ขณะนี้ ซูจือหยูแทบอดใจไม่ไหวที่จะไปหาเย่เฉินที่เมืองจินหลิง
ถ้าไม่ใช่เพราะว่าตอนบ่ายได้จัดงานแถลงข่าว เพื่อประกาศการสืบทอดตำแหน่งของเธอในฐานะผู้นำตระกูลซู และประธานของซูซื่อกรุ๊ปอย่างเป็นทางการ เธอแทบอยากจะบินไปหาเขาทันที
ยิ่งไปกว่านั้น การที่เธอมาที่เมืองจินหลิงนั้นด้วยเหตุผลที่เพียงพอสองประการ
หนึ่งคือแม่ของตนเองนั้นอาศัยอยู่ที่เมืองจินหลิง และอีกอย่างคือตนเองเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ด้วยการลงทุนจำนวนมากในบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ตนเองจึงต้องมาดูแลสถานการณ์การขนส่งอย่างเป็นประจำ
เย่เฉินไม่ได้คิดอะไรมาก และประจวบเหมาะที่เขาต้องการพบกับซูจือหยูและเฮ่อจือชิวเพื่อสนทนาทางธุรกิจเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เพียงแค่ต้องการพูดคุยกับพวกเธอสองคนเรื่องคุ้มกันติดอาวุธของสำนักว่านหลงเท่านั้น แต่ยังต้องการพูดคุยเกี่ยวกับทิศทางการพัฒนาต่อไปของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด
ดังนั้น เขาจึงกล่าวกับซูจือหยูว่า “พรุ่งนี้คุณมาถึงแล้วโทรหาผม ผมจะนัดจือชิว เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจะได้สนทนากันซึ่งหน้า”
“ค่ะ” ซูจือหยูรีบกล่าวว่า “เช่นนั้นฉันจะไม่รบกวนผู้มีพระคุณแล้ว เจอพวกเรากันพรุ่งนี้ค่ะ”
“เจอกันพรุ่งนี้ครับ”
เย่เฉินวางสาย ส่วนเฉินจื๋อข่ายซึ่งกำลังขับรถอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณชาย คุณซูได้ครอบครองตระกูลซูอย่างสมบูรณ์แล้วหรือ?”
“อึ่ม” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หญิงสาวอายุ 24 ปี ได้สืบทอดธุรกิจของตระกูลที่มีมูลค่าหลายล้านล้าน และข่าวเปิดเผยไปทั่วโลก เกรงว่าจะเพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้น”
“ใช่ครับ......” เฉินจื๋อข่ายอดถอนหายใจ “หลังจากประกาศข่าวนี้ออกไปแล้ว เกรงว่าคุณซูจะเป็นผู้หญิงที่ผู้ชายในโลกนี้อยากแต่งงานมากที่สุด........”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ใครก็ตามที่ได้แต่งงานกับเธอ เพียงแค่ก้าวเดียวก็กลายเป็นผู้ชนะในชีวิตทันที”
ขณะที่กำลังพูด โทรศัพท์มือถือของเย่เฉินดังขึ้นอีกครั้ง
“แน่นอน” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “การแต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน อย่างดีที่สุดก็เป็นเรื่องของสองตระกูล แต่คุณสืบทอดบัลลังก์ต่อจากราชินี นี่เป็นพิธีที่ยิ่งใหญ่สำหรับราชวงศ์ของคุณ และกระทั่งแม้แต่คนทั้งประเทศ”
จากนั้น เย่เฉินกล่าวอีกครั้งว่า “ถ้าอย่างนั้นผมขอแสดงความยินดีกับคุณล่วงหน้ากับความสำเร็จที่จะได้ครองบัลลังก์!”
เฮเลน่ากล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า “ขอบคุณค่ะ คุณเย่......”
หลังจากนั้น เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง และถามด้วยความประหม่าว่า “คุณเย่.....คุณ......คุณสามารถมาร่วมพิธีราชาภิเษกของฉันได้ไหม?”
เย่เฉินกล่าวว่า “เฮเลน่า ต้องขอโทษด้วย ตอนนี้ผมอยู่ที่เมืองจินหลิง ดังนั้นผมไม่สามารถไปร่วมพิธีราชาภิเษกของคุณได้ และอีกอย่างในงานพิธีราชาภิเษกของราชวงศ์ยุโรป ถ้าผมซึ่งเป็นคนเอเชียไปปรากฏตัวอยู่ที่นั่น มันจะสะดุดตามากเกินไป”
“ฉันเข้าใจค่ะ.......” เฮเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ฉันแค่.......แค่อยากให้คุณอยู่ที่นี่ ฉันก็เลยอดไม่ได้ที่จะถาม ทั้งที่ฉันรู้ว่ามันอาจจะยากสำหรับคุณที่จะมาที่นี่ และด้วยบุคลิกของคุณ คุณอาจไม่ชอบสถานการณ์เช่นนี้.......”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...