ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3357

“ฉันรับผิดชอบทั้งหมด?” วิลเลียมได้ยินคำพูดนี้ก็โมโหขึ้นมาทันที พูดเสียงดุว่า “โอลิเวีย ก่อนหน้านี้ตอนที่แบ่งเงิน เธอเอ่ยปากพูดว่าจะเอาครึ่งหนึ่ง ฉันไม่บ่นเลยสักคำเดียว ตอนนี้เธอคิดอยากจะโยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันใช่มั้ย?”

เวลานี้ริชาร์ดเอ่ยปากพูดว่า “วิลเลียม! มาทะเลาะกันเวลานี้ก็ไม่มีความหมายแล้ว! นายกับโอลิเวียจะต้องจับมือกันช่วยกันข้ามผ่านปัญหาครั้งนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ตอนฟ้าสาง ก็คือเวลาที่พวกเธอสองคนรวมทั้งพวกเราสองตระกูลชื่อเสียงป่นปี้จนหมด!”

พูดจบ เขาก็มองไปทางจอร์เจีย กัดฟันพูดว่า “เย่เฉินเอ่ยปากขอห้าพันล้านยูโร ตระกูลอีเลียดของพวกเรา อย่างมากที่สุดก็เอาออกมาได้แค่หนึ่งพันล้านยูโรเท่านั้น ที่เหลือ ก็รบกวนพวกนายด้วย”

จอร์จถอนหายใจ

ราชวงศ์ยุโรปเหนือยอมออกเพียงแค่หนึ่งพันล้าน งั้นช่องโหว่ที่เหลือไว้ให้เขามันใหญ่มากเกินไปจริงๆ

แต่ว่า ยินดีออกเงินก็ไม่เลวแล้ว ยังไงซะเขาก็รู้ดีถึงสถานการณ์จริงของราชวงศ์ยุโรปเหนือ เอาเงินสดออกมาหนึ่งพันล้านยูโร คงจะเป็นขีดจำกัดสูงสุดของพวกเขาแล้ว

แต่ว่า เงินสดสี่พันล้านยูโรสำหรับเขาแล้วก็เป็นภารกิจที่ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้

จากสถานการณ์ทางการเงินในตอนนี้ของตระกูลเขา วันนี้อย่างมากที่สุดก็สามารถเอาออกมาได้เพียงแค่สามพันล้านยูโรเท่านั้น

ถ้าอยากจะเอาออกมาสี่พันล้านยูโร ก็จะต้องจัดการทรัพย์สินบางส่วนทิ้งก่อน นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ในทันที

ฉะนั้น เขาเอ่ยปากพูดว่า “ตอนนี้ฉันไม่มีความสามารถมากพอที่จะจัดการเงินจำนวนสี่พันล้านยูโรได้ นี่มันเกือบจะเท่ากับห้าพันล้านดอลลาร์สหรัฐเลยนะ! ฉันจะไปหาเงินสดเยอะมากขนาดนี้ที่ไหนมาให้เย่เฉิน?”

ริชาร์ดถามเขาว่า “งั้นเยอะที่สุดนายสามารถเอาออกมาได้เท่าไหร่?”

โอลิเวียพูดด้วยสีหน้าโหดร้ายอย่างมากว่า “เรื่องนี้ วิธีการจัดการปัญหาที่ดีที่สุดก็คือฆ่าเย่เฉินทิ้งซะ! ฆ่าเขาทิ้ง จากนั้นก็คิดหาวิธีจัดฉากว่าเป็นอุบัติเหตุ เพียงแค่พวกเราทำได้อย่างแนบเนียน แล้วคนอื่นๆสามารถเก็บเป็นความลับ ตระกูลเย่เองก็ไม่สามารถทำอะไรเราได้!”

ในเวลานี้วิลเลียมเหมือนว่าได้เห็นความหวังสุดท้าย พูดว่า “ผมคิดว่าวิธีของโอลิเวียโอเคมากนะครับ! ฆ่าเย่เฉินทิ้ง เงินห้าพันล้านยูโรก็ไม่ต้องจ่ายแล้ว! เพียงแค่พวกเราจัดการให้รอบคอบ ไม่ให้คนอื่นสามารถหาเบาะแสอะไรได้ เรื่องนี้ก็จะสามารถหลอกลวงผ่านไปได้แล้ว!”

ในสายตาของโอลิเวียมีไอสังหารผุดขึ้นมาอยางเข้มข้น พูดอย่างเย็นชาว่า “ราชวงศ์ของพวกเราเลี้ยงพวกคนพิเศษไว้บางส่วน ในนั้นไม่ขาดแคลนยอดฝีมือนักฆ่าที่เก่งกาจ จากที่หนูดูแล้ว ส่งคนไปจับตัวเย่เฉินมา จากนั้นก็โยนเขาลงไปจากชั้นบนสุดให้เขาตายไปซะ!”

พูดแล้วโอลิเวียก็พูดอีกว่า “หลังจากที่เย่เฉินตาย พวกเราจัดฉากให้สถานที่เป็นอุบัติเหตุตกตึก จากนั้นก็บอกกับตระกูลเย่ว่าเย่เฉินเป็นชู้กับเฮเลน่า! แล้วในตอนกลางคืนที่เย่เฉินปีนหน้าต่างอยากจะเข้าห้องเฮเลน่าก็ผิดพลาดพลัดตกลงไปตาย!”

พูดถึงนี่ มุมปากของโลิเวียยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พูดเสียงเย็นชาว่า “ครั้งนี้เย่เฉินไม่พาบอดี้การ์ดมาสักคน แล้วตัวยังอยู่ในถิ่นของเราอีกด้วย พวกเราอยากจะฆ่าเขา ง่ายดายที่สุด!”