ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3431

อาหารมื้อนี้ เย่เฉินกับกู้เย้นจงมีความสุขเป็นอย่างมาก

ทั้งสองคนก็ดื่มจนถึงเที่ยงคืนที่หน้าโต๊ะอาหาร สิ้นสุดงานเลี้ยงดื่มโดยที่อารมณ์ค้างตามคำขอร้องเมื่อกี้นี้ของหลินหว่านชิวและกู้ชิวอี๋

กู้ชิวอี๋ส่งเย่เฉินไปที่ห้องพัก เพราะรู้ว่าเย่เฉินจะกลับไปที่เมืองจินหลิงแต่เช้า และยืนกรานที่จะขับรถไปส่งเขาพรุ่งนี้เช้าด้วยตัวเอง

เย่เฉินก็ตกลงอย่างง่ายดาย

ในคืนนี้ เย่เฉินไม่ค่อยได้นอน

สิ่งที่ในสมองของเขาคิด ก็คืออนาคตของตัวเองและตระกูลเย่

นอกเหนือจากอุตสาหกรรมปัจจุบันของตระกูลเย่ เขาก็ตั้งตารอบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดและบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนของตัวเอง

ถ้าหากอุตสาหกรรมทั้งสองนี้สามารถเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นได้ สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็มีโอกาสสร้างความมั่งคั่งระดับล้านล้าน

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการขนส่งเรือทางไกล การขนส่งของทั้งโลก ส่วนใหญ่ก็พึ่งพาการขนส่ง ทางเรือและพื้นที่การพัฒนาในอนาคตจะมากขึ้นเรื่อยๆ

สำหรับบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เย่เฉินมีใบสั่งยาที่ยอดเยี่ยมจำนวนมาก แค่นำออกมาจากตำราเก้าเสวียนเทียนอย่างหนึ่ง ก็สามารถกลายเป็นยาขายดีที่สุดในโลกได้

สิ่งที่ล้ำค่ากว่านั้นคือ บริษัทยาอื่น เช่นไฟเซอร์ของสหรัฐอเมริกา โนวาร์ตีส เมอร์คของฝรั่งเศสเป็นต้น แค่ต้นทุนการวิจัยและพัฒนาในการพัฒนายาก็คือหลายพันล้านดอลลาร์ ยิ่งไปกว่านั้นต้องใช้เวลาหลายปี และอัตราความสำเร็จก็ไม่สูงนัก ดังนั้นยอดขายที่พวกเขาได้รับ ส่วนใหญ่ก็ต้องใช้มาเพิ่มเติมให้ต้นทุนการวิจัยและพัฒนาเต็ม แต่เย่เฉินกลับไม่จำเป็นต้องใช้เงินในการวิจัยและพัฒนาแม้แต่บทเดี๋ยว

ส่วนที่เหลือ ก็คือสำนักว่านหลงที่ตัวเองเพิ่งได้รับมาอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของตัวเอง

ทำให้คนพวกนี้ประสบความสำเร็จในการล้างมลทินให้สะอาดโดยเร็วที่สุด กลายเป็นเรื่องสำคัญเร่งด่วนในขณะนี้ที่เขาต้องจัดการทันที

คำพูดของกู้เย้นจง ทำให้เขามีแรงบันดาลใจมากมาย

องค์กรติดอาวุธอย่างสำนักว่านหลง ในอนาคตไม่ว่าจะเป็นทหารรับจ้างต่อไป หรือว่าแบ่งกำลังส่วนหนึ่งทำการรักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศ ก็จะต้องมีศูนย์กลางฐานทัพที่ค่อนข้างผ่อนคลายอิสระ

และในฐานทัพนี้ ไม่เพียงแต่จะต้องตอบสนองชีวิตประจำวันของสมาชิกสำนักว่านหลง และการฝึกอบรม ยังต้องใช้มาจัดเก็บอุปกรณ์และวัสดุที่สำคัญของสำนักว่านหลงอีกด้วย

แต่ว่า ประเทศและภูมิภาคส่วนใหญ่ ก็ไม่สามารถอนุญาตให้บุคลากรติดอาวุธหลายหมื่นคนประจำการในประเทศของตัวเองได้ ดังนั้นการเลือกสถานที่ ก็กลายเป็นปัญหายุ่งยากเป็นอย่างมาก

ถึงยังไงสำนักว่านหลงก็ไม่ได้ขาดแคลนเงิน

ยิ่งไปกว่านั้น ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของซีเรียก็ดีเช่นกัน

ตัวของมันเองก็อยู่ที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ห่างจากช่องขนส่งทางเรือของคลองสุเอซ เพียงไม่กี่ร้อยกิโลเมตร

และผ่านคลองสุเอซแล้ว ผ่านทะเลแดงอีก ก็คืออ่าวเอเดนที่โจรสลัดอาละวาด

คลองสุเอซเป็นหนทางเดียวในการขนส่งทางเรือจากเอเชียไปยังยุโรปตะวันตก ดังนั้นถ้าหากจะทำงานการรักษาความปลอดภัยในการขนส่งในอนาคต สนามรบหลักจะอยู่ที่อ่าวเอเดน

ถ้าหากสำนักว่านหลงมีแผนจะสร้างฐานทัพใหญ่ในซีเรีย ระยะทางตรงจากอ่าวเอเดนสามารถย่อให้สั้นลงได้กว่าสองพันกิโลเมตร แม้ว่าฟังดูค่อนข้างไกล แต่อยู่ดีๆบนเส้นทางเดินเรือหลายหมื่นกิโลเมตร ระยะทางนี้ถือได้ว่าใกล้แล้ว

ถ้าหากสามารถพึ่งพาฐานทัพสำนักงานใหญ่แห่งนี้ ค่อยไปสร้างตำแหน่งทหารปฏิบัติการแนวหน้าสุดรอบอ่าวเอเดน ถึงเวลานั้น บริการคุ้มกันสำหรับการส่งเรือสินค้าผ่านตำแหน่งทหารปฏิบัติการแนวหน้าสุด ก็จะสะดวกมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น เย่เฉินรู้สึกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในขณะนี้ ก็คือจะกระตุ้นให้สำนักว่านหลงร่วมมือกับซีเรียอย่างไร!