“ยังครับ” ว่านพั่วจวินรีบเอ่ย: “หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้พวกเขาได้ส่งสามคนนั้นไปถึงฮามิดซีเรียอย่างปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้น่าจะกำลังเดินทางกลับแล้ว”
“ดี” เย่เฉินเอ่ย: “ในเมื่อพูดถึงซีเรียแล้ว ฉันมีความคิดเห็นอย่างหนึ่ง อยากจะหารือกับนายสักหน่อย”
ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างไม่ลังเลว่า: “คุณเย่ คุณมีเรื่องอะไรรับสั่งมาได้เต็มที่เลย ไม่ต้องขอความเห็นของกระผมหรอก ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจทำอะไร กระผมก็จะทำตามร้อยเปอร์เซ็นต์!”
เย่เฉินโบกมือ: “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการพัฒนาสำนักว่านหลงในอนาคต ดังนั้นฉันไม่เพียงแต่ต้องขอความเห็นของนาย ยังต้องขอความเห็นจากทหารจากสำนักว่านหลงคนอื่นๆ ด้วย”
สิ้นเสียง เย่เฉินเอ่ยขึ้นอีกว่า: “ที่ฉันอยากจะคุยกับพวกนาย ก็คือปัญหาที่ว่าลำดับต่อไปสำนักว่านหลงควรจะพัฒนาไปทิศทางไหนดี”
ว่านพั่วจวินเอ่ยด้วยความเคารพนอบน้อมทันที: “คุณเย่เชิญพูดมาได้เลยครับ กระผมจะตั้งใจฟัง!”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยด้วยความจริงจัง: “ปีนั้นซ่งเจียงถูกบังคับให้อิทธิพลกดดันให้ไปเป็นโจร วันแรกที่กลายเป็นโจร ภายในหสัวก็คิดเพียงว่าจะชำระความบริสุทธิ์ในอนาคต แม้ว่าสำนักว่านหลงจะไม่ใช่โจร แต่ว่าพวกนายก็แฝงเข้าร่วมความวุ่นวายในสงครามโลกและพื้นที่เป็นเวลานาน การสู้รบก็ดูเพียงว่าได้เงินเยอะหรือเงินน้อย แต่ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องถูกต้องหรือผิด ตั้งหลายปีมาก็มีพฤติกรรมช่วยคนเลวกระทำความชั่วอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นแม้ว่าสำนักว่านหลงจะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ทว่าสำหรับคนภายนอกกลับไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดีอะไร”
กล่าวถึงตรงนี้ เย่เฉินเงียบไปสักครู่ เอ่ยต่อว่า: “แต่ปัจจุบันนี้ สำนักว่านหลงของพวกนายได้มาอยู่ใต้บังคับบัญชาของฉันเย่เฉินทั้งหมดแล้ว เส้นทางข้างหน้าทอดยาว ทั้งอันตรายและยาวนาน ฉันก็ไม่อยากเห็นอนาคตพวกนายต้องมาถูกโลกภายนอกดูหมิ่นรังเกียจ ดังนั้นฉันหวังว่าสำนักว่านหลงจะสามารถปฏิรูปใหม่ ชำระมลทินให้โดยเร็วที่สุด”
ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างไม่ลังเลสักนิด: “คุณเย่ครับ สิ่งที่คุณพูดมาเหล่านี้ ผมก็มีความคิดคล้ายกันตั้งนานแล้วเหมือนกัน เพียงแค่ทหารภายในบังคับบัญชาของสำนักว่านสำนักว่านหลงมีมากเกินไป ค่าใช้จ่ายเยอะมหาศาล ตามความสามารถของผม คิดไม่ออกโดยตลอดว่าจะพาทุกคนปฏิรูปอย่างราบรื่นได้ยังไง ไม่รู้ว่าคุณเย่มีความคิดดีๆ อะไรบ้าง?”
ว่านพั่วจวินเองก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เขาต้องการให้สำนักว่านหลงชำระล้างมลทินมาโดยตลอด ทว่าก็ยังไม่เจอแนวทางอยู่เรื่อย ทว่าเมื่อได้ยินเย่เฉินกล่าวจบแล้ว ก็รู้สึกตาสว่างวาบทันที
ดังนั้น เขาจึงรีบถามเย่เฉินว่า: “คุณเย่ ชื่อเสียงสำนักว่านหลงแต่ก่อนมันไม่ค่อยดีจริงๆ คุณคิดว่าถ้าพวกเราปฏิรูปเป็นงานดูแลความปลอดภัยทางการขนส่งรวมทั้งความปลอดภัยของโครงการแล้ว ลูกค้าจะใช้บริการอยู่หรือเปล่า?”
เย่เฉินยิ้ม เอ่ยว่า: “บริษัท นานาซูขนส่ง จำกัดได้รับเงินอัดฉีดเป็นจำนวนหมื่นล้านยูโรเรียบร้อยแล้ว ถึงเวลานั้นจะกลายมาเป็นกิจการการขนส่งชั้นนำของโลก ถึงตอนนั้นฉันจะนำงานดูแลความปลอดภัยทางขนส่งทั้งหมดมอบให้กับสำนักว่านหลง ขอแค่พวกนายสามารถหยิบยืมโอกาสนี้สร้างชื่อเสียงที่อ่าวเอเดนขึ้นมาให้ได้ ลูกค้าก็จะต้องยอมรับการคุ้มกันจากพวกนายแน่นอน”
สิ้นเสียง เย่เฉินเอ่ยขึ้นอีก: “สำหรับงานดูแลความปลอดภัยโครงการสาธารณูปโภคพื้นฐานโลกที่สาม ฉันได้มอบหมายให้ผู้อาวุโสท่านหนึ่งช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังเรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่าความต้องการงานด้านนี้ของต่างประเทศเยอะมากๆ ถึงตอนนั้นกลัวแต่ว่าพวกนายสำนักว่านหลงจะยุ่งกันตัวเป็นเกลียว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...