คำพูดของกู้เย้นจง ทำให้เย่เฉินตื่นตัวขึ้นมาในทันที
สถานะของสำนักว่านหลง สถานการณ์พิเศษจริงๆ อยู่ในกระแสความคิดหลักของโลก ประเภทองค์กรทหารรับจ้างแบบนี้ มโนธรรมขั้นพื้นฐานมักจะถูกคนเรียกว่าเสื่อมโทรม ถ้าหากให้กลุ่มประชากรเลือกห้อยป้ายระหว่างดีกับชั่ว ถ้าอย่างนั้นองค์ทหารรับจ้างทุกคนอยู่ในใจของกลุ่มคน ก็คือชั่วอย่างไม่ต้องสงสัยเลยสักนิด
ตอนนี้ เรื่องที่ตัวเองรับสำนักว่านหลงมาปรับเปลี่ยนใหม่ โลกภายนอกไม่รับรู้ แต่เรื่องนี้ไม่สามารถเป็นความลับไปได้ตลอดกาล และมีวันหนึ่งที่ผู้คนจะรู้เข้า
ถึงเวลานั้น ความรู้สึกเกลียดชังที่ผู้คนมีต่อองค์กรทหารรับจ้าง ก็จะบีบคั้นเพิ่มไปที่บนตัวของเขา
ดังนั้น เย่เฉินจึงรีบขอคำแนะนำจากกู้เย้นจง: “ลุงกู้ เกี่ยวกับสำนักว่านหลง คุณมีคำแนะนำอะไรดีๆเหรอครับ?”
กู้เย้นจงยิ้มเล็กน้อย และพูดอย่างจริงจังว่า: “ลุงมีความคิดหนึ่ง อาจจะไม่ดี และก็อาจจะไม่สมบูรณ์ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าจัดการได้สำเร็จตามเป้าหมายจริงๆ ก็ต้องเสียสละบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นไปได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับทางเลือกของนาย ถ้านายไม่รังเกียจ งั้นลุงก็จะบอกกับนาย”
เย่เฉินพยักหน้า และพูดอย่างนอบน้อมว่า: “ประสบการณ์ชีวิตและความสามารถของตัวลุงก็แข็งแกร่งกว่าผมมาก ผมเชื่อว่าวิธีการของลุงก็ดีกว่าที่ผมสามารถคิดได้มาก!”
กู้เย้นจงพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ไม่ต้องประจบประแจงแล้ว ลุงจะพูดคุยคิดของลุงกับนาย”
จากนั้น กู้เย้นจงก็นั่งตัวตรง และพูดอย่างจริงจังว่า: “ในความคิดของลุง มูลค่าของสำนักว่านหลงสูงที่สุด ก็อยู่ที่กำลังการต่อสู้ของเขา ถ้าหากกำลังการต่อสู้ถูกใช้ในด้านของทหารรับจ้าง ก็ย่อมได้ผลประโยชน์ก็จะสูงขึ้นเป็นธรรมดา แต่ก็เผชิญหน้ากับปัญหาที่ลุงพูดเมื่อกี้นี้ ก็คือเสียงสะท้อนทางสังคมและเสียงวิจารณ์สาธารณชนไม่ดี ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็เปลี่ยนกลยุทธ์ทางธุรกิจของสำนักว่านหลงในอนาคตดีกว่า ให้มันยังคงอาศัยกำลังการต่อสู้ของตัวมันเองทำเงิน แต่ด้านหนึ่งเหมือนอย่างที่ตัวของนายบอก หลังจากนี้ไปให้พวกเขาร่วมมือกับรัฐเอกราชเท่านั้น ยืนอยู่ในมุมมองความถูกต้องที่เพียงพอ และกฎหมายที่เพียงพอ อีกด้านหนึ่ง ลุงคิดว่าสามารถหยั่งเชิงเขตพื้นที่การรักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศ การรักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศได้พัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ยิ่งไปกว่านั้นเสียงวิจารณ์ในใจของสาธารณชนก็เป็นไปในเชิงบวกอย่างมาก!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ กู้เย้นจงก็พูดอีกว่า: “ลุงจะบอกกับนายอีกหน่อย ตอนนี้ประเทศที่มีการพัฒนาเศรษฐกิจชั้นนำของโลก ก็กำลังร่วมมือกับประเทศโลกที่สามอย่างแข็งขัน โดยเฉพาะในการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน;”
“บริษัทที่ดำเนินการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานในบางพื้นที่ที่ล้าหลังในเอเชียแอฟริกา ตอนนี้มีมากมายแล้ว ในอนาคตก็ยิ่งอยู่ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ!”
“ถนน ทางรถไฟ การสื่อสาร โครงข่ายกริดไฟฟ้า และแม้กระทั่งการก่อสร้างการอนุรักษ์น้ำของพวกเขา โดยพื้นฐานก็ต้องอาศัยบริษัทในต่างประเทศ และประเทศบ้านเกิดของพวกเขามีการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ ความสงบเรียบร้อยของสังคมที่ย่ำแย่ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับพนักงานของบริษัทในต่างประเทศเหล่านี้จะที่อยู่ในท้องถิ่นได้อย่างปลอดภัย”
“ในเวลาอย่างนี้ ก็จำเป็นต้องให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศมาดำเนินการป้องกันอย่างมีประสิทธิภาพ ไม่เพียงแต่เพื่อความปลอดภัยของพนักงานในต่างประเทศ แต่ยังต้องรับประกันความก้าวหน้าของโครงการในท้องถิ่นด้วย ประชาชนทั้งสองฝ่ายรู้สึกดีต่อการรักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศแบบนี้มาก ให้พวกเรามาพูด นั่นคือรากฐานที่มั่นคงของมวลชน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...