ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3343

ตามมาด้วย เขาแจกไพ่ใบแรกให้กับคนแรกทางขวามือของเขา แล้วก้แจกตามลำดับไปเรื่อยๆ

เมื่อแจกไพ่เสร็จ ก็เริ่มวางเดิมพัน

เย่เฉินไม่ได้สนใจดูว่าไพ่ของตัวเองคืออะไร เพียงแค่ถึงตาตัวเอง ก็รีบทิ้งชิปมูลค่าหนึ่งล้านออกไปหนึ่งใบ หลังจากผ่านไปหลายรอบ เขาก็โยนชิปมูลค่าสี่ล้านเข้าไป แต่ความเป็นจริงแล้วนับเป็นเงินจำนวนเจ็ดสิบล้าน

คนอื่นๆยังไม่ชินกับการวางเดิมพันจำนวนมากขนาดนี้ ต่างก็สละไพ่แล้วรอชม

บนโต๊ะไพ่ ไม่นานก็เหลือเพียงแค่เย่เฉินและวิลเลียมเพียงสองคน

ตามมาด้วยเจ้ามือเอ่ยปากพูดว่า “เชิญทั้งสองคนพลิกไพ่เลยครับ！”

เย่เฉินเปิดไพ่ตัวเองออก ไพ่ของเขามีเพียงแค่ไพ่คู่หนึ่งคู่และไพ่ทั่วไปสามใบ ในเท็กซัส โฮลเอ็ม ถือเป็นไพ่ที่เล็กมากๆ

ส่วนวิลเลียม เพียงแค่ตาแรก ก็ได้โฟร์การ์ดมาแล้ว ในมือมีJสี่ใบและไพ่ทั่วไปหนึ่งใบ มีค่าสูงกว่าไพ่ของเย่เฉินอย่างมาก

เจ้ามือประกาศว่า “รอบนี้ วิลเลียมชนะครับ”

วิลเลียมโกยเอาชิปทั้งหมดมาอยู่ตรงหน้าอย่างตื่นเต้น แล้วพูดยิ้มๆว่า “คุณเย่ครับ ขอโทษด้วยนะครับ！”

เย่เฉินพูดอย่างไม่แคร์ว่า “โอ๊ย ก็แค่ไม่กี่สิบล้านเท่านั้น ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น อีกอย่าง บนโต๊ะไพ่ของหัวเซี่ยของพวกเรามีคำโบราณคำหนึ่ง ว่า ชนะก่อนนั้นเป็นกระดาษ ชนะทีหลังถึงจะเป็นเงิน แพ้หรือชนะต้องรอจนวินาทีสุดท้ายถึงจะรู้กันนะครับ”

วิลเลียมอดที่จะยกนิ้วโป้งให้กับเย่เฉินไม่ได้ พูดอย่างชื่นชมว่า “คุณเย่นี่ความอดทนไม่ธรรมดาจริงๆด้วย！งั้นพวกเราเล่นกันต่อเลย?”

เย่เฉินพยักหน้า พูดยิ้มๆ “มาสิ！”

วิลเลียมแอบส่งสายตาให้กับเจ้ามือ

เมื่อกี้ ค่าไพ่ของเย่เฉินน้อยเกินไป รอบนี้ เขาอยากให้ค่าไพ่ของเย่เฉินสูงขึ้นหน่อย แบบนี้ เย่เฉินจะได้วางเดิมพันเยอะขึ้น

วิลเลียมเองก็ตื่นเต้นดีใจเช่นกัน เมื่อเห็นว่าเพียงสองรอบตัวเองก็ชนะเย่เฉินมาสองร้อยสี่สิบกว่าล้านยูโร จึงได้เอ่ยปากพูดว่า “คือว่า คุณเย่ครับ ตามกฎกติกาที่เราคุยกันไว้เมื่อกี้ ตอนนี้จำนวนที่คุณแพ้ได้เกินหนึ่งร้อยล้านยูโรแล้ว ต้องจ่ายเงินซื้อชิปพวกนี้คืนไปแล้วนะครับ”

เย่เฉินขมวดคิ้ว “ตอนนี้ก็ต้องเริ่มซื้อคืนแล้วหรอ? ไหนบอกว่ารอชิปหมดแล้วค่อยซื้อไม่ใช่หรือไง? ที่ฉันยังมีอีกเยอะเลย”

วิลเลียมพูดอย่างอึดอัดว่า “แต่ว่าเมื่อกี้พวกเราคุยกันว่าแพ้ครบร้อยล้านก็เคลียร์เงินหนึ่งครั้ง แต่ที่คุณตอนนี้มันสองร้อยกว่าล้านแล้ว จำนวนเงินจริงคำนวณเป็นสิบเท่าของชิป เมื่อกี้คุณเป็นคนพูดขึ้นเอง…”

เย่เฉินพูดอย่างดูถูกว่า “แค่ไพ่ตาเดียวกูก็แพ้ไปสองร้อยล้านแล้ว ถ้าทำตามที่นายว่า หรือว่าในไพ่ตาเดียว กูยังจะต้องแบ่งจ่ายเงินให้นายสองรอบ? นายไม่คิดว่ามันยุ่งยากหรือไง?”

วิลเลียมรีบพูดว่า “โถ่คุณเย่ครับ งั้นพวกเราไพ่หนึ่งรอบเคลียร์หนึ่งครั้งก็ได้ครับ….”

เย่เฉินพูดอย่างรำคาญว่า “ฉันเห็นนายก็ดูเป็นผู้เป็นคน ก็คิดว่านายน่าจะเป็นคนที่น่าพอใจ ไม่คิดเลยว่านายแค่เล่นไพ่ก็จู้จี้จุกจิกเหมือนกับสาวๆเลย? เคลียร์เงินรอบละครั้งยุ่งยากขนาดนี้ กูจะเล่นให้สนุกพอใจได้ยังไง? ในเมื่อชิปหนึ่งร้อยล้านนั้นถือเป็นเงินพันล้านยูโร ก็รอฉันแพ้ชิปพวกนี้จนหมดค่อยให้นายหนึ่งพันล้านยูโรทีเดียวก็ได้แล้ว”

พูดอยู่ เย่เฉินเห็นว่าเขาอยากจะพูดอะไร จึงรีบพูดอย่างดูถูกว่า “นายไม่ต้องมาพูดมากกับฉัน ไม่งั้นตอนนี้กูจ่ายเงินให้นายซะ แล้วแม่งไม่เล่นกับนายแล้ว！”