวิตใกล้จะสูญสิ้น
ขอเพียงเธอสามารถกลับยุโรปเหนือไปพบควีนได้ นำยาอายุวัฒนะครึ่งเม็ดที่เหลือแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกให้ควีนเสวยก่อน จะต้องทำให้ควีนฟื้นขึ้นมาจากการหลับลึกได้แน่
ถึงเวลาก็สามารถใช้อีกครึ่งมาเป็นข้อต่อรองได้ ให้ควีนยกบัลลังก์ให้เธอ
และเมื่อควีนได้เห็นประสิทธิผลของยาอายุวัฒนะ ก็จะต้องทุ่มสุดกำลังดันเธอขึ้นบัลลังก์อย่างแน่นอน
เย่เฉินเชื่อ สำหรับคนชราที่ป่วยเป็นโรคเรื้อรัง สลบไสลไม่ได้สติคนหนึ่ง การที่สามารถฟื้นขึ้นมาใหม่ได้อีกครั้ง นั่นก็เท่ากับได้ชีวิตใหม่ครั้งหนึ่งแล้ว
ดังนั้นเธอจึงต้องถนอมโอกาสครั้งนี้เอาไว้ให้ด
หากสามารถได้รับยาอายุวัฒนะส่วนที่สอง ชีวิตของเธอยังสามารถยืดอายุต่อไปได้อีกหลายปีถึงขั้นนานกว่านี้ก็ยังได้ เชื่อว่าเธอจะต้องไร้หนทางต้านทานความเย้ายวนเช่นนี้แน่
แต่ตอนนี้จู่ๆ เย่เฉินก็ได้ยินว่าน้องสาวที่ชื่อโอลิเวียคนนั้นของเฮเลน่า ถึงก้บต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลรอธส์ไชลด์
นี่กลับเป็นโอกาสดีที่จะได้เข้าถึงตระกูลรอธส์ไชลด์ก่อนกำหนด
ดังนั้น เขาจึงอยากจะไปยุโรปเหนือด้วยตัวเองดูสักหน่อย เพื่อดูว่าที่ตระกูลรอธส์ไชลด์แต่งงานกับราชวงศ์ยุโรปเหนือมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ และถือโอกาสคลำหาเบาะแสนี้จากตระกูลรอธส์ไชลด์ไปด้วยเสียเลย
พอเฮเลน่าได้ยินเย่เฉินบอกว่าต้องการไปยุโรปเหนือด้วยกันกับตน ย่อมจะดีใจอย่างบ้าคลั่ง
คุณท่านซ่งได้ยินเช่นนี้ พลันเอ่ยปากกล่าวว่า “ในเมื่ออาจารย์เย่พูดเช่นนี้แล้ว ผู้แซ่ซ่งก็จะรอหลังอาจารย์เย่เสร็จสิ้นงานไหว้บรรพบุรุษแล้ว จะร่วมดื่มสังสรรค์ด้วยกัน!”
นางาฮิโกะ อิโตะก็เอ่ยปากกล่าวเช่นกันว่า “คุณเย่! คืนนี้โปรดเตรียมเหล้าดีๆ ของหัวเซี่ยให้มากหน่อยนะ! ผมไม่เมาไม่เลิก!”
เย่เฉินยิ้มกล่าวว่า “คุณอิโตะวางใจ เหล้าดีมีเพียงพอแน่!”
จากนั้นเย่เฉินก็ทองไปทางซ่งหวั่นถิงอีกครั้ง แล้วเอ่ยปากกล่าวว่า “หวั่นถิง รบกวนเธอจัดหารถบัสมาที่นี่ที พาทุกคนไปส่งป๋ายจินฮ่านกงเพื่อพักผ่อนสักหน่อย”
ซ่งหวั่นถิงตอบรับทันที กล่าวด้วยเสียงอ่อนนุ่มว่า “อาจารย์เย่วางใจ หวั่นถิงจะเตรียมการให้ทุกคนอย่างดี”
“ดี” เย่เฉินประสานมือคำนับไปทางกลุ่มคนอีกครั้ง พร้อมกล่าวว่า “ทุกท่าน อีกเดี๋ยวจะเป็นงานไหว้บรรพบุรุษของตระกูลเย่ ขอรบกวนทุกท่านไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อน พอหลังงานไหว้บรรพบุรุษเสร็จสิ้นแล้ว ผมจะไปที่นั่นทันที!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...