ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 335
บทที่ 335
เซียวชูหรันและต่งรั่งหลินเพื่อนสนิทสองคนนี้ พวกเขาได้จองห้องที่ Tomson Riviera อย่างรวดเร็ว
หญิงสาวทั้งสองมีความสุขเป็นอย่างมาก ต่างกับเย่เฉินที่รู้สึกหดหู่เล็กน้อย
เซียวชูหรันนี่ไร้เดียงสาจริงๆ ไม่รู้ซะแล้วว่าต่งรั่งหลินนั้นคิดยังไงกับสามีของตัวเองรึไง？
ยังจะให้ย้ายมาอยู่ที่ที่พักด้วยกันอีก เป็นภรรยาที่โง่จริงๆ ชักศึกเข้าบ้านซะงั้น！
แต่ว่าเรื่องแบบนี้ เย่เฉินเองก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ ตนเองนั้นไม่มีเหตุผลที่เพียงพอ
ดังนั้น แม้ว่าจะมีเรื่งอะไรที่ไม่พอใจก็ตาม ก็ต้องเก็บซ่อนมันเอาไว้
ต่งรั่งหลินนั้นมีความสุขเป็นอย่างมาก
เพราะหาเป็นเช่นนี้ เธอก็จะสามารถอยู่กับเย่เฉินได้แบบทั้งวันทั้งคืน แบบนั้น ความเป็นไปได้ระหว่างเธอกับเขาก็จะเพิ่มมากขึ้น
รถขับมาถึงด้านล่างของบ้านเซียวชูหรัน หลังจากที่เซียวชูหรันและเย่เฉินได้บอกลาต่งรั่งหลินแล้ว ก็เตรียมตัวที่จะลงรถแล้วขึ้นไปชั้นบน
ในเวลานี้ ชายชราเมื่อเห็นทั้งสองลงมาจากรถ ก็รีบเข้ามาทักทายต้อนรับพวกเขา
เย่เฉินเห็นว่านั่นคือ ซือเทียนฉี
เมื่อเซียวชูหรันเห็นซือเทียนฉี ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก รีบทักทายอย่างรวดเร็วและเอ่ยปากพูดอย่างเคารพว่า “ท่านหมอเทพซือ ท่านมาได้ยังไงกันคะ ครั้งที่แล้วที่ท่านช่วยพ่อของฉันไว้ ฉันยังไม่ทันได้ขอบคุณท่านเลย”
ซือเทียนฉีรีบโบกมือแล้วพูดว่า “คุณนายเย่ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ เรื่องครั้งที่แล้วผมไม่กล้าถือมีความดีความชอบหรอกครับ ครั้งนี่ที่ผมมา ก็เพราะผมมีเรื่องมาคุยกับท่านเย่ครับ”
“งั้นเราขึ้นไปคุยกันข้างบนดีกว่าไหม？ที่บ้านยังมีชาชั้นดีที่พ่อให้มาด้วย คุณมาแล้ว เขาจะต้องมีสิ่งดีๆมาต้อนรับคุณอย่างแน่นอน” เซียวชูหรันกล่าวเชิญ
ซือเทียนฉียิ้มและปฏิเสธไปว่า “ซือแค่อยากจะคุยกับคุณเย่สักสองสามคำแค่นั้นเองครับ ไม่รบกวนคุณผู้หญิงกับคุณพ่อหรอกครับ”
หากมีวัตถุดิบยาชนิดนี้แล้วล่ะก็ ตนก็จะสามารถปรับตัวยาให้มีทรงพลังมากกว่านี้ได้ อย่างเช่นยาที่สามารถทำให้คนตายกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง
เมื่อนึกถึง เย่เฉินก็พยักหน้าตอบรับ “ได้ งั้นเราก็ไปดูกัน”
ซือเทียนฉีจึงรีบพูดว่า “งั้นผมจะไปจัดการเรื่องการ์ดเชิญ แล้วพรุ่งนี้เช้าจะมารับท่านนะครับ”
“โอเค ตามนั้นแล้วกัน”
“งั้นผมของตัวก่อน”ซือเทียนฉีโค้งคำนับ
“ไปเถอะ” เย่เฉินพยักหน้า จากนั้นก็ขึ้นไปข้างบน
…..
----------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...