บทที่ 343
การสกัดยาฟื้นชีพก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ก็เป็นแค่สมุนไพรที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป
ก่อนที่การประมูลยังไม่ทันจะเริ่มประมูลโสมม่วงชั้นเลิศขึ้น เย่เฉินพบฉินกาง และรายงานสมุนไพรให้เขาหลายตัว
ฉินกางรีบไปช่วยเขารวบรวมสมุนไพรให้ครบทันที
ต่อจากนั้น เย่เฉินก็มาถึงที่ห้องรับรอง สกัดยาฟื้นชีพสี่เม็ดตามลำพัง
ยาแผนจีนล้วนเป็นส่วนผสมของยาสมุนไพรจีน ดังนั้นเมื่อต้มออกมาแล้วไม่ว่าสรรพคุณนี้จะรักษาอะไรและมีความแตกต่างกันขนาดไหน หลังจากต้มออกมาล้วนเป็นสีน้ำตาลเข้ม
ยาลูกกรอกนี้ก็เช่นเดียวกัน
ยาฟื้นชีพครั้งนี้ ทำออกมาแล้วสีไม่ต่างอะไรจากยาวิเศษครั้งก่อน อีกอย่าง เย่เฉินตั้งใจทำให้ขนาดยาใหญ่เล็กเหมือนกับยาวิเศษครั้งก่อนไม่มีผิด มองด้วยตาเปล่าแทบจะแยกไม่ออกเลย
ต่อมา พอเขามาถึงงานประมูล ฉวยโอกาสที่คนอื่นไม่ทันสังเกต ได้เอายาสี่เม็ดนี้ให้ซือเทียนฉี จากนั้นเอายาหนึ่งเม็ดครึ่งที่อยู่ในตัวซือเทียนฉีกลับมา ช่วยเขาเก็บรักษาไว้
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย การประมูลได้เริ่มประมูลถึงช่วงของโสมม่วงชั้นเลิศ
ในไม่ช้า พิธีกรก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีและกล่าวว่า“ ต่อจากนี้เราจะเริ่มประมูลวัตถุดิบสมุนไพรสุดท้ายของเรานั่นก็คือโสมม่วงชั้นเลิศสามร้อยปี ก่อนที่เราจะเริ่มการประมูลขอเรียนเชิญซือเทียนฉีท่านซือ มาประเมินโสมม่วงชั้นเลิศของเราด้วยตัวเอง!"ซือเทียนฉีก่อนมาได้รับปากเจ้าภาพไว้แล้ว จะมาประเมินโสมม่วงชั้นเลิศในงาน แล้วเขาก็ก้าวขึ้นไปท่ามกลางเวที รับส่งโสมม่วงชั้นเลิศที่อยู่ในมือของพนักงานต้อนรับหน้างาน
หลังจากที่เขาประเมินอย่างถี่ถ้วน แล้วเปิดปากพูดว่า “ทุกท่าน ในความคิดเห็นของผม อายุขัยของโสมม่วงชั้นเลิศนี้น่าจะอยู่ที่ประมาณสามร้อยห้าสิบปีหรืออาจจะมากกว่้านั้น พูดได้ว่าเป็นสินค้าชั้นเลิศที่เลิศล้ำ ทุกท่านโปรดวางใจ!”
ทุกคนในงานล้วนอุทานขึ้นด้วยความตกตะลึง!
ซือเทียนฉียิ้มแล้วพูดว่า "มันเป็นแค่ข่าวลือ คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อจริงๆ"
ฟางชุนหลินชะงัก ไม่คิดว่าซือเทียนฉีจะอ่อนน้อมถ่อมตนขนาดนี้? เดิมคิดว่าเขาจะต้องเถียง แต่เขากลับยอมรับผิดตรงๆ นี่กลายเป็นว่าทำให้ตัวเองไม่รู้จะพูดยังไง
ในตอนนื้ พิธีกรได้เปิดปากพูด “ ต่อไป พวกเราจะเริ่มประมูลโสมม่วงชั้นเลิศสามร้อยปีนี้ ราคาเริ่มต้นที่ห้าล้าน ทุกครั้งที่ยกป้ายขึ้นจะเพิ่มยอดเงินไม่น้อยกว่าหนึ่งล้าน ตอนนี้ทุกคนสามารถยกป้ายได้แล้วค่ะ "
พิธีกรยิ้มหวาน หลังจากพูดจบ เขาก็ไปยืนอยู่ข้างๆ
ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็ได้ยินเว่ยฉางหมิงที่อยู่แถวหลังพูดว่า "สิบล้าน"
ทุกคนพูดไม่ออก โสมม่วงชั้นเลิศสามร้อยปี ถูกเพิ่มเป็นสองเท่าในการเสนอราคาครั้งแรก
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...