ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3426
ตระกูลกู้ในเวลานี้ ก็เปิดไฟสว่างไสว
กู้เย้นจงรู้ว่าเย่เฉินกลับมาจากยุโรปเหนือแล้ว ก็รู้ว่าหลังจากที่เขาจัดการเรื่องราวของภูเขาเย่หลิงซานเสร็จ จะต้องมาที่บ้านของตัวเองอย่างแน่นอน
ดังนั้น เขาก็ให้คนเตรียมงานเลี้ยงอาหารหลากหลายเต็มโต๊ะแต่เช้าตรู่ ต่อจากนั้นก็สั่งคนให้คนนำอาหารทั้งหมดใส่ในลิ้นชักเก็บอุณหภูมิระดับไฮเอนด์ และรอเย่เฉินกลับมา
เมื่อเย่เฉินขับรถกลับไปที่ตระกูลกู้ เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว
เมื่อกู้ชิวอี๋ได้ยินเสียงรถขับเข้าไปในสนาม ก็เป็นคนวิ่งออกจากในบ้านก่อนด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก กู้เย้นจงและกู้ชิวอี๋ก็ตามหลังมา
เย่เฉินจอดรถนิ่ง เพิ่งจะลงรถก็ถูกกู้ชิวอี๋กอดไว้ในอ้อมกอด เธอพูดอย่างตื่นเต้นว่า: “พี่เย่เฉิน ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักที!”
กู้เย้นจงก็พูดด้วยรอยยิ้ม; “เฉินเอ๋อ เรื่องของภูเขาเย่หลิงซาน น่าจะจัดการได้พอสมควรแล้วใช่มั้ย?”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดด้วยความเคารพว่า: “ลุงกู้ หลายเรื่องจัดจัดการได้ดีพอสมควรแล้วครับ”
“ดี!”กู้เย้นจงพยักหน้า และพูดทอดถอนหายใจ: “สำนักว่านหลงเป็นดาบคมเล่มหนึ่ง เฉินเอ๋อนายสามารถทำให้ดาบคมนี้อยู่ภายใต้คำสั่งได้ ในอนาคตจะต้องเป็นสิ่งที่สวยงามยิ่งขึ้น เหมือนเสือติดปีก!”
จากนั้น กู้เย้นจงก็เตือนอย่างจริงจังว่า: “แต่ว่าเฉินเอ๋อ จะใช้งานสำนักว่านหลงให้ดีได้ยังไง เป็นปัญหาใหญ่ เนื่องจากว่าสถานะของพวกเขาพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้นมีคนนับหมื่นภายใต้คำสั่ง มีบางส่วนที่จัดการอย่างไม่ระวัง อาจจะสร้างปัญหามาให้ตัวเองอย่างไม่จำเป็น ดังนั้นเฉินเอ๋อนายมีแผนการเฉพาะต่อไปหรือเปล่า?”
เย่เฉินตอบกลับว่า: “ทหารรับจ้างส่วนใหญ่ของสำนักว่านหลงก็อยู่ต่างประเทศ หลังจากนี้ไปผมไม่มีแผนที่จะพวกเขากลับมาในประเทศ ดังนั้นแผนการของผมคือให้พวกเขามีที่ตั้งรกรากมั่นคงและเชื่อถือได้ในต่างประเทศก่อน อย่าได้เหมือนกับก่อนหน้านี้อีก เร่ร่อนไปในสถานที่ต่างๆที่มีความวุ่นวายอันเกิดจากสงคราม”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...