เนื่องจากการจินตนาการของตนเอง ทำให้ตอนนี้ริชาร์ดมองว่าเย่เฉินเป็นตัวหายนะ
ตอนนี้เขาแค่ต้องการทำให้สถานการณ์สงบ และไม่มีเรื่องขัดแย้งกับเย่เฉินอีก
ดังนั้น เขาจึงแอบเตือนโอลิเวียด้วยสายตา จากนั้นถามเย่เฉินว่า “คุณเย่ งั้นพวกเราเริ่มงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการกันเถอะ”
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร
ริชาร์ดถอนหายใจด้วยความโล่งอก และรีบประกาศว่างานเลี้ยงก่อนการอภิเษกสมรสสำหรับญาติ ๆ ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
ระหว่างงานเลี้ยง ริชาร์ดชนแก้วกับเย่เฉินบ่อย ๆ ท่าทางและคำพูดนั้นล้วนแสดงถึงความเคารพ
โอลิเวียไม่เข้าใจจริง ๆ ดังนั้นเธอจึงโทรหาพระราชบิดาและถามเขาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “พระราชบิดา พระราชบิดาเป็นอะไรไป? ทำไมถึงถ่อมตนกับเย่เฉินขนาดนั้น?”
ริชาร์ดกล่าวเตือนว่า “เกรงว่าตอนนี้ตระกูลเย่กับสำนักว่านหลงจะมีความร่วมมือกันอย่างใกล้ชิด ดังนั้นตอนนี้อย่าไปยั่วยุเย่เฉินชั่วคราว”
ตอนนั้นโอลิเวียถึงเข้าใจ และรีบถามทันทีว่า “พระราชบิดา แล้วเรื่องการอภิเษกสมรสของเฮเลน่าจะทำอย่างไรดี?”
ริชาร์ดกล่าวว่า “เรื่องนี้พักไว้ก่อนชั่วคราว ดูท่าทางสงบเสงี่ยมของโอมาน ราโมวิช แม้ว่าลูกจะให้เขาพาเฮเลน่าไป เขาอาจจะไม่กล้าพาไป”
โอลิเวียกัดฟันและกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “ถ้าเฮเลน่าอภิเษกสมรสกับตระกูลเย่ ก็เท่ากับว่ามีสำนักว่านหลงสนับสนุน”
ริชาร์ดกล่าวปลอบว่า “ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดเรื่องพวกนี้ รีบจัดพิธีอภิเษกสมรสของลูกให้เสร็จ แล้วรีบขึ้นครองบัลลังก์ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านี้อีกแล้ว! สำหรับเฮเลน่า ลูกไม่ต้องกังวลมากเกินไป เดิมเธอป่วยหนักอยู่แล้ว ถึงแม้จะอภิเษกสมรสกับตระกูลเย่ แล้วได้รับการสนับสนุนจากสำนักว่านหลง แต่เธอจะมีชีวิตอยู่ได้กี่ปีล่ะ?”
เมื่อโอลิเวียได้ฟังเช่นนั้น สีหน้าของเธอสงบลงเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม เธออดไม่ได้ที่จะคิดเรื่องที่วิลเลียมคู่หมั้นของตนเองวางแผนที่จะหลอกเย่เฉิน และต้องการถามความคิดเห็นจากพระราชบิดา
ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่ากำลังจะเล่นไพ่โป๊กเกอร์ ชายหนุ่มหลายคนที่นั่งทานอาหารอยู่ เริ่มสนใจและยกมือขึ้นทีละคน หนึ่งในนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โอเค! เล่นเท็กซัส โฮลเอ็มสักสองเกม”
“รวมผมด้วย!”
“รวมผมด้วยอีกคน!”
พริบตาเดียวก็มีคนยกมือขึ้นห้าคนแล้ว
วิลเลียมเจตนาไม่ยกมือตั้งแต่แรก แต่รอให้คนเหล่านั้นมีความกระตือรือร้นอยากจะเล่นก่อน ถึงได้กล่าวว่า “ผมเล่นด้วยอีกคน”
หลังจากกล่าวจบ เขามองไปที่เย่เฉิน และกำลังคิดว่าจะใช้คำพูดอะไรหลอกล่อเขาดี เย่เฉินยกมือขึ้นและกล่าวว่า “ผมก็ชอบเล่นเท็กซัส โฮลเอ็ม รวมผมด้วย”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...