ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3316
ลูกหลานของเย่โจงจั่วอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวที่กำลังบินกลับแคนาดา ได้รับข่าวผ่านเครือข่ายดาวเทียม
สิบนาทีหลังจากได้รับข่าว เครื่องบินได้ตีวงเลี้ยวกลับเย่นจิงที่ระดับความสูงหนึ่งหมื่นเมตร
ในขณะเดียวกัน เย่เฉินได้รินเหล้าจนเติมแก้วเพื่อดื่มแสดงความขอบคุณต่อญาติมิตรเพื่อนฝูงทุกคนที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง
ส่วนญาติมิตรเพื่อนฝูงของเขาเหล่านี้ รวมถึงกู้เย้นจง เพื่อนสนิทของบิดาก่อนตาย ในเวลานี้ได้มองมาที่เขาอีกครั้งราวกับมองเทพ
คนแรกที่เย่เฉินเคารพก็คือกู้เย้นจง
ในสายตาของเขา กู้เย้นจงเป็นผู้อาวุโสที่ควรค่าแก่การให้ความเคารพและดีกับตนมากที่สุด
ดังนั้นเย่เฉินจึงรู้สึกขอบคุณมากที่พวกเขาทั้งสามขึ้นมาที่ภูเขาเย่หลิงซานได้ในวันนี้
ในเวลานี้กู้เย้นจงตื่นเต้นมาก ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ลงได้สักที หลังจากดื่มเหล้าไปหลายแก้ว ก็พูดกับเย่เฉินว่าอย่างยากที่จะเก็บซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้ “เฉินเอ๋อ ตอนนี้คุณได้รวบสำนักว่านหลงเอาไว้ใต้บัญชาแล้ว ความแข็งแกร่งของตระกูลเย่นั้นถือเป็นอันดับหนึ่งของบรรดาตระกูลมากมายภายในประเทศได้แน่นอน! มองให้กว้างอย่างน้อยก็สามารถเบียดขึ้นไปติดสิบอันดับแรกได้!”
เย่เฉินกล่าว “สิบอันดับแรกยังห่างไกลจากอันดับหนึ่งมาก…”
กู้เย้นจงพูดอย่างจริงจัง “ห่างไกลก็ไม่เป็นไร แต่คุณต้องทำงานตามขั้นตอนอย่างมั่นคง”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างจริงจังพลางพูดว่า “อย่ากังวลไปเลยลุงกู้ ผมรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่!”
ในเวลานี้ กู้ชิวอี๋ที่อยู่ข้างๆ มองดูเย่เฉินอย่างตื่นเต้นและกล่าวอย่างดีใจว่า “พี่เย่เฉิน! ด้วยความสามารถของคุณฉันเชื่อว่าแม้แต่ครอบครัวของวิลเลียม รอธส์ไชลด์ก็จะถูกเหยียบอยู่แทบเท้าคุณ!”
กู้ชิวอี๋เคยเป็นแฟนตัวยงของเย่เฉิน และตอนนี้เธอยิ่งดูเหมือนเป็นแฟนคลับที่คลั่งไคล้
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องเป็นห่วงหนานหนาน ยังไงวันนี้ก็ต้องมาให้ได้!”
จากนั้นเย่เฉินก็รินเหล้าอีกแก้วหนึ่งแล้วพูดว่า “ลุงกู้ น้าหลิน รวมถึงหนานหนาน ผมขอดื่มให้กับครอบครัวของพวกคุณทั้งสามคน ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความรักและเมตตาของพวกคุณที่มีให้ผม!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...