เย่เฉินถามเธอว่า “อีกสี่ชั่วโมงก็จะเริ่มแล้ว ตอนนี้คุณยังรู้สึกประหม่าอยู่อีกหรือเปล่า?”
“ประหม่า…” เฮเลน่ากล่าวว่า “เพราะว่าพิธีราชาภิเษกนี้ไม่ได้เพียงแค่เปิดเผยสู่สาธารณชนเท่านั้น แต่ยังถ่ายทอดสดไปทั่วโลกด้วย ตอนนี้ฉันรู้สึกประหม่ามาก…”
เย่เฉินถามด้วยความสงสัย “เรื่องสำคัญเช่นนี้ ต้องถ่ายทอดสดไปทั่วโลกเลยหรือ?”
“ใช่…” เฮเลน่าตอบอย่างจำใจ “เพราะว่าในช่วงทศวรรษ 1950 ก่อนพิธีราชาภิเษกของพระราชินีแห่งบริเตนตามคำร้องขอของประชาชน เธออนุญาตให้วิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติถ่ายทอดสดพิธีราชาภิเษกของเธอ ดังนั้นคราวนี้ฉันขึ้นครองบัลลังก์ และชาวยุโรปเหนือได้เรียกร้องทางออนไลน์ โดยหวังว่าจะได้ถ่ายทอดสดพิธีราชาภิเษกของฉันแบบสด ๆ หลังจากที่ราชวงศ์ได้เจรจากับรัฐบาลยุโรปเหนือแล้ว รู้สึกว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะส่งเสริมอิทธิพลของราชวงศ์ และจำกัดระยะห่างระหว่างราชวงศ์กับสาธารณชนให้แคบลง ดังนั้นพวกเขาจึงอนุญาตให้สถานีโทรทัศน์ เว็บไซต์ออนไลน์ และสื่อต่าง ๆ มากมายถ่ายทอดสดฟรี.......”
เย่เฉินปลอบโยน “อย่ากังวลไปเลย การถ่ายทอดสดทั่วโลกเป็นโอกาสดีที่คนทั่วโลกจะได้รู้จักคุณ และตอนนี้บนโลกนั้นเหลือราชวงศ์อยู่ไม่มากแล้ว และยิ่งราชินีนั้นเหลือไม่กี่คนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคุณเป็นราชินีที่ทั้งสาวทั้งสวย ผมเชื่อว่าหลังจากพิธีราชาภิเษกแล้ว คุณจะกลายเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก สำหรับคุณแล้วมีแต่ข้อดี ไม่เพียงแต่จะสามารถนำอิทธิพลและผลประโยชน์มาสู่คุณและราชวงศ์เท่านั้น ยังสามารถพัฒนาอำนาจราชินีของคุณต่อไปได้”
เฮเลน่ารีบถามว่า “คุณเย่......คุณจะชมพิธีราชาภิเษกของฉันไหม?”
“ชมแน่นอน!” เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจัง “สมาชิกราชวงศ์ที่ผมรู้จักบนโลกนี้มีเพียงคุณคนเดียวเท่านั้น และคุณกำลังจะขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะราชินี ซึ่งเรื่องนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผมคุยโวโอ้อวดได้เป็นสิบปี ดังนั้นผมต้องดูการถ่ายทอดสดพิธีราชาภิเษกครั้งสำคัญนี้อย่างแน่นอน”
เฮเลน่ากล่าวด้วยความพอใจว่า “เช่นนั้นก็จะดีมาก......คุณเย่ คุณอย่าโกหกฉันน่ะ........ ”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “วางใจเถอะ ผมจะชมการถ่ายทอดสดอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นผมก็จะให้แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นของพวกเราทำการออกอากาศซ้ำ เพื่อเพิ่มอิทธิพลของคุณในหัวเซี่ย”
เฮเลน่ากล่าวด้วยความดีใจว่า “ฉันไม่ใส่ใจว่าคนอื่นจะเห็นหรือไม่? ขอเพียงแค่คุณเต็มใจชมการถ่ายทอดสด ฉันก็จะพอใจแล้ว”
“คุณย่าของฉันเหรอ?” เฮเลน่าถามด้วยความประหลาดใจ “คุณมีเรื่องอะไรที่จะให้ฉันส่งต่อไปให้เธอ?”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “วันนี้น่าจะมีราชวงศ์และชนชั้นสูงของยุโรปจำนวนมากเข้าร่วมพิธีราชาภิเษกของคุณใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ.....” เฮเลน่ากล่าวว่า “ราชวงศ์ยุโรปเกือบทั้งหมดส่งผู้แทนมา และกระทั่งราชวงศ์ในตะวันออกกลางบางส่วนก็มาด้วยเช่นกัน”
เย่เฉินกล่าวว่า “ผมต้องรบกวนคุณย่าของคุณช่วยโปรโมตยาอายุวัฒนะต่อหน้าคนเหล่านั้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...